Ultra montes

W obronie papiestwa i nieomylności Kościoła rzymskiego

Habentes ergo pontificem magnum, qui penetravit caelos, Iesum Filium Dei, teneamus confessionem.
Mając tedy wielkiego arcykapłana, który przeniknął niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmyż przy wierze.
(Hebr. IV, 14)
 


"Na ostatek, są heretykami, według wszystkich i najstarszych Doktorów Chrześcijańskich zdania i opisania; iż nauki i Tradycyj kościelnych odstępują, iż się Kościołowi powszechnemu rzymskiemu upornie sprzeciwiają... Stąd to za pewne idzie, że ci wszyscy, co się za Ewangelików mają, tak się wiele zbawieniem cieszyć mogą, jako Żydowie, Poganie, Turcy, i insi niewierni, póki się nie nawrócą przez prawą pokutę z różnych sekt i herezyj, do jedności wiary świętej powszechnego Kościoła, od którego się swawolnie oderwali. Albowiem Sektarze, mówi Paweł święty (Gal. 5), nie osiągną Królestwa Bożego. Nie mają nieszczęśliwi ludzie prawdziwego Sakramentu Ciała i Krwi Pana Chrystusowej; jedno przemierzłą a brzydliwą jakąś wieczerzę, bałwochwalstwo – bo chleb prosty za Boga Luteranowie chwalą gdy komunikują – zdradę a oszukanie nędznych a zwiedzionych ludzi. Nie mają żadnej ofiary zwierzchnej: nie mają prawdziwego słowa Bożego: nie mają wiary, nadziei, miłości i inszych cnót gruntownych Chrześcijańskich: nie mają zgoła żadnej ofiary wnętrznej i duchownej: uczynki dobre lekce sobie poważają: a jeśli które czynią, nie są im we złej wierze przed Panem Bogiem ku zbawieniu płatne i pomocne. Czymże Pana Boga ubłagają? jako Mu i czym powinną cześć i chwałę wyrządzać będą? a iż żadna religia bez ofiary nigdy nie była, jakąż Mu ofiarę, żadnej nie mając, oddadzą? jako się w tej niezbożności żyjąc onej ostatniej wieczerzy zbawienia wiecznego spodziewają? O opłakany stanie takich ludzi! o przeklęta pycho i hardości, jako ich wiele na wieczne potępienie zawodzisz!" (Prymas Polski Stanisław Karnkowski, Arcybiskup Gnieźnieński, Kazanie o wieczerzy Zborów Luterskich, Pikardskich, Zwingliańskich, Kalwińskich i Nowochrzczeńskich)

"Pod Sztandarem Niepokalanej". Czasopismo rzymskokatolickie. Nr 51. Lipiec 2014 (nowość)

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

NOWOŚCI. OSTATNIO DODANE TEKSTY (27 LIPCA 2014)

P. Vitus a Bussum OFMCap. De spiritualitate franciscana. Aliqua capita fundamentalia (nowość, djvu)

Ks. Maciej Józef Scheeben, O. Euzebiusz Nieremberg SI. Uwielbienia łaski Bożej. (Wydanie pierwsze) (nowość, djvu)

O. Maria Augustinus Bellouard OP. Odpowiedzi Chrystusa na pytania ludzi (nowość, djvu)

Ks. Franciszek Radecki CMRI. Inspiratorzy, architekci Vaticanum II (uzupełniono)

Ks. Franciszek Radecki CMRI. Inspiratorzy, architekci Vaticanum II. Część III: Wilki gotowe do ataku. (Spustoszenie spowodowane modernistyczną rewolucją, która dokonała się w dwudziestym wieku jest bezprecedensowe. Był to całkowity przewrót w dziedzinie katolickiej wiary, liturgii i praktyki... Papież Pius XII i Kuria Rzymska usilnie zwalczali nową teologię, która subtelnie podkopywała wiarę. Modernistyczni teologowie byli postrzegani nie jak szkodnicy, lecz jak sabotażyści i duchowi zbrodniarze. W 1933 roku kardynał Pacelli nazwał nazistów: "fałszywymi prorokami o pysze Lucyfera" oraz "krzewicielami nowej wiary i nowej ewangelii". Opis pasuje do modernistów, którzy nie byli po prostu postępowymi myślicielami, chcącymi pomóc, lecz raczej występnymi wilkami usiłującymi niszczyć. Gdy tylko wraz ze śmiercią Papieża Piusa XII i neutralizacją Kurii Rzymskiej przez Vaticanum II bariery zostały usunięte, modernizm zapanował niepodzielnie... Kler, który zaplanował i wprowadził w życie zmiany Vaticanum II, to wilki przeróżnych rodzajów. Niektórzy należeli do lóż masońskich albo byli komunistycznymi agentami, podczas gdy inni byli modernistami. Ludzie ci wykorzystali swe talenty i wpływy próbując zniszczyć Kościół katolicki od wewnątrz) (nowość)

Bp Oliver Oravec. Prawda o Kościele (uzupełniono)

Bp Oliver Oravec. Prawda o Kościele. Żydzi. (Przedstawicielom Nowego kościoła nie wystarczyło zwiedzenie katolików, ale oszukali też niekatolików i niechrześcijan. Przez ten fałszywy ekumenizm okłamują niekatolików co do tego jakie jest prawdziwe nauczanie Kościoła katolickiego. Najbardziej zostali okłamani żydzi, wobec których przemilcza się lub zniekształca katolicką prawdę o współczesnej religii żydowskiej, która jest w większej części oparta na Talmudzie, a nie na Piśmie Świętym. Nienawiść Talmudu do Chrystusa może uniemożliwić uczciwym żydom zbawienie wieczne. Naród ten, który zawarł Stare Przymierze z Panem Bogiem, który do przyjścia Chrystusa wyznawał jedyną prawdziwą religię, w decydującym etapie swoich dziejów odrzucił Mesjasza – naszego Boga. Tym samym przestali oni wyznawać prawdziwą religię. To właśnie żydzi ukrzyżowali Boga-człowieka Jezusa Chrystusa i ściągnęli na siebie i swoje dzieci Jego Krew. To przede wszystkim warstwa faryzeuszy szerzyła nienawiść do Chrystusa. Warstwa ta przejęła przywództwo wśród żydów i była siłą napędową odrzucenia Chrystusa przez większość żydów. Faryzeusze byli też w dalszych dziejach siłą napędową prześladowań Kościoła. Żydzi stali również za kulisami wielu ruchów rewolucyjnych i heretyckich. Za swoje odrzucenie Chrystusa żydzi zostali przez Boga najpierw rozproszeni po całym świecie i wielokrotnie karani różnymi pogromami... Przez to, że ściągnęli Krew Chrystusową na siebie i swoje dzieci, żydzi ściągnęli również na siebie gniew Boży, który im towarzyszył w ciągu dziejów ludzkości. Również dziś widzimy, że w Izraelu nie ma pokoju. Katolicki Kościół świadomy tych faktów, zawsze uważał współczesną talmudyczną żydowską religię za fałszywą i wrogą. Religia ta opiera się na nienawiści do Chrystusa... Jestem przeświadczony, że jednym z pięknych momentów przy końcu dziejów ludzkości będzie chwila, kiedy szczerzy żydzi i ich przywódcy uznają Jezusa Chrystusa za swojego Mesjasza i Zbawiciela. Cieszyłbym się gdybym dożył tej chwili, albowiem wiem, że to musi nastąpić) (nowość)

Henryk Hello. Syllabus w wieku XX (uzupełniono)

Henryk Hello. Syllabus w wieku XX. Ostatnie odpowiedzi na zarzuty. (Zarzuty przeciw Syllabusowi, na czele pracy niniejszej streszczone, same ze siebie upadają w miarę jak wyświetla się prawdziwą doniosłość i powagę Syllabusa. Czy potrzeba dowodzić teraz, że Syllabus jest dziełem Piusa IX? To co wyżej powiedziano, mogłoby wystarczyć. Jednakże przytoczymy list, wysłany w imieniu Piusa IX przez kardynała Antonellego do wszystkich biskupów, przy zakomunikowaniu Encykliki Quanta Cura i Syllabusa) (nowość)

Ks. Alfons Maria Liguori, Doktor Kościoła. O wielkim środku modlitwy do dostąpienia zbawienia i otrzymania od Boga wszystkich łask, jakich pragniemy (uzupełniono)

Ks. Alfons Maria Liguori, Doktor Kościoła. O wielkim środku modlitwy... O wzywaniu Świętych. (Co do kwestii, czy jest dozwolone i pożyteczne wzywać Świętych jako pośredników, aby nam przez zasługi Jezusowe wyjednali to, czego my dla swych grzechów nie jesteśmy godni otrzymać, to Kościół św. uczy, że tak; albowiem Sobór Trydencki tak się wyraża: "Dobrą i pożyteczną rzeczą jest wzywać ich pokornie i uciekać się do ich wstawiennictwa i pomocy, aby otrzymać od Boga łaski przez Syna Jego Jezusa Chrystusa"... Co się tu powiedziało o duszach czyśćcowych odnośnie do tego zagadnienia, czy one mogą się za nas modlić lub nie, i czy zatem warto się polecać ich wstawiennictwu lub nie, nie tyczy się na pewno Świętych; jeśli bowiem chodzi o Świętych to nie można wątpić, że jest niezmiernie pożyteczną rzeczą uciekać się do ich przyczyny. Mówię tu o Świętych, kanonizowanych przez Kościół a więc o tych, którzy się już cieszą oglądaniem Boga. Gdyby ktoś mniemał, że Kościół w tej rzeczy jest omylny, nie mógłby się wymówić od grzechu albo herezji, jak utrzymują św. Bonawentura, św. Bellarmin i inni, albo przynajmniej od podejrzenia o herezję, jak twierdzą, Suarez, Azor, Gotti i inni. Albowiem według nauki Doktora Anielskiego w sprawach kanonizacji Świętych kieruje papieżem nieomylne natchnienie Ducha Świętego) (nowość)

Ks. Antoni Langer SI. Pojęcie o Bogu w chrześcijaństwie i u filozofów (uzupełniono)

Ks. Antoni Langer SI. Pojęcie o Bogu w chrześcijaństwie i u filozofów. Cz. V. Dowody istnienia Boga. - Ich treść. - Ich dzieje. - Znaczenie słowa "Bóg". - Zasada przyczynowości. - Własności przyczyny. - Stosunek sprawcy do materii i wzoru. - Pierwszy dowód. - Ruch w świecie. - Konieczność pierwszej siły. (Zawsze jasno pojmowało Boga chrześcijaństwo; a gdy w najnowszych czasach fałszywa filozofia poczęła to pojęcie bluźnierczo wykrzywiać, myśl chrześcijańska znalazła wyraz najwierniejszy, w orzeczeniu watykańskim: "Święty Kościół powszechny, apostolski i rzymski wierzy i wyznaje, że jest Bóg jeden, prawdziwy i żywy, Stwórca i Pan nieba i ziemi, wszechmocny, wieczny, niezmierny, nieogarniony, nieskończony w rozumie, woli i wszelkiej doskonałości, który będąc jedną, pojedynczą, zupełnie niezłożoną, niezmienną i duchową istotą, powinien być uznany jako istotnie i rzeczowo od świata odrębny, sam w sobie i przez się najszczęśliwszy i nade wszystko, co prócz Niego istnieje i pojąć się może, niewymownym sposobem wyższy". Tej istoty istnienia chcemy dowieść a nie żadnej innej, i dowody swoje chcemy obronić przed wszystkimi pociskami nowych zasad. Przedstawimy te dowody, jak ich uczyła stara filozofia, wyrażeń tylko użyjemy przyjętych w obecnym stanie nauki; przejdziemy również przeciwne dowody i ocenimy je podług niezachwianych zasad dawnych mistrzów... Więc trzeba w rzędzie przyczyn dojść do pierwszej, źródła wszelkich zmian, chociaż w sobie samym niezmiennego. A tę niepodległą i pierwszą przyczynę nazywamy Bogiem; ergo necesse est devenire ad aliquod primum movens, quod a nullo movetur, et hoc omnes intelligunt Deum. Ale skąd tę istotę uważamy za Boga? Otóż mamy Istotę, co nie ulega żadnej zmianie, nie przechodzi ze stanu jednego w drugi i dlatego nie może udoskonalić się, dlatego nie ma ani początku ani końca, musi być bezwzględną doskonałością, bo zmiennym i nikłym jest wszystko, co zawiera się między niczym a nieskończoną doskonałością. Taka bezwzględna pełność wszelkiej doskonałości nosi imię "Bóg") (nowość)

Ks. A. Kraetzig SI. Janssen i historia reformacji (uzupełniono)

Ks. A. Kraetzig SI. Janssen i historia reformacji. Część piąta. (Czym był straszny on dramat – wojna trzydziestoletnia, co pustosząc Niemcy wstrząsnęła ich politycznymi podwalinami, czy był wynikiem ślepego przypadku, czy nagłym wybuchem religijnych albo politycznych namiętności; czy dziełem papistów i Jezuitów, jak teraz jeszcze idąc w ślad za większą częścią protestantów prostodusznie wielu wierzy; czy tylko logiczną konsekwencją przyczyn dawniejszych, powoli działających – pytanie dla niejednego jeszcze dziejów badacza ciemne i zawiłe, w prawdziwie mistrzowski sposób rozwiązuje nasz znakomity historyk Janssen, w piątym tomie swojego dzieła. Każdy bezstronny czytelnik, przejrzawszy go, musi koniecznie przyjść do wniosku, że ta katastrofa przygotowywała się od dawna i że trzeba było tylko iskierki, by w nagromadzonym palnym materiale wywołać wybuch. Lecz cóż było powodem tej tragedii narodów? Na podstawie dokumentów, których nam Janssen dostarcza, występują głównie dwa ważne czynniki: nieustanne frakcje kalwinistów między sobą i zagranicą przeciw Habsburgom i katolikom a następnie nieokiełzana, brudna polemika wszystkich akatolików z Rzymem. Z dwóch tych punktów patrząc, jasnym jest dla nas odezwanie się Ferdynanda II przy wybuchu wojny w r. 1618 do wysłańca elektora saskiego: "Dzwon ten alarmowy nie sam przez się zabrzmiał w Czechach, lecz uderzono weń od strony Heidelbergu (palatynat elektorski), od strony Hagi i Turynu" i zrozumiałe są dla nas słowa margrabiego Ernesta z Ansbachu do Chrystiana z Anhaltu: "Mamy wreszcie środek w ręku, którym możemy świat przewrócić") (nowość)

Księża poznańscy. Rusin, Moskal i Polak, czyli Kościół unicki a Schizma (uzupełniono)

Księża poznańscy. Rusin, Moskal i Polak... III. Czy Kościół na Rusi był w początkach swego założenia w jedności z Papieżem? (Olga, księżna Kijowska, a mianowicie wnuk jej, kniaź Włodzimierz Wielki, starali się zaprowadzić chrześcijaństwo w swoich ziemiach, i dopiero też za jego czasów przyjęło się ono na całej Rusi. Jednakże w owych czasach nie było rozłączenia pomiędzy greckim, a łacińskim Kościołem – i od czasu ósmego Soboru powszechnego, na którym Focjusz został wyklęty, a św. Ignacy przywrócony (869) – aż do Michała Cerulariusza, który na nowo rozerwanie między obydwoma Kościołami wywołał (r. 1053), była jedność i zgoda, i Grecy Papieża za Głowę Kościoła uznawali. – Dlatego też tak Wielka Księżna św. Helena Kijowska, czyli Olga, jak św. Włodzimierz Wielki, jej wnuk, posyłali i do Carogrodu po greckich misjonarzy i do Niemiec po łacińskich, bo żadnej różnicy we wierze pomiędzy nimi nie było, i dlatego też uznał ich Papież jako Świętych i cześć ich dla cerkwi ruskiej zatwierdził) (nowość)

Księża poznańscy. Rusin, Moskal i Polak... IV. Jawne dowody łączenia się Rusi z Rzymem w jedenastym, dwunastym i trzynastym wieku. (Jużeśmy mówili o tym, że kiedy w jedenastym wieku Carogród zerwał z Rzymem, to Rusini zerwali z Carogrodem. Dlatego też gdy Papież Urban II święto ustanowił na pamiątkę przeniesienia zwłok św. Mikołaja, to Grecy nie obchodzili nigdy tego święta, ale metropolita kijowski Efrem zaraz je zaprowadził i dotąd je cerkiew ruska obchodzi. Zapisując zaś pamiątkę tego w księgi kościelne wyraźnie mówi, że Łacinnicy mają wiarę prawdziwą. W tym też wieku (r. 1075) posłał Dymitr, albo Zwonimir książę na Haliczu syna swego Igora do Papieża Grzegorza VII, składając mu hołd i podarunki, i prosząc o opiekę nad sobą. Papież odpisał mu list bardzo piękny, w którym go do wytrwania we wierze upomina. Musiał więc nie być schizmatykiem, bo by mu był czynił o to zarzuty i wołał o nawrócenie, a nie upominał do wytrwania w wierze. Przez cały więc wiek jedenasty Ruś połączona była z Rzymem, a stosunki z Carogrodem całkiem się przerwały) (nowość)

Ks. Józef Deharbe SI.
Katechizm rzymsko-katolicki
(uzupełniono)

Ks. Józef Deharbe SI.
Katechizm... O czwartym przykazaniu Boskim. "Czcij ojca twego i matkę twoją, abyś długo żył i dobrze ci się powodziło na ziemi".
 (1. P. Co nakazuje Bóg w czwartym przykazaniu? O. Bóg nakazuje w czwartym przykazaniu, aby dzieci swoim rodzicom, a podwładni swoim przełożonym oddawali poszanowanie, miłość i posłuszeństwo. 2. P. Dlaczego powinny dzieci oddawać swoim rodzicom poszanowanie, miłość i posłuszeństwo? O. Ponieważ po Bogu są rodzice ich największymi dobroczyńcami, i zastępują dzieciom miejsce Boga. 3. P. Jak mają dzieci okazywać rodzicom swoim szacunek? O. Dzieci mają rodziców swoich szanować jako zastępców Boga, i nie ubliżać im ani słowem, ani uczynkiem. Tak nakazuje Bóg słowami Pisma św.: "Uczynkiem i mową i wszelką cierpliwością czcij ojca twego" (Ekli. III, 9)) (nowość)

Ks. Piotr Ximenes. Krótki wykład świętych Ewangelii na niedziele i święta całego roku (uzupełniono)

Ks. Piotr Ximenes. Krótki wykład Ewangelii na Niedzielę VII po Świątkach. (Strzeżcie się pilnie fałszywych proroków, którzy do was przychodzą w odzieniu owczym, a wewnątrz są wilkami drapieżnymi. Pan Jezus przez fałszywych proroków w odzieniu owczym przychodzących, których nam się strzec nakazuje, rozumie tutaj ludzi bezbożnych, w gruncie serca zepsutych, którzy jednak dla tym łatwiejszego uwiedzenia i ułudzenia innych, w Aniołów światłości przemieniać się umieją, pozór skromnych obyczajów zachowują, życie regularne udają, jednym słowem maskę uczciwości i pobożności na siebie przybierają. Tacy ludzie gotowi niby wychwalać cnotę, a fundamenta jej podkopują, gotowi wynosić dzieła i uczynki dobre, które Religia święta nakazuje, a zasady wiary bezbożnymi mowami swoimi obalają. Takich ludzi w wieku, w którym żyjemy, wszędzie i bardzo często na nieszczęście napotkać można) (nowość)

Ks. Piotr Ximenes. Krótki wykład Ewangelii na Niedzielę VIII po Świątkach. (Był niektóry człowiek bogaty, który miał szafarza, a ten był doniesiony do niego, jakoby rozpraszał dobra jego. Przez tego bogatego człowieka rozumie się sam Bóg, do którego należą wszystkie rzeczy zewnętrzne, potrzebne do utrzymania życia i do wygód ciała, a oraz dary łaski, dary niebieskie tyczące się duszy. Przez szafarza rozumie się każdy człowiek w szczególności, któremu Pan Bóg użycza dóbr ziemskich i darów łaski, aby ich używał według woli Jego, z tych dóbr będzie musiał kiedyś zdać Bogu rachunek, biada mu jeżeli je na złe użyje, lub je roztrwoni, gdyż go same sprawy jego przed tron sprawiedliwości Boskiej doniosą i oskarżą) (nowość)

Ks. Jakub Górka.
Cześć Maryi. O pobudkach i środkach nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny (uzupełniono)

Ks. Jakub Górka. Cześć Maryi... Środki do nabycia prawdziwego nabożeństwa względem Matki Najświętszej. Unikanie grzechu z miłości ku Maryi. (Stare łacińskie przysłowie mówi: "Mój przyjaciel jest nieprzyjacielem mego nieprzyjaciela" (Amicus meus inimicus inimici mei). Kto chce być czcicielem Maryi, musi miłować, co Ona miłuje, a mieć w nienawiści, co Ona nienawidzi. Ta niewiasta, odziana słońcem z księżycem pod stopami, z koroną gwiaździstą na skroniach, depcze węża piekielnego czyli szatana, przez którego grzech wszedł na ziemię. Wieczna nieprzyjaźń panuje między Niepokalaną Dziewicą, a grzechem. Przyjaciel, czciciel Maryi musi naśladować życie Maryi, miłować cnoty, a brzydzić się grzechem) (nowość)

Z "Róży Duchownej". Za przyczyną Maryi. Przykłady opieki Królowej Różańca św. (uzupełniono)

Z "Róży Duchownej". Podczas trzęsienia ziemi we Włoszech. (Podczas trzęsienia ziemi we Włoszech gruzy walącego się domu zasypały pewną kobietę, a nikt tego nie zauważył. Pewien kapłan po strasznej tej katastrofie chodził od domu do domu i szukał nieszczęśliwych, by im pomocy udzielić. Zbliżył się też i do tego zawalonego domu i w nim w pewnym miejscu kazał ostrożnie odkopywać gruzy) (nowość)

O. Tilmann Pesch SI. Chrześcijańska filozofia życia (uzupełniono)

O. Tilmann Pesch SI. Chrześcijańska filozofia życia. Wniebowstąpienie Pańskie. (Wniebowstąpienie jest przede wszystkim uwielbieniem Chrystusa. Zbawiciel nie mógł zakończyć swego pobytu na ziemi chwalebniej i stosowniej, jak przez wniebowstąpienie... Odtąd wszystkie pragnienia naszego serca zwracają się ku niebu, gdzie Chrystus uwielbiony króluje w swym Bóstwie i człowieczeństwie. Chrystus nie tylko na krzyżu był wywyższony, ale jest wywyższony i w niebie. Pociąga do siebie nie tylko jako Ukrzyżowany, ale jako Uwielbiony. Niebo nie byłoby dla nas w pełnym tego słowa znaczeniu niebem, gdyby tam nie było Chrystusa, Boga-Człowieka. Obecnie niebo jest tym chwalebnym celem, do którego zdążają wszystkie usiłowania Boga i ludzi) (nowość)

Ks. Wawrzyniec Scupoli. O spokoju duszy i o szczęściu serca umierającego sobie samemu, aby żyło Bogu (uzupełniono)

Ks. Wawrzyniec Scupoli. O spokoju duszy... Co czynić należy, aby nie tracić odwagi na widok swych błędów. (Jeśli ci się zdarzy zgrzeszyć uczynkiem lub mową, jeśli wypadek jaki do gniewu cię przyprowadzi, jaka próżna ciekawość od ćwiczeń twoich oderwie; jaka niepomiarkowana radość uniesie, jeśli niesprawiedliwie bliźniego posądzisz, lub upadniesz jakim sposobem w błąd, przeciw któremu szczególniej na baczności mieć się postanowiłeś, nie trać odwagi: nie trać równie czasu na przywodzeniu sobie na pamięć tego co się stało, by tym się smucić i niespokoić, wyobrażając sobie, że się widać nigdy nie poprawisz, że nie czynisz co byś powinien, bo gdybyś to czynił, nie wpadałbyś tak często w ten błąd; byłoby to bowiem zasmuceniem ducha i brakiem ufności, których unikać potrzeba) (nowość)

Tomasz a Kempis.
De imitatione Christi. O naśladowaniu Jezusa Chrystusa (uzupełniono)

Tomasz a Kempis.
O naśladowaniu Jezusa Chrystusa. III. 40. Quod homo nihil boni ex se habet et de nullo gloriari potest. Człowiek nic dobrego nie ma sam z siebie, i niczym chełpić się nie może. (Niech inni na wzór żydów szukają chwały, którą jeden od drugiego bierze: ja zaś tej tylko pragnąć i szukać będę, która jest od samego Boga. Wszelka bowiem ludzka chwała, wszelka cześć doczesna, wszelka wielkość światowa w porównaniu z wieczną chwałą Twoją jest marnością i głupstwem. O! Prawdo moja i miłosierdzie moje! Boże mój! Trójco błogosławiona! Tobie jedynie cześć, uwielbienie, moc i chwała przez nieskończone wieki wieków) (nowość)

Thomas a Kempis. De imitatione Christi. Considerationes ad cuiusque libri singula capita (uzupełniono)

Thomas a Kempis. De imitatione Christi... III. 40. Quod homo nihil boni ex se habet et de nullo gloriari potest. (Quaerant Iudaei gloriam, quae ab invicem est; ego hanc requiram, quae a solo Deo est. Omnis quidem gloria humana, omnis honor temporalis, omnis altitudo mundana, aeternae gloriae tuae comparata, vanitas est et stultitia. O veritas mea et misericordia mea, Deus meus, Trinitas beata, tibi soli laus, honor, virtus, gloria, per infinita saeculorum saecula... Cum fueris laetus et bene tibi successerit, lauda et gratias age; quia pius Dominus te consolari dignatus est, ne in via deficias. Cum fueris tristis aut debilis, lauda et gratias age, quia Deus te visitat, probat et purgat, ne superbias et de te praesumas. Cum fueris sanus et fortis, lauda et gratias age, quia Deus dedit tibi vires, ut labores et aliis servias) (nowość)

Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, totius Summae Theologicae Conclusiones (uzupełniono)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De subjecto passionum animae. (Utrum passio sit magis in appetitu sensitivo quam intellectivo, qui dicitur voluntas. Co. – Cum nulla in appetitu intellectivo requiratur corporalis transmutatio, magis proprie in appetitu sensitivo quam intellectivo passionis ratio invenitur) (nowość)

Ks. Kazimierz Buczkowski. Psalmy Dawida na język polski wierszem przełożone. (Wydanie drugie) (uzupełniono)

Ks. Kazimierz Buczkowski. Psalmy wierszem... Psalm CXXIX. De profundis clamavi ad Te Domine. (Psalm ten jest z rzędu pokutnych i jest modlitwą błagalną ludu żydowskiego, zostającego w niewoli babilońskiej. Z głębi tych klęsk, które ponosić musiał za swoje grzechy, błaga lud skruszony o pomoc i wysłuchanie, ufny, iż się Pan da przebłagać, pomnąc na przyrzeczenie dane ludowi swemu. Napomina więc w końcu psalmista Izraela, aby nadziei w miłosierdziu Boskim nie tracił) (nowość)

Ks. Kazimierz Buczkowski. Psalmy wierszem... Psalm CXXX. Domine non est exaltatum cor meum. (Do zrozumienia tego psalmu to tylko dodać wypada, iż napisał go Dawid, jak się zdaje w chwili, gdy w niepomyślnej wojnie poniósł klęskę, albo, jak inni mniemają, w czasie owym, gdy, prześladowany od Saula, pomawiany był od niego o zamiary ambitne) (nowość)


*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
Wybrane teksty z poprzednich aktualizacji:

(22 czerwca 2014)
Ks. Władysław Budzik. Wybór z Pisma świętego. Stare i Nowe Przymierze
Ks. Karol Żelazowski. Bądźcie doskonałymi. (Na podstawie dzieła Scaramelli'ego pod tytułem "Direttorio ascetico")
Ks. Benedict Hughes CMRI. Neopapież - fałszywy papież
Bp Donald J. Sanborn. Katolickie seminarium duchowne, FSSPX i "kanonizacje" pseudopapieży
Bp Jan Piotr Camus.
Duch świętego Franciszka Salezego, czyli wierny obraz myśli i uczuć tego Świętego

(16 maja 2014)
Ks. Franciszek Kautny SI.
 Propedeutyka filozoficzna oparta na prawdziwych zasadach
Ks. Dr Józef Umiński.
 Teksty źródłowe do nauki dziejów Kościoła
Episkopat Austriacki. Wielki Katechizm Religii Katolickiej
"Cahiers Romains".
 O katolicyzm integralny
Św. Teresa od Jezusa
.
 Wizja mąk piekielnych
Ks. Jan Domaszewicz. Ze skarbnicy wiedzy teologicznej. Studium dogmatyczne na podstawie św. Tomasza, Doktora Anielskiego
Ks. Michał Ignacy Wichert. 
Nauki katechizmowe o Składzie Apostolskim, Przykazaniach Boskich i Kościelnych, o Modlitwie Pańskiej i Sakramentach

(9 kwietnia 2014)
P. J. Petitdidier SI. Exercitia spiritualia juxta normam sancti Ignatii Loyole
O. J. Petitdidier SI. Ćwiczenia duchowne według normy św. Ignacego Loyoli
Ks. Kevin Vaillancourt. Abyśmy nie zapomnieli. Sprawa przeciwko "kanonizacji" Jana Pawła II ( PDF )
Ecclesiae Magisterium. Św. Pius X, Papież.
 Encyklika Acerbo nimis o wykładzie nauki chrześcijańskiej ( PDF )
Kardynał Mercier.
 O umartwieniu chrześcijańskim ( PDF )
"Przegląd Katolicki".
 Co to jest szatan? ( PDF )
Bp Jakub Benignus Bossuet
O naturze aniołów
"Przegląd Katolicki". Vicovaro
Antoni Muchliński. Materiały do dziejów kościoła polskiego z języków wschodnich. [Listy Patriarchów Maronickich]
"Przegląd Katolicki". Po co u nas mowa o ultramontanach?
"Cahiers Romains".
 Prawda integralna
"Myśl Katolicka". E.
 Kartka z dokumentu Piusa VI (dedykowana "międzywyznaniowcom" i "antyintegrystom")
P. Leonardus Lessius SI.
De perfectionibus moribusque divinis. (Utiliorem de hoc argumento librum, magisque commendandum tironibus praesertim sacrae disciplinae, in universa theologia vix reperimus, estque vere exemplar, secundum quod reliqua theologiae argumenta essent tractanda. – HURTER, Nomenclator. I. 489)

(9 marca 2014)
Ks. Dr Alojzy Jougan. Historia Kościoła katolickiego
O. Paweł Segneri SI. 
Kazania wielkopostne
"Przegląd Katolicki". Święty Tomasz z Akwinu i jego nauka ( PDF )
"Przegląd Katolicki".
 Jakie jest według św. Tomasza stanowisko w społeczności, należne przeciwnikom wiary chrześcijańskiej? ( PDF )
Ks. Kevin Vaillancourt.
 Modernistyczny "Rok Wiary": Manifestacja Nowej Religii ( PDF )
Bp Mark A. Pivarunas CMRI.
 Fałszywa tolerancja i bluźnierstwo Franciszka I (Jorge Bergoglio) ( PDF )
Bp Donald J. Sanborn
Dlaczego należy przekonywać zwolenników FSSPX do stanowiska sedewakantystycznego ( PDF
Papież Pius IX.
 Alokucja powiedziana na Konsystorzu dnia 9 czerwca 1862 roku
"Pamiętnik Religijno-Moralny". Kronika zagraniczna. 1. Zjazd Biskupów do Rzymu i prasa antychrześcijańska. 2. Alokucja papieska. 3. Adres Biskupów
Antoni Muchliński. Maronici ( PDF )
"Przegląd Katolicki".
 Przegląd Tygodniowy i apostazja ks. Campello
"Przegląd Katolicki". Kronika kościelna. Francja

(5 lutego 2014)
Bp Ludwik Abelly.
 Nowy rok Jezusowy. Rozmyślania o głównych prawdach zawartych w Ewangelii Świętej, rozłożone na wszystkie dni roku według liturgii Kościoła
Abp Emil Guerry. 
Kodeks Akcji Katolickiej
"Cahiers Romains". Dla katolików rzymskich integralnych ( PDF )
"The Reign of Mary".
 Stanowisko Teologiczne Zgromadzenia Maryi Niepokalanej Królowej (CMRI) ( PDF )
Ks. Benedict Hughes CMRI.
 Kult człowieka
Bp Donald J. SanbornWzniosłość świętej Wiary katolickiej a obskurantyzm współczesnego świata
"Myśl Katolicka". O katolików integralnych (I)
"Myśl Katolicka". O katolików integralnych (II)
"Myśl Katolicka" G. Po czym poznać liberała?
J. E. Anton Bonaventura Jeglič, Biskup Lublany.
 O wolność kobiety
Msgr. Willibrord Benzler OSB, Biskup Metzu. Kościół a kremacja

(8 stycznia 2014)
S. Alphonsus a Ligorio, Doctor Ecclesiae.
 De Mariae gloriis. (Versio latina operis "Le glorie di Maria" per Victorium Bartoccetti)
Św. Alfons Maria Liguori, Doktor Kościoła. Myśli pobożne o różnych przedmiotach życia duchownego dla dusz pragnących postępu w miłości Pana Boga
Bp Donald J. Sanborn
Tragikomedia Novus Ordo: Bergoglio z nosem klauna i herezja "kardynała" Rodrigueza
Ks. Rama P. Coomaraswamy.
 Jurysdykcja. Część I
Ks. Rama P. Coomaraswamy.
 Jurysdykcja. Część II (dodatkowe uwagi)


KSIĄŻKI W FORMACIE DJVU

ARTYKUŁY I KSIĄŻKI W FORMACIE PDF

F. J. Holzwarth. Historia powszechna. Jezus Chrystus, Zbawiciel świata ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. Św. Pius X, Papież. Encyklika Pascendi dominici gregis o zasadach modernistów ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. Papież Pius XI. Encyklika Mortalium animos. O popieraniu prawdziwej jedności religii ( PDF )

Ks. Paweł Smolikowski CR. Katechizm sporny. (Rozprawa z sceptykami, z racjonalistami, z indyferentnymi i z heretykami)

O. Jan Jakub Scheffmacher SI. Katechizm polemiczny czyli Wykład nauk wiary chrześcijańskiej przez zwolenników Lutra, Kalwina i innych z nimi spokrewnionych, zaprzeczanych lub przekształcanych ( PDF )

Ks. Zygmunt Chełmicki. Ojców naszych Wiara Święta (mały katechizm) ( PDF )

Św. Robert kard. Bellarmin SI, Biskup, Doktor Kościoła. Katechizm mniejszy czyli Nauka Chrześcijańska krótko zebrana ( PDF )

Św. Robert kard. Bellarmin SI, Biskup, Doktor Kościoła. Wykład Nauki Chrześcijańskiej. (Katechizm większy)

O. Marian Morawski SI. Dogmat łaski. 19 wykładów o porządku nadprzyrodzonym ( PDF )

O. Marian Morawski SI. Dziewięć nauk o Sercu Jezusowym, jako Sercu Kościoła ( PDF )

Potępienie herezji liberalizmu. Mały katechizm o Syllabusie ( PDF )

Ks. Jacek Tylka. Dogmatyka katolicka. Traktat o Kościele Chrystusowym

Ks. Piotr Semenenko CR. O nieomylności Kościoła

Ks. Franciszek Hettinger. Nieomylność Papieża

Z "Rycerza Niepokalanej". Dlaczego wierzę (47 artykułów apologetycznych)

Henryk Hello. Nowoczesne wolności w oświetleniu encyklik. Wolność sumienia - wolność wyznania - wolność prasy - wolność nauczania

O. Mikołaj Jamin OSB. Myśli Teologiczne odnoszące się do błędów współczesnych. O jedności prawdziwej religii

Ks. Andrzej Dobroniewski. Modernizm i moderniści

Ks. Maciej Sieniatycki. Modernistyczny Neokościół

Ks. Anthony Cekada. Tradycjonaliści, nieomylność i Papież ( PDF )

Bp Mark A. Pivarunas CMRI. Sedewakantyzm ( PDF )

"The Reign of Mary". Stanowisko Teologiczne Zgromadzenia Maryi Niepokalanej Królowej (CMRI) ( PDF )

Ks. Józef Stagraczyński. Historia biblijna. Męka, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa

O. Paweł Segneri SI. Kazanie o Bóstwie Chrystusowym ( PDF )

O. Jan Tauler OP. Ustawy duchowe. Dzieło z XIV wieku

Św. Piotr Alkantary. Pokój duszy

O. Fryderyk William Faber. Postęp duszy, czyli wzrost w świętości

O. Mikołaj Łęczycki SI. Pobudki do unikania grzechu śmiertelnego i kilka innych rozważań pobożnych

O. Gabriel Paláu SI. Katolik uczynkiem i prawdą (73 artykuły formacyjne)

Bp Michał Nowodworski. Kilka słów Ojców i Nauczycieli Kościoła dla tych, którzy szemrzą w przeciwnościach i cierpieniach

Abp Józef Bilczewski. List pasterski o czci Najświętszej Maryi Panny

Ks. Zygmunt Golian. Konferencje majowe. Rozmyślania na każdy dzień maja

F. J. Holzwarth. Historia powszechna. Odrodzenie ludzkości

Ks. Adam Gerstmann. Święty Augustyn jako teolog, duszpasterz, człowiek  ( PDF )

Ks. Jakub Balmes. Fanatyzm i indyferentyzm, ich źródła i następstwa

T. W. "Człowiek" Ernesta Hello

Ks. Władysław Michał Dębicki. Wielkie bankructwo umysłowe. Rzecz o nowoczesnym skrajnym sceptycyzmie naukowo-filozoficznym
(15 artykułów o filozofii nowożytnej)

Ks. Antoni Langer SI. Św. Tomasz z Akwinu i dzisiejsza filozofia

Ks. Jan Badeni SI. Życie św. Ignacego Loyoli, założyciela zakonu Towarzystwa Jezusowego

Kardynał M. Wiseman. Fabiola. Powieść z czasów prześladowania chrześcijan w roku 302

Ultra montes (www.ultramontes.pl)
Redaguje kolegium:
Mariusz Gruszeczka, Michał A.Nowak, Mirosław Salawa.
Współpraca:
Iwona Olszewska.
Kontakt: poczta@ultramontes.pl
© Wszelkie prawa zastrzeżone.
Kraków 2004-2014

Omnia ad honorem Omnipotentis Dei et Ecclesiae Romanae!

Wszystko na cześć Boga Wszechmogącego i Kościoła rzymskiego!