Ultra montes

W obronie papiestwa i nieomylności Kościoła rzymskiego

Habentes ergo pontificem magnum, qui penetravit caelos, Iesum Filium Dei, teneamus confessionem.
Mając tedy wielkiego arcykapłana, który przeniknął niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmyż przy wierze.
(Hebr. IV, 14)
 


"Prima salus est, rectae fidei regulam custodire, et a constitutis Patrum nullatenus deviare". (S. Hormisdas, Papa)

-------------------

"Początek zbawienia jest w tym, aby strzec reguły prawdziwej wiary, i od postanowień Ojców w żadnym wypadku nie odstępować".
(Św. Hormisdas, Papież)

"Pod sztandarem Niepokalanej". Czasopismo rzymskokatolickie. Nr 59. Marzec 2015 (nowość)

O. Jakub Wujek SI, Bp Władysław Krynicki. Niedziela Palmowa

O. Jakub Wujek SI. Historia Męki Pana naszego Jezusa Chrystusa, Boga i człowieka prawdziwego

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

NOWOŚCI. OSTATNIO DODANE TEKSTY (16 MARCA 2015)

Ks. Franciszek Kwiatkowski SI. Filozofia wieczysta w zarysie. ("Polska inteligencja katolicka doprasza się od dawna o jaki skrót filozofii w języku ojczystym. Pragnie bowiem zorientować się choć w głównych zarysach w dawnych i we współczesnych prądach filozoficznych oraz poznać, jakie względem nich zajmuje stanowisko filozofia katolicka... Oby im ten skrót uczynił choć w części zadość!". – Tom I, ss. 5-6) (nowość, djvu)

Ks. Jan Józef Gaume. Zasady i całość wiary katolickiej czyli wykład jej historyczny, dogmatyczny, moralny, liturgiczny, apologetyczny, filozoficzny i socjalny, od stworzenia świata aż do naszych czasów. ("Religia jest jedną i tąż samą w moralności swojej. Nakazywała ona też same cnoty: – względem Boga: wiarę, nadzieję, miłość, cześć; względem bliźniego: sprawiedliwość, miłość, prawdę; – względem nas samych: pokorę, oderwanie się od rzeczy ziemskich, czystość. W Starym Testamencie bardzo często wszystkie te cnoty są zalecane. Lecz, aby okazać jednym słowem, że Religia przed Jezusem Chrystusem zawierała tęż samą moralność, co Religia po Jezusie Chrystusie, dosyć powiedzieć, że Dziesięcioro Przykazań danych Mojżeszowi, jest toż samo, którego nas dzisiaj uczy Religia; a to znowu Dziesięcioro jest tylko rozwinięciem ustawy danej Ojcu rodzaju ludzkiego". – Tom II, ss. 291-292) (uzupełniono, djvu)

Ks. H. Riondel SI. Życie z Wiary, jego istota, postęp, pociechy, próby i owoce. ("Życie z wiary jest więc życiem, które słowo Boże, zasady Ewangelii oświecają i przenikają tak, jak słońce rozjaśnia atmosferę, jak kadzidło napełnia wonią swą kaplicę, jak soki ożywiają drzewo, krążąc w jego gałęziach... Jest to wiara, która wnika w głąb duszy, rządzi i utrzymuje w karności nie jakąś część, lecz całość życia, wszystkie dni, wszystkie godziny. Aby wiara kierowała naszą myślą i sądem; wzbudzała i normowała uczucia: radości i smutki, obawy i nadzieje, odrazy i pragnienia; aby porządkowała, uzasadniała wszystkie postanowienia i uczynki, słowem, całe nasze postępowanie: oto ideał. Tę wiarę czujną, czynną, odważną, mocną, nazywamy duchem wiary. Na początku świata Bóg, utworzywszy ciało człowieka z mułu ziemi, tchnął w nie życie, i odtąd stał się człowiek istotą żyjącą (Rodz. 2, 7). Duch wiary w porządku nadprzyrodzonym odgrywa tę samą rolę, co dusza w porządku przyrodzonym. On stanowi duszę naszej duszy; moc, wielkość, piękno, życie naszego życia. Jeden z Ojców Kościoła w ten sposób określił chrześcijanina: ciało, dusza i Duch Święty". – ss. 9-10) (nowość, djvu)

S. Caecilii Cypriani opuscula de Mortalitate, de Opere et Eleemosyna, de Patientia. Quinti Septimii Florentii Tertulliani liber de Patientia et exhortatio ad Martyres. ("Multa et magna sunt, fratres carissimi, beneficia divina, quibus in salutem nostram Dei Patris et Christi larga et copiosa clementia et operata sit et semper operetur, quod conservandis ac vivificandis nobis Pater Filium misit, ut reparare nos posset, quodque Filius missus esse et hominis filius fieri voluit, ut nos Dei filios faceret. Humiliavit se, ut populum qui prius jacebat erigeret. Vulneratus est, ut vulnera nostra curaret. Servivit, ut ad libertatem servientes extraheret. Mori sustinuit, ut immortalitatem mortalibus exhiberet. Multa haec sunt et magna divinae misericordiae munera". – De Opere et Eleemosyna, pp. 29-30) (nowość, djvu)

Św. Cyprian Biskup Kartaginy i męczennik. O uczynkach miłosiernych i jałmużnie. ( PDF ) (Wielkie to i liczne, najmilsi bracia, dobrodziejstwa Boże, którymi nas Bóg Ojciec i Chrystus Pan w nieskończonej łaskawości swojej obdarzał i dotąd obdarza, od chwili, gdy Ojciec pragnąc nas poratować i ożywić, Syna swojego zesłał, aby nas zbawił – a Syn przyjść do nas i synem człowieczym stać się raczył, aby nas Bożymi synami uczynić. Oto ukorzył się, chcąc nas, lud swój z upodlenia podnieść; zranionym został, aby nasze rany uleczyć; stał się sługą, aby nas w niewoli jęczących wolnością obdarzyć; śmierć nawet poniósł, aby nam ludziom śmiertelnym nieśmiertelność wyjednać. Zaiste, wielkie to i liczne dowody miłosierdzia Bożego nad nami! Lecz cóż mamy dopiero powiedzieć, o tej niezmiernej a zbawiennej troskliwości i łaskawości, z jaką Pan nasz usiłował odkupionego już człowieka od zguby zachować? Bo nie dość na tym, że zstąpiwszy na ziemię zleczył ranę, którą Adam na duszy swej poniósł i zniszczył jad zapuszczony w nią przez starego węża piekielnego, ale uzdrowionego nakłania jeszcze prawem i przestrogą, by już więcej nie grzeszył, jeżeli nie chce, grzesząc na nowo, sroższej doznać kary. W ten sposób zaś przymusił nas niejako i zniewolił do tego, byśmy się o czystość sumienia starali. Wszelako i wówczas nie byłoby dla słabej i ułomnej natury ludzkiej wielkich na przyszłość nadziei, gdyby Bóg miłosierny nie był nam znowu na ratunek pospieszył. Dopiero bowiem wskazując na uczynki sprawiedliwości i miłosierdzia podał nam do ręki środek, mogący nam zabezpieczyć zbawienie nasze; gdyż przez jałmużnę możemy zetrzeć wszelkie brudy grzechowe, którymiśmy się po chrzcie świętym pokalali) (nowość)

Bp Donald J. Sanborn. Doniosłość Wielkiego Postu dla katolików, pseudoreligia niedowiarków i "efekt Bergoglio". (Ponieważ świętość polega na zgodności z wolą Bożą przejawiającej się w posłuszeństwie przykazaniom, to należy usunąć w sobie wszystko co stanowi przeszkodę dla tego posłuszeństwa. A są to wielorakie zawady. Wiele z nich dotyczy naszego przywiązania do spraw światowych, łakomstwa i zmysłowości. Inne odnoszą się do pychy naszego umysłu i woli. Wielki Post jest zatem okresem gruntownego przeglądu duchowego. To czas rachunku sumienia i pokuty. Wielu ludzi postrzega Wielki Post tylko w ograniczonym i negatywnym świetle. Traktują go jako okres, w którym na czterdzieści dni rezygnujemy jedynie z kilku przyjemności stołu – coś na kształt pójścia do więzienia za jakąś niepowściągliwość z przeszłości – tylko po to by w Niedzielę Wielkanocną się z niego wydostać powracając do tych samych starych wad. Chociaż trafnym jest stwierdzenie, że trudy Wielkiego Postu stanowią godne pochwały zadośćuczynienie za popełnione grzechy, to byłoby błędem ograniczanie ich do tego jednego celu. Generalnym celem Wielkiego Postu jest porzucenie nawyków grzechu i postęp ku doskonałości w życiu duchowym. Wielkopostne przestrzeganie postu ma przede wszystkim na celu takie zdyscyplinowanie woli, by była w stanie powiedzieć pokusie – "nie"... Głównym zajęciem w okresie Wielkiego Postu powinna być jednak wzmożona modlitwa. Modlitwa jest bowiem kluczem do wszelkiej świętości i jest jedynym lekarstwem na pychę, będącą źródłem wszelakiego grzechu, a ostatecznie i niezaprzeczalnie źródłem naszych najgorszych grzechów... Podczas gdy współcześni poganie ośmieszają chrześcijańską doktrynę grzechu, odkupienia, Krzyża, pokuty, zbawienia i życia wiecznego, żyją w kompletnej i całkowitej niedorzeczności. Wręczają nam "Credo", które jest zbyt absurdalne aby je recytować, a mianowicie, że musimy uwierzyć, że świat, w którym żyjemy został zaplanowany i stworzony przez nikogo, że wszystko połączyło się przypadkiem, że przez przypadek trzyma się razem i że ludzie, choć tak samo materialni jak skały, mogą poznawać sprawy duchowe oraz że smucą się i stają się przygnębieni jeśli są pozbawieni tych duchowych rzeczy... Efekt Bergoglio? Najczęściej ten termin odnosi się do spodziewanego zapełnienia się kościołów będącego rezultatem akceptacji Bergoglio dla sodomii, cudzołóstwa i nierządu. Wiemy jednak z sondaży, że z tego punktu widzenia jest on wielką klapą. Liczby nadal spadają. Nawet w Ameryce Południowej, gdzie Novus Ordo widzi swój ostatni wielki bastion "wiary" wyniki sondaży szybko spadają, wielu wyznawców Novus Ordo przechodzi do protestanckich sekt. Tak więc Dzień Młodzieży w Brazylii, z całym tym głupawym wymachiwaniem biskupów rękami i muzyką rockową, spełzł na niczym, aczkolwiek z trzydziestoma milionami dolarów długu. Rzeczywistym efektem Bergoglio jest jednak wzrost sedewakantyzmu) (nowość)

Ks. Jakub Balmes. Katolicyzm i protestantyzm w stosunku do cywilizacji europejskiej (uzupełniono)

Ks. Jakub Balmes.
Katolicyzm i protestantyzm... XIV. Czy istniał w epoce zjawienia się Chrystianizmu jaki inny odrodzenia pierwiastek? (Od czasu chrystianizmu dopiero katedry szczytnej filozofii otwarły się dla wszystkich klas ludzi, o każdej godzinie i miejscu. Najgłębsze prawdy, dotyczące Boga i człowieka, zasady zdrowej moralności nie udzielają się już tajemniczo, małej tylko liczbie uczniów wybranych. Nie! Filozofia chrystianizmu objawiła odważnie i śmiało ludziom prawdę całą i nagą, i to publicznie, głośno, z tą otwartością wspaniałą, co nieodłączną towarzyszką jest prawdy. "Co wam w ciemności mówię, powiadajcie na światło, a co w ucho słyszycie, przepowiadajcie na dachach". Tak mówił Jezus Chrystus do uczniów swoich (Mt. X, 27). Jak tylko chrystianizm stanął oko w oko naprzeciw pogaństwa, okazała się namacalnie wyższość pierwszego, nie tylko w istocie jego nauki, lecz także w sposobach, jakimi ją rozpowszechniał. Można było od razu przewidzieć, że tak mądra i czysta nauka przemawiając do umysłów i serc, wyrzuci w krótkim czasie z przywłaszczonych sobie dziedzictw, religię kłamstwa, fałszu i występku. Bo i rzeczywiście, jakąż usługę oddało człowiekowi pogaństwo? Jaką była jego moralności nauka? Jakie zepsuciu obyczajów położyło ono tamy?) (nowość)

O. Tilmann Pesch SI. Chrześcijańska filozofia życia (uzupełniono)

O. Tilmann Pesch SI. Chrześcijańska filozofia życia. Życie kościelne. (Kościół podobny jest do matki, która wszystkimi dostępnymi jej środkami dźwiga z prochu tej ziemi swoje dzieci do serca Ojca w niebiesiech. I dlatego niezliczone rzesze ludzi widzą w Kościele największego swego dobroczyńcę: rozumieją, że tylko Kościół prowadzi ich skutecznie do Boga, Ojca niebieskiego. Toteż chętnie uczestniczą w nabożeństwach, na które je Kościół zaprasza; chętnie zachowują pełne znaczenia przykazania kościelne; z przekonania i zasadniczo poddają się kierownictwu Kościoła w sprawach religijno-kościelnych; chętnie biorą udział w stowarzyszeniach kościelnych, utrzymują łączność i współpracują ze swymi duszpasterzami. Kierownictwo kapłańskie nie jest dla nich czymś gwałtownym, rzucającym się w oczy; życie religijne płynie w tym kierownictwie spokojnie i naturalnie, jak rzeka w łożysku danym jej przez naturę. Kierownictwo Kościoła odczuwają jako pociechę, uspokojenie, wzmocnienie lepszej części swojej istoty) (nowość)

Ks. Józef Deharbe SI. Katechizm rzymsko-katolicki (uzupełniono)

Ks. Józef Deharbe SI.
Katechizm... O czwartym przykazaniu kościelnym.
 (1. P. Co nakazuje nam czwarte przykazanie kościelne? O. Czwarte przykazanie kościelne nakazuje nam: 1) spowiadać się ważnie przynajmniej raz do roku, przed upoważnionym kapłanem; 2) przyjmować godnie Komunię św. około czasu wielkanocnego... *4. P. Czy mamy poprzestawać na przyjmowaniu Komunii św. raz w roku? O. Nie; owszem Kościół życzy sobie najgoręcej, abyśmy jak najczęściej przystępowali do Komunii św. – Zachęca nas do tego także przykład pierwszych chrześcijan. Upomnienie: Postanów spowiadać się i komunikować przynajmniej raz każdego miesiąca) (nowość)

Ks. Józef Deharbe SI. Katechizm... O piątym przykazaniu kościelnym. (1. P. Czego zabrania piąte przykazanie kościelne? O. Piąte przykazanie zabrania tańców i hucznych zabaw w czasach zakazanych. 2. P. Które są czasy zakazane? O. Czasy zakazane są: od pierwszej niedzieli Adwentu do święta Trzech Króli, i od Środy Popielcowej do Niedzieli Przewodniej, tudzież wszystkie dni postne... Upomnienie: Unikaj w czasach zakazanych wszelkich zgiełkliwych zabaw, a staraj się natomiast o godne przygotowanie na nadchodzące uroczystości; szczególnie przez sakrament pokuty i Komunię św.) (nowość)

Ks. Jakub Górka.
Cześć Maryi. O pobudkach i środkach nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny (uzupełniono)

Ks. Jakub Górka. Cześć Maryi. Ćwiczenie się w cnotach z miłości ku Maryi. Posłuszeństwo. (Posłuszeństwem dla woli Ojca żył Zbawiciel. Jego ustawicznym pokarmem było spełniać rozkazy Tego, który Go posłał. Nieposłuszeństwem zgubili Adam i Ewa cały ród ludzki. I dlatego nowy Adam i Ewa, Jezus i Maryja, posłuszeństwem najcięższym dźwigają go znowu. Oddechem Jezusa i Maryi jest bezgraniczna cnota posłuszeństwa... A ta cnota u Maryi była w bardzo doskonałym stopniu, bo jako Niepokalana nie napotykała żadnych trudności w spełnianiu rozkazów Boga. Grzech i namiętności powstrzymują nas w biegu do Boga. Maryja z weselem serca szła po drodze przykazań Bożych, spełniała bez oporu wszystkie natchnienia Boże. Dusza Bogarodzicy była miękka jako wosk, podatna na przyjęcie każdego kształtu, który Jej nadać postanowił Duch Święty. Do Niej można odnieść słowa Pisma św.: "Dusza moja roztopiła się, gdy mówił miły mój". Miłość Boża tak rozpaliła Jej serce, że najtrudniejszy rozkaz spełniała z łatwością. Im kto więcej miłuje, tym mu łatwiej czynić wolę umiłowanej osoby. Maryja umiłowała Boga bardziej, niż najświętsi ludzie i najwyższe duchy niebieskie i dlatego Jej posłuszeństwo było najwyższe... I nam koniecznie potrzeba cnoty posłuszeństwa. Każdy ma nad sobą władzę, a wszyscy bez wyjątku podlegamy Bogu. A służyć temu Panu nieskończonemu to znaczy prawdziwie być wolnym, to znaczy królować. Bez posłuszeństwa nie ma postępu ani w cnocie, ani w nauce. Kto chce odnosić zwycięstwa duchowne i zostać bohaterem cnoty, musi słuchać) (nowość)

Z "Róży Duchownej".
Za przyczyną Maryi. Przykłady opieki Królowej Różańca św. (uzupełniono)

Z "Róży Duchownej". Różaniec trapisty. (Przed kilkunastu laty każdy zwiedzający klasztor trapistów we Francji w Sept-Fons, mógł łatwo zobaczyć starca, który nigdy z rąk nie wypuszczał paciorków różańcowych. Był to Brat Teodor, niegdyś służył on we wojsku. W roku 1812 należał Brat Teodor do owej wielkiej armii, której broń z ręki wytrąciła więcej zima, jak wojna. Po długich godzinach marszu pośród zawiei śnieżnej niezmiernie utrudzona i zniechęcona kolumna wojska francuskiego, w której służył Brat Teodor, nagle stanęła przed nieprzyjacielem. Cofać się było niepodobnym, ukryć, to znaczyło zginąć z powodu wielkiego mrozu) (nowość)

Ks. Piotr Ximenes. Krótki wykład świętych Ewangelii na niedziele i święta całego roku (uzupełniono)

Ks. Piotr Ximenes. Krótki wykład Ewangelii na Niedzielę czwartą Postu (Owi tedy ludzie ujrzawszy cud, który Jezus uczynił, mówili: iż Ten jest prawdziwie on Prorok, który miał przyjść na świat. Tedy Jezus poznawszy, iż mieli przyjść aby Go porwali i uczynili Królem, oddalił się sam jeden na górę. Ci ludzie, których cud Pana Jezusa do wychwalania Go i chęci obrania Go Królem pobudził, zostawili nam przykład wdzięczności, który naśladować starać się powinniśmy. Dziękujmy i my Bogu z uniesieniem miłości za łaski i dobrodziejstwa, którymi nas obdarzać raczy, ogłaszajmy przed światem wielkość, dobroć, miłosierdzie Jego sercem przepełnionym uczuciami wdzięczności ku Niemu, i obierzmy Go sobie za Króla naszego, będąc ślepo posłusznymi i podległymi prawom i przykazaniom Jego; za Króla, oddając Mu w wieczne dziedzictwo serca nasze, pragnąc, aby nad wszystkimi żądzami ich panował; za Króla, nie starając się, nie czyniąc zabiegów jak tylko na zasłużenie łask i szczególnych względów Jego, podobnie jak ludzie światowi za względami ziemskich królów i panów się ubiegają) (nowość)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot Pana naszego Jezusa Chrystusa w pobożnych rozmyślaniach zawarty (uzupełniono)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot... O przemienieniu Pańskim na górze Tabor. (Wziąwszy Pan Jezus z Sobą trzech uczniów, wszedł z nimi na górę Tabor, i przemienił się przed nimi, okazując się im w chwale uwielbionym. Prócz tego, przybyli tam Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Chrystusem o przyszłej męce Jego. Pomiędzy innymi rzekli do Niego: "Panie nie ma potrzeby żebyś śmierć poniósł, gdyż jedna kropla krwi Twojej, zbawiłaby świat". Pan Jezus zaś odpowiedział im na to: Dobry pasterz, duszę swą daje za owce swoje, a więc tak i Mnie postąpić wypada) (nowość)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes Vitae Christi (uzupełniono)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes... De transfiguratione Domini in monte. (Assumens Dominus Jesus tres ex discipulis, ascendit in montem Thabor, et transfiguratus est ante eos, ostendens se eis gloriosum. Venerunt insuper Moyses et Elias, loquentes cum eo de passione sua futura. Dicebant autem: Domine, non expedit, ut moriaris, quia una gutta sanguinis tui redimeret mundum. Dominus autem Jesus dicebat: Bonus pastor animam suam ponit pro ovibus; sic et facere me oportet) (nowość)

Tomasz a Kempis. De imitatione Christi. O naśladowaniu Jezusa Chrystusa (uzupełniono)

Tomasz a Kempis.
O naśladowaniu Jezusa Chrystusa. III. 50. Qualiter homo desolatus se debet in manus Dei offerre. Jak człowiek strapiony ma się oddawać w ręce Boga. (Uczeń. Panie Boże, Święty Ojcze, bądź błogosławiony teraz i na wieki; gdyż jak chcesz, tak się stało; a to co czynisz, dobre jest. Niech sługa Twój weseli się w Tobie, nie zaś w sobie, albo w czymkolwiek bądź innym: albowiem Tyś jeden prawdziwym weselem, Tyś nadzieją moją i koroną moją, Tyś radością moją i chwałą moją, o Panie! Cóż ma sługa Twój, czego by od Ciebie nie wziął, bez żadnej zasługi swojej. Wszystko coś dał, i coś uczynił, Twoje jest. Jamci jest ubogi, i w pracach od młodości mojej; dusza moja częstokroć aż do łez smutna, a niekiedy z powodu powstających namiętności, trwoży się w sobie) (nowość)

Thomas a Kempis. De imitatione Christi. Considerationes ad cuiusque libri singula capita (uzupełniono)

Thomas a Kempis. De imitatione Christi... III. 50. Qualiter homo desolatus se debet in manus Dei offerre. (Domine Deus, sancte Pater, sis nunc et in aeternum benedictus, quia, sicut vis, sic factum est, et quod facis, bonum est. Laetetur in te servus tuus, non in se, nec in aliquo alio; quia tu solus laetitia vera, tu spes mea et corona mea, tu gaudium meum et honor meus, Domine. Quid habet servus tuus, nisi quod a te accepit, etiam sine merito suo? Tua sunt omnia, quae dedisti et quae fecisti. Pauper sum et in laboribus meis a iuventute mea: et contristatur anima mea nonnumquam usque ad lacrimas, quandoque etiam conturbatur ad se propter imminentes passiones... O Domine Deus, qui omnia provides ac iuste disponis in caelo et in terra cum angelis et hominibus et omnibus creaturis tuis, accipe pro magnis laudibus et gratificationibus tibi debitis omnes tribulationes et angustias cordis mei, in vera contritione peccatorum meorum tibi modo oblatas. Converte mihi omne malum in bonum et bonum semper in melius, pro gloria nominis tui et animae meae aeterna salute) (nowość)

Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, totius Summae Theologicae Conclusiones (uzupełniono)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De delectatione secundum se. (Utrum delectationes corporales et sensibiles sint majores delectationibus spiritualibus et intelligibilibus. Co. – Cum intellectualis cognitio perfectior nobisque charior sit, et bonum spirituale majus sit magisque dilectum, necessum est delectationes intelligibiles et spirituales majores esse quam sensibiles et corporales, licet hae quoad nos interdum magis sint vehementes) (nowość)


*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
Wybrane teksty z poprzednich aktualizacji:

(1 marca 2015)
O. Jakub Wujek SI. Historia Męki Pana naszego Jezusa Chrystusa, Boga i człowieka prawdziwego, ze czterech Ewangelistów zebrana, na dziewięć części podzielona
S. Alphonsus Maria de Ligorio, Episcopus et Ecclesiae Doctor. 
De magno orationis medio ad aeternam salutem et quamlibet a Deo gratiam consequendam. (Cum duabus appendicibus: 1. De oratione. Tractatus asceticus auctore V. P. Alphonso Rodriguez SI. 2. Epistola S. Athanasii ad Marcellinum in interpretationem psalmorum)
Św. Alfons Maria Liguori, Biskup i Doktor Kościoła. O wielkim środku modlitwy do dostąpienia zbawienia i otrzymania od Boga wszystkich łask, jakich pragniemy ( PDF )
Ks. Dominik Radecki CMRI.
 Teilhard de Chardin i grzech pierworodny ( PDF )
Ks. Dr Jan Czuj.
 "Extra Ecclesiam salus non est" w świetle nauki św. Augustyna ( PDF )
Sac. F. H. Reinerding.
 De necessitate Ecclesiae ad salutem

(14 lutego 2015)
S. Petrus Canisius SI, Doctor Ecclesiae. Catechismi Latini et Germanici
Ks. Jan Józef Gaume. 
Zasady i całość wiary katolickiej czyli wykład jej historyczny, dogmatyczny, moralny, liturgiczny, apologetyczny, filozoficzny i socjalny, od stworzenia świata aż do naszych czasów
Ks. Jan Badeni SI. Filozof chrześcijański z II wieku, święty Justyn męczennik ( PDF )
"Obrona prawdy".
 Wypis z Okólnika wydanego do Archidiecezji Kolońskiej ( PDF )
Bp Mark A. Pivarunas CMRI.
 Kościół katolicki i jurysdykcja ( PDF )
Katolickie Przymierze Biskupów.
 Deklaracja doktrynalna ( PDF )
Ks. Antoni Langer SI. 
Pojęcie o Bogu w chrześcijaństwie i u filozofów
Ks. Kazimierz Buczkowski. Psalmy Dawida na język polski wierszem przełożone. (Wydanie drugie)

(1 lutego 2015)
Ks. J. B. Delert. Teologia dla użytku wiernych pragnących gruntowniejszej nauki w rzeczach zbawienia. Tom I. Teologia dogmatyczna. Tom II. Teologia moralna i liturgika
Ks. Dr I. Schuster, Ks. Gustaw Mey. 
Historia biblijna dla katolickich szkół
Bp Donald J. Sanborn. Sedewakantyzm: w obronie autorytetu Kościoła katolickiego i papiestwa ( PDF )
Bp Mark A. Pivarunas CMRI.
"Synod o rodzinie" (2014) otwiera ludziom oczy na odstępstwo modernistycznej hierarchii
Bp Michał Nowodworski. [Młot na niedowiarków] - Ksiądz Karol Surowiecki ( PDF )
"Obrona prawdy". 
Zaćmienie ducha
Ks. Ignacy GrabowskiKościół a herezja
Sac. F. H. Reinerding. Theologiae fundamentalis tractatus duo. Tractatus prior. Demonstratio christiano-catholica contra adversarios generatim omnes. De iis, qui auctoritati Ecclesiae obluctantur
Ks. Wawrzyniec Scupoli. O spokoju duszy i o szczęściu serca umierającego sobie samemu, aby żyło Bogu

(15 stycznia 2015)
Ks. Antoni Chmielowski. 
Kwiateczki duchowne O. Ludwika Blozjusza OSB, czyli nauki i rady do pobożnego życia chrześcijan wyjęte z różnych jego dzieł wraz z niektórymi dodatkami z nauk św. Jana Marii Vianney'a
Ks. Franciszek Perriot. 
Poza Kościołem nie ma zbawienia ( PDF )
Dr Anna Danuta Drużbacka.
 Moralne oblicze kwestii żydowskiej w świetle nauki św. Tomasza z Akwinu ( PDF )
O. Florian Jaroszewicz OFM.
 Matka Świętych Polska. Męczeństwa niektórych dziatek zamordowanych od żydów
Bp Oliver Oravec. Prawda o Kościele
Bp Oliver Oravec. Prawda o Kościele. Najczęściej stawiane nam zarzuty
Sac. Iosephus Papp-Szilágyi de IllyésfalvaDe electione Romani Pontificis
Msgr. Giovanni Volpi, Biskup Arezzo. 
Posłuszeństwo Papieżowi i katolicy integralni.

(27 grudnia 2014)
Sanctus Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes Vitae Christi. (Parisiis 1868)
Święty Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła.
Żywot Pana naszego Jezusa Chrystusa w pobożnych rozmyślaniach zawarty. (Kraków 1879)
O. Artur Vermeersch SI, Profesor Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego.
 Katechizm małżeństwa chrześcijańskiego według encykliki "Casti connubii"
Abp Antoni Julian Nowowiejski, Biskup Płocki. 
O liberalizmie, czyli fałszywej wolności
Bp Donald J. Sanborn. Amoralny synod modernistycznych biskupów (2014) - produkt doktrynalnego liberalizmu Vaticanum II (PDF)
Bp Mark A. Pivarunas CMRI. 
Życie sakramentalne Kościoła w dobie modernistycznej apostazji ( PDF )
Ks. Jan Badeni SI.
 Św. Cyryl Biskup Aleksandryjski i walka o Bóstwo Chrystusowe w V wieku ( PDF
Ks. Zygmunt Łoziński, Biskup Piński. Królowa Korony Polskiej
Św. Franciszek z Asyżu. De vera et perfecta laetitia. O prawdziwej i doskonałej radości.

(30 listopada 2014)
Ks. Dr Aleksander Żychliński. Tajemnica katolicyzmu
Ks. Antoni Nojszewski, Profesor liturgii w Seminarium lubelskim. Liturgia rzymska
P. Christianus Pesch SI. Compendium Theologiae dogmaticae
Biblia Łacińsko-Polska, czyli Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, podług tekstu łacińskiego Wulgaty i przekładu polskiego ks. Jakuba Wujka SI z komentarzem Menochiusza SI przełożonym na język polski
Ks. Kevin Vaillancourt. 
Obalanie mitu. Novus Ordo to nie to samo, co Msza Trydencka. (Część II)
Ks. A. Kraetzig SI. Janssen i historia reformacji

(31 października 2014)
Ks. Profesor Franciszek Spirago. Nauka o Sakramencie Małżeństwa
Ecclesiae Magisterium. Papież Urban VIII, Papież Benedykt XIV. Wyznanie Wiary dla chrześcijan wschodnich ( PDF )
Ecclesiae Magisterium. Urbanus Papa VIII, Benedictus Papa XIV.
 Professio Fidei Orientalibus praescripta ( PDF )
Bp Donald J. Sanborn.
 Bergoglio o (nie)istnieniu Boga ( PDF )
Ks. Benedict Hughes.
 Franciszek okazuje względy dla ruchu charyzmatycznego
Synod Zamojski (1720). Forma profesji Wiary
Księża poznańscy. Rusin, Moskal i Polak, czyli Kościół unicki a Schizma ( PDF )
René Bazin. 
Papież Pius X. Modernizm
Ks. Piotr Ximenes. 
Krótki wykład świętych Ewangelii na niedziele i święta całego roku

(30 września 2014)
Ks. Władysław Szczepański SI. Nowy Indeks książek zakazanych oraz jego uzasadnienie, dzieje i nowe prawo
Bp Mark A. Pivarunas CMRI. Cześć ku Najświętszej Maryi Pannie katolicką odpowiedzią na niepokoje współczesnego świata (PDF)
Bp Donald J. Sanborn.
 Nasz katolicki apostolat, Dziesięć rad Bergoglio i "Requiem" dla protestanckiego heretyka
Bp Donald J. Sanborn. Cnoty nadprzyrodzone. Kazanie wygłoszone 31. 08. 2014 r. w Krakowie ( PDF )
Ks. Andrzej Macko. 
Znaczenie encykliki o modernizmie ( PDF )


KSIĄŻKI W FORMACIE DJVU

ARTYKUŁY I KSIĄŻKI W FORMACIE PDF

KATECHIZMY KATOLICKIE I NAUKI KATECHIZMOWE

F. J. Holzwarth. Historia powszechna. Jezus Chrystus, Zbawiciel świata ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. Papież Urban VIII, Papież Benedykt XIV. Wyznanie Wiary dla chrześcijan wschodnich ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. Św. Pius X, Papież. Encyklika Pascendi dominici gregis o zasadach modernistów ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. Papież Pius XI. Encyklika Mortalium animos. O popieraniu prawdziwej jedności religii ( PDF )

Ks. Paweł Smolikowski CR. Katechizm sporny. (Rozprawa z sceptykami, z racjonalistami, z indyferentnymi i z heretykami)

O. Jan Jakub Scheffmacher SI. Katechizm polemiczny czyli Wykład nauk wiary chrześcijańskiej przez zwolenników Lutra, Kalwina i innych z nimi spokrewnionych, zaprzeczanych lub przekształcanych ( PDF )

Ks. Zygmunt Chełmicki. Ojców naszych Wiara Święta (mały katechizm) ( PDF )

Św. Robert kard. Bellarmin SI, Biskup, Doktor Kościoła. Katechizm mniejszy czyli Nauka Chrześcijańska krótko zebrana ( PDF )

Św. Robert kard. Bellarmin SI, Biskup, Doktor Kościoła. Wykład Nauki Chrześcijańskiej. (Katechizm większy)

O. Marian Morawski SI. Dogmat łaski. 19 wykładów o porządku nadprzyrodzonym ( PDF )

O. Marian Morawski SI. Dziewięć nauk o Sercu Jezusowym, jako Sercu Kościoła ( PDF )

Potępienie herezji liberalizmu. Mały katechizm o Syllabusie ( PDF )

Ks. Jacek Tylka. Dogmatyka katolicka. Traktat o Kościele Chrystusowym

Ks. Piotr Semenenko CR. O nieomylności Kościoła

Ks. Franciszek Hettinger. Nieomylność Papieża

Z "Rycerza Niepokalanej". Dlaczego wierzę (47 artykułów apologetycznych)

Henryk Hello. Nowoczesne wolności w oświetleniu encyklik. Wolność sumienia - wolność wyznania - wolność prasy - wolność nauczania

O. Mikołaj Jamin OSB. Myśli Teologiczne odnoszące się do błędów współczesnych. O jedności prawdziwej religii

Ks. Andrzej Dobroniewski. Modernizm i moderniści

Ks. Maciej Sieniatycki. Modernistyczny Neokościół

Ks. Anthony Cekada. Tradycjonaliści, nieomylność i Papież ( PDF )

Bp Mark A. Pivarunas CMRI. Sedewakantyzm ( PDF )

"The Reign of Mary". Stanowisko Teologiczne Zgromadzenia Maryi Niepokalanej Królowej (CMRI) ( PDF )

Ks. Józef Stagraczyński. Historia biblijna. Męka, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa

O. Paweł Segneri SI. Kazanie o Bóstwie Chrystusowym ( PDF )

O. Jan Tauler OP. Ustawy duchowe. Dzieło z XIV wieku ( PDF )

Św. Piotr Alkantary. Pokój duszy

Bp Jan Piotr Camus. Duch świętego Franciszka Salezego, czyli wierny obraz myśli i uczuć tego Świętego

O. Fryderyk William Faber. Postęp duszy, czyli wzrost w świętości

O. Mikołaj Łęczycki SI. Pobudki do unikania grzechu śmiertelnego i kilka innych rozważań pobożnych

O. Gabriel Paláu SI. Katolik uczynkiem i prawdą (73 artykuły formacyjne)

Bp Michał Nowodworski. Kilka słów Ojców i Nauczycieli Kościoła dla tych, którzy szemrzą w przeciwnościach i cierpieniach

Abp Józef Bilczewski. List pasterski o czci Najświętszej Maryi Panny

Ks. Zygmunt Golian. Konferencje majowe. Rozmyślania na każdy dzień maja

F. J. Holzwarth. Historia powszechna. Odrodzenie ludzkości

Ks. Adam Gerstmann. Święty Augustyn jako teolog, duszpasterz, człowiek  ( PDF )

Ks. Jakub Balmes. Fanatyzm i indyferentyzm, ich źródła i następstwa

T. W. "Człowiek" Ernesta Hello

Ks. Władysław Michał Dębicki. Wielkie bankructwo umysłowe. Rzecz o nowoczesnym skrajnym sceptycyzmie naukowo-filozoficznym
(15 artykułów o filozofii nowożytnej)

Ks. Antoni Langer SI. Św. Tomasz z Akwinu i dzisiejsza filozofia

Ks. Jan Badeni SI. Życie św. Ignacego Loyoli, założyciela zakonu Towarzystwa Jezusowego

Kardynał M. Wiseman. Fabiola. Powieść z czasów prześladowania chrześcijan w roku 302

Ultra montes (www.ultramontes.pl)
Redaguje kolegium:
Mariusz Gruszeczka, Michał A.Nowak, Mirosław Salawa.
Współpraca:
Iwona Olszewska.
Kontakt: poczta@ultramontes.pl
Strona uaktualniana zazwyczaj co dwa tygodnie.
© Wszelkie prawa zastrzeżone.
Kraków 2004-2015

Omnia ad honorem Omnipotentis Dei et Ecclesiae Romanae!

Wszystko na cześć Boga Wszechmogącego i Kościoła rzymskiego!