Ultra montes

W obronie papiestwa i nieomylności Kościoła rzymskiego

Habentes ergo pontificem magnum, qui penetravit caelos, Iesum Filium Dei, teneamus confessionem.
Mając tedy wielkiego arcykapłana, który przeniknął niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmyż przy wierze.
(Hebr. IV, 14)
 


"Najwyższej oświaty, wolności prawdziwej i postępu największego nie można dać ludzkości w inny sposób, jak tylko za pomocą łaski przyniesionej przez Chrystusa Pana na tę ziemię. Przeciwnie świat domaga się oświaty, wolności, postępu bez Boga i nieprzyjaznego Bogu, żąda oświaty samej przez się i dla siebie samej. Atoli taka oświata jest tylko ciemnością, taka wolność jest tylko służbą i niewolą najtwardszą i najniższą, taki postęp jest tylko błyszczącym cofaniem się i niskim upadkiem". (Ks. Maciej Józef Scheeben, O. Euzebiusz Nieremberg SI, Uwielbienia łaski Bożej. Tarnów 1991, s. 497)

"Pod Sztandarem Niepokalanej". Czasopismo rzymskokatolickie. Nr 58. Luty 2015 (nowość)

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

NOWOŚCI. OSTATNIO DODANE TEKSTY (1 LUTEGO 2015)

Ks. J. B. Delert. Teologia dla użytku wiernych pragnących gruntowniejszej nauki w rzeczach zbawienia. Tom I. Teologia dogmatyczna. Tom II. Teologia moralna i liturgika. ("Rozum oświecony wiarą działa na serce i zapala je miłością świętą, a znowu serce oczyszczone i pobożnością przejęte pomaga dzielnie do jaśniejszego poznania prawd Bożych. Wszelako Dogmat jest i winien być duszą moralności; albowiem kto nie ma żywej wiary, ten pogardzi nauką moralną, gdy ta sprzeciwia się namiętnościom jego. «To jest zwycięstwo (mówi św. Jan) które zwycięża świat, wiara nasza!» (1 Joan. 5, 4). Moralność przeto bez dogmatycznej podstawy jest jakoby drzewo, któremu obcięto korzenie. Całość dogmatyki i nauki moralnej wyrazili pięknie Ojcowie nasi w tych słowach, że na to nas Bóg stworzył, abyśmy Go znali, Jemu służyli, Jego miłowali i nareszcie z Nim wiecznie królowali. Znać Boga, to jest przedmiotem Teologii dogmatycznej; jak służyć Bogu i miłować Go, uczy Teologia moralna; dokonaniem zaś powołania naszego jest szczęśliwość wieczna". – Tom II. Teologia moralna i liturgika, ss. 3-4) (uzupełniono, djvu)

Ks. Dr I. Schuster, Ks. Gustaw Mey. Historia biblijna dla katolickich szkół. (Ks. Dr I. Schuster. Ks. Gustaw Mey. Historia biblijna dla katolickich szkół. ("Z cudowną szybkością Kościół rozrósł się z maleńkiego ziarnka gorczycznego w potężne drzewo, które ocieniło wszystkie kraje. Śmierć Apostołów nie przerwała tego rozrostu... Błogosławieni, którzy należą do tego Kościoła i pozostają w nim jako członki żyjące! Jezus Chrystus, Król królów, uzna ich za Swoich braci. Z Nim, ze wszystkimi aniołami i świętymi będę oni mieszkać w nowym niebie i na nowej ziemi i będę pożywać z drzewa żywota w raju niebieskim" – s. 226) (nowość, djvu)

"Obrona prawdy". Zaćmienie ducha. (Duch ludzki, dla którego prawda jest światłością wtedy bywa zaćmiony gdy albo prawdy nie widzi, albo też przeciw niej działa. Tak bowiem jak roślina zawsze się ku światłu zwraca, i światło należy do warunków jej życia zupełnego; tak prawda jest światłością ducha a fałsz jego nocą. Potrzebuje też roślina ku rozwinięciu swego życia, wpływu ciepła; a duch będąc istotą moralną, dobrocią się tylko doskonali. Rozliczne są kształty i postacie w jakich się pojawia zaćmienie ducha. Bywa ono czasem tylko w władzy pojmowania, czasem zaś w myśli i umyśle – może też i wola działać w obłąkaniu... Duch sam potrafi w sobie wykształcić takowe zaciemnienie, gdy albo nie mając żywiołu dla siebie, długi czas jedną myśl – jedną ideę – obrabiając, wpada nareszcie w odrętwienie lub też w chorowitą exaltację jednej władzy z uszczerbkiem innych... Może także zaćmić ducha, przesycenie go mnogością żywiołu, którego nie zdoła strawić i w własną myśl przerobić. Niejeden z uczonych zakończył już swe życie w domie obłąkanych... A jak prawda jest życiem oświecającym ducha, tak wszelki fałsz jest trucizną dla duszy, dlatego ten co jest arcykłamcą, biegnie lubo sam tego nie poznaje – do domu wariatów. Tam też prowadzi sumienie niespokojne – świadomego swych win i przestępstw ducha) (nowość)

Bp Michał Nowodworski. [Młot na niedowiarków] - Ksiądz Karol Surowiecki ( PDF ) (uzupełniono)

Bp Michał Nowodworski. Ksiądz Karol Surowiecki. Rozdział VI. ( PDF ) (W czasach najburzliwszych, bo i w politycznym bycie narodu ciągłe wówczas odbywały się przeobrażenia i w umysłach niemniej gwałtowne wrzały rewolucje, ks. Surowiecki najczynniej zwalczał wszelkie wyskoki wolnowierczej myśli, a dodać możemy, że głos jego nie był wcale daremny, choć często za gruby, za rubaszny, a może właśnie dlatego nawet skuteczniejszy. Niszczono jego dziełka, utrudniano ich wydawanie, ich rozszerzenie, ale była zawsze pewna liczba gorliwych katolików, którzy nie żałowali kosztu na druk, ani fatygi, na roznoszenie ich po kraju. Czytali go i uczeńsi przez ciekawość; nieuczeni, bo był dla nich zrozumiałym, mówił do przekonania, jasno, dobitnie, a często nadto i ubawił. Pisał też niestrudzony do późnej starości, pisał z twarzą prawie na papierze położoną, bo wzrok z urodzenia krótki, pracą osłabił i przytępił się bardzo, a jak podanie niesie klęcząc pisał i często sam składał czcionki swoich w sprawie wiary pisanych apologii) (nowość)

Bp Donald J. Sanborn. Sedewakantyzm: w obronie autorytetu Kościoła katolickiego i papiestwa. ( PDF ) (Sedewakantyści rozumieją 1) że na mocy prawa Bożego oraz samej natury Kościoła, publiczne odstępstwo od wiary powoduje oddzielenie się od Kościoła katolickiego, i to przed wydaniem jakiejkolwiek prawnej deklaracji; 2) że jest niemożliwe, na mocy gwarancji niezawodności (indefectibilitas) i nieomylności (infallibilitas), aby katolicka hierarchia głosiła całemu Kościołowi fałszywą naukę, fałszywe praktyki liturgiczne i błędne reguły dyscypliny. Są to katolickie zasady uznawane przez wszystkich. Nikt nie może ich zanegować bez zanegowania również katolickiej Wiary... Stanowisko sedewakantystyczne jest solidnie oparte na zasadach, które wynikają z samej natury katolickiego Kościoła, papiestwa i samego pojęcia autorytetu władzy. Są to zasady bezsporne. Wynikającą z tej postawy ocenę, że zmiany Vaticanum II są niekatolickie łatwo udowodnić. Fakt ten staje się coraz bardziej ewidentny wraz z tym jak z dnia na dzień Bergoglio coraz bardziej zuchwale i skandalicznie oddala się od katolickiej prawdy i praktyki. Z tego powodu, nawet niektórzy duchowni Novus Ordo podnieśli ostatnio możliwość sedewakantyzmu) (nowość)

Bp Mark A. Pivarunas CMRI. "Synod o rodzinie" (2014) otwiera ludziom oczy na odstępstwo modernistycznej hierarchii. (U progu Nowego Roku, wskazane jest spojrzeć na wydarzenia minionego 2014 roku, które były istotne dla Kościoła katolickiego. Sądzę, że wśród wielu zdarzeń o jakich można by tu wspomnieć niezwykle alarmującym był "Synod o rodzinie". Pod szyldem hierarchii katolickiej, soborowi "kardynałowie" i "biskupi" debatowali nad tym czy przy rozstrzyganiu nad dopuszczeniem do Komunii par żyjących w cudzołóstwie oraz deliberacjach nad pozytywnymi aspektami sodomskich związków we wspólnocie chrześcijańskiej mają zastosowanie VI i IX Przykazania Boże. Zarówno słowa jak i czyny "Franciszka I" wyraźnie wskazywały, że opowiada się za przyjęciem zmian nauczania Kościoła katolickiego w tych dziedzinach. "Synod o rodzinie" był tak niepokojący, iż nawet konserwatyści w kościele soborowym podnieśli kwestię ewentualnego popadnięcia Franciszka w prywatną herezję, co ipso facto pozbawiałoby go "urzędu") (nowość)

Ks. Ignacy GrabowskiKościół a herezja. (Chrystus dał Kościołowi depozyt wiary, by go nieskazitelnie przechowywał, strzegł przed błędami, wyjaśniał wątpliwości i szerzył jej znajomość. Idąc tedy nauczajcie wszystkie narody... – mówi Chrystus – nauczając je chować wszystko com wam kolwiek przykazał (Mt. 28, 19. 20). Kościół wierny swemu powołaniu od samego początku spełnia posłannictwo nauczycielskie i powagą Chrystusa chroni naukę sobie zwierzoną przed fałszywymi nauczycielami: są niektórzy – głosi Apostoł – co was trwożą i chcą wywrócić Ewangelię Chrystusową (Gal. 1, 7; por. I Tym. 6, 20). Św. Jan ostrzega wiernych: Jeśli kto przychodzi do was, a tej nauki nie przynosi, nie przyjmujcie go do domu (II Jan 10). Św. Paweł głosi: człowieka heretyka strzeż się (Tyt. 3, 10). Apostołowie piętnują fałszywych proroków, a winnych skazują na kary duchowe i materialne i niweczą ich burzycielskie zamiary... Apostoł też zapowiada, że i w przyszłości powstaną fałszywi nauczyciele: Duch jawnie powiada, iż w ostateczne czasy odstąpią niektórzy od wiary, przystając do duchów obłędliwych i nauk czartowskich (I Tym. 4, 1) i dlatego zachęca zwierzchników Kościoła do czujności: Pilnujcie sami siebie i wszystkiej trzody, nad którą was Duch Święty postanowił biskupami, abyście rządzili Kościołem Bożym, który nabył krwią swoją (Dz. Ap. 20, 28)... Słowa prorocze Apostoła spełniły się, albowiem w ciągu wieków powstawało wielu fałszywych nauczycieli, siejących błędy kąkolu w winnicy Chrystusowej. Błędy te jednak pod czujnym okiem zwierzchników Kościoła pierzchały tak, że o wielu z nich obecnie pozostało jedynie wspomnienie historyczne. Błędy heretyckie zostały potępione przez Stolicę Apostolską i przez Sobory powszechne, oraz przez Synody partykularne...) (nowość)

Sac. F. H. Reinerding. Theologiae fundamentalis tractatus duo. Tractatus prior. Demonstratio christiano-catholica contra adversarios generatim omnes. De iis, qui auctoritati Ecclesiae obluctantur. (§. 1. De natura haeresis. Quid haeresis in se et coram Deo requirat? Quid haeresis in foro Ecclesiae interno et externo? Haereticus ab erroneo distinguitur. Num haereticus ex natura criminis, an ex lege ecclesiastica ad Ecclesiam non pertineat? §. 2. De natura schismatis. Quid sit schisma? Quomodo schisma ab haeresi differat? Quomodo a simplici inobedientia? Quomodo cognoscatur, num secta aliqua sit pure schismatica an etiam haeretica? Quid schismaticos ab Ecclesia excludat? – "His praemissis jam ad eam quaestionem transeamus, quid haereticos, quos ex constanti Ecclesiae praxi ad Ecclesiam non pertinere constat, ab Ecclesia separet, num ipsa haeresis, an auctoritas Ecclesiae excommunicatione eos percellentis. Quaestio haec non de eo est, num auctoritas Ecclesiae requiratur, ut haeretici speciali Ecclesiae doctrinae in re fidei obluctantes ad eam non pertinere cognoscantur, sed de eo, num in hypothesi, quod nulla Ecclesiastica lex eos excommunicaret, ipso tamen facto excommunicati forent. Solutio hujus quaestionis a constitutione dependet, quam Ecclesia Divinitus accepit; quae constitutio, si Ecclesiae in re fidei pertinaciter resistentem ad eam pertinere non patitur, omnino postulat, ut haeretici Ecclesiae in re fidei obluctantes ipso facto excommunicati sint, et leges ecclesiasticae excommunicationis poenam in haereticos sancientes legem Divinam in Ecclesiae constitutione datam applicare dicendae sunt... Si quaeramus, cur schismatici ad Ecclesiam pertinere non possint, hujus rei ratio rursus ipsa schismatis natura est. Schisma, uti ex dictis patet, ex eo oritur, quod quis sive explicite sive implicite ad Ecclesiam pertinere non vult. Ecclesia autem non talis est societas, ad quam quis, praeter quam propria voluntate, pertineat, sed talis, ut contra suam voluntatem nemo ad eam pertinere possit. Schismaticus igitur, non lege primum ecclesiastica, quae eum separet, sed simili modo ac haereticus, per se ab Ecclesia exclusus est") (nowość)

Ks. Alfons Maria Liguori, Doktor Kościoła. O wielkim środku modlitwy do dostąpienia zbawienia i otrzymania od Boga wszystkich łask, jakich pragniemy (uzupełniono)

Ks. Alfons Maria Liguori, Doktor Kościoła. O wielkim środku modlitwy... Modlitwa powinna być pokorna. (Modlitwa pokornej duszy przenika niebiosa, staje przed tronem Bożym i nie odchodzi z próżnymi rękami, bo Bóg na nią spogląda i wysłuchuje jej, chociażby ta dusza była obciążona nie wiedzieć jak licznymi grzechami; Bóg bowiem nie umie wzgardzić sercem uniżającym się: Sercem skruszonym i uniżonym, Boże, nie wzgardzisz (Ps. 50, 19). Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje (Jak. 4, 6). O ile Bóg jest surowy dla pysznych i opiera się ich prośbom, o tyle łaskawy i hojny jest względem pokornych. Oznajmił to raz Pan Jezus św. Katarzynie ze Sieny: Wiedz, córko, że kto nie ustaje prosić mię pokornie o łaski, nabędzie wszystkich cnót) (nowość)

O. Tilmann Pesch SI. Chrześcijańska filozofia życia (uzupełniono)

O. Tilmann Pesch SI. Chrześcijańska filozofia życia. Stanowisko Chrystusa w dziejach świata. (Chrystus Bóg-Człowiek zstąpił po to na ziemię ze swoją nieskończoną miłością, ażeby przyjść z pomocą wielkiej nędzy ludzkiej; dzieła swego dokonał, ile to od Niego zależało... Światło, które nam się w Chrystusie objawiło, ten święty ogień wypuścił, jak słońce, swe promienie w niezliczone serca, we wszystkie warunki życiowe; i promienie te obudziły wszędzie do życia ład, cnotę i szczęście... Chrystianizm przez swoje istnienie okazał się zwycięzcą świata i wszystkich jego błędów, radości i cierpień: stoi jako zwycięzca wszystkich potęg świata, które mu się sprzeciwiały. Zwyciężył zatwardziały w uporze judaizm, zwyciężył poganizm, zwyciężył burzliwe wędrówki ludów, zwyciężył w wiekach średnich i teraz zwycięża. Im zaś większe spotykały go upokorzenia, tym świetniejsze odnosił triumfy. Zwyciężył fanatyczne napaści fałszywej nauki, zwyciężył wszystkie burze czasu; trony się waliły, upadały królestwa i narody, chrystianizm po dziś dzień stoi niewzruszony) (nowość)

Ks. Jakub Górka. Cześć Maryi. O pobudkach i środkach nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny (uzupełniono)

Ks. Jakub Górka. Cześć Maryi. Ćwiczenie się w cnotach z miłości ku Maryi. Nadzieja. (Cnota nadziei sprawia, że człowiek dla zasług Jezusa Chrystusa spodziewa się odpuszczenia grzechów, wytrwania w dobrem i wiecznej chwały w niebie. Chrześcijanin, ożywiony nadzieją, widzi niebo otwarte dla siebie, jeżeli wytrwa w łasce Bożej aż do końca. W zmiennych kolejach życia doczesnego pamięta o tym, że na ziemi jest wygnańcem, tułaczem, że tu postawiony jako żołnierz, aby się mężnie potykał do ostatniej chwili, a potem otrzymał wieniec chwały z rąk Boga miłosiernego... Maryja Panna niech będzie nadzieją naszą we wszystkich kolejach, choćby najtrudniejszych życia, jak jest i wzorem tej cnoty najpiękniejszym. Jeżeli Bóg z nami, kto przeciw nam? Jeżeli Maryja oręduje za nami, czemuż mielibyśmy się chwiać, upadać, narzekać, bluźnić, szemrać, rozpaczać? Ona mocniejsza, niż straszny obóz uszykowany do boju. Przed Nią pierzchnie wróg, obłoki smutku rozstąpią się, trudności zmaleją. O, do Maryi się zwracajmy, bo do Niej odnosi Kościół słowa Mędrca Pańskiego: "Ja Matka pięknej miłości i bogobojności i poznania i nadziei świętej") (nowość)

Z "Róży Duchownej".
Za przyczyną Maryi. Przykłady opieki Królowej Różańca św. (uzupełniono)

Z "Róży Duchownej". Zadziwiająca pomoc Królowej Różańca św. (Pewien proboszcz polski, na Litwie mieszkający opowiada, co następuje. W moich podróżach po rozległej parafii przybyłem niedawno temu do pewnego zakątka litewskiego, gdzie znalazłem uprzejmą gościnę u rodziny, której ojca wysłał rząd na wygnanie do Syberii. Przedtem mieszkała ta familia w Grodnie i bardzo dobrze się im powodziło. Powrócił wprawdzie ojciec rodziny z wygnania, lecz wkrótce umarł złamany doznanymi cierpieniami. Gospodarstwo, z którego utrzymywano się, spadło teraz na najstarszych synów. Dom to był bardzo pobożny, pomimo że członkowie familii nie mieli sposobności uczęszczania do świętych Sakramentów, albowiem nigdzie w pobliżu nie było kościoła katolickiego, ani kaplicy. Rzadko tylko zawitał niekiedy kapłan w tę ustroń i miał Mszę św. w domu państwa, którzy naumyślnie jeden pokój w tym celu przysposobili. Ozdobą i krzepicielką zarazem pobożności była niezwykła bogobojność matki, czego wymowny dowód dało następujące zdarzenie) (nowość)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot Pana naszego Jezusa Chrystusa w pobożnych rozmyślaniach zawarty (uzupełniono)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot... O Chananejce. - Jak wiernie służą nam Aniołowie. (Gdy Pan Jezus ciągle miewając kazania, przechodził przez różne miejsca Palestyny, a wszędzie uzdrawiał chorych, zdarzyło się, że przystąpiła do Niego niewiasta Chananejska, to jest z krainy Chanaan zamieszkałej nie przez Żydów lecz pogan, – i prosiła by uzdrowił córkę jej od szatana dręczoną. Że zaś nie wątpiła iż to uczynić może, i że tego nie odmówi, więc chociaż Zbawiciel nic jej nie odpowiedział, ona pomimo tego nastawała, i z takim wytrwałym naleganiem wołała i błagała Go o miłosierdzie, że w końcu i uczniowie wstawili się za nią... Że tedy się bardzo upokorzyła, więc wnet dostąpiła tego o co prosiła. Tak i co do ciebie: jeśli z wiarą i ufnością, będąc na modlitwie, głęboko upokorzysz się przed Bogiem, uznając się niegodną najmniejszego z Jego darów, bądź pewną, że o cokolwiek prosić będziesz, to otrzymasz. A jak Apostołowie wstawili się za Chananejką, tak twój Anioł-Stróż modlić się będzie za ciebie i prośbę twoją przedstawi Panu Bogu... Widzisz więc jak wiernie służą nam nasi Aniołowie, i właśnie nastręcza się tu sposobność pomówienia o nich. Masz tedy wiedzieć, że powinniśmy przejętymi być wielkim dla nich uszanowaniem, co dzień cześć im oddawać i składać dzięki, a w obecności ich, zaś ciągle są przy nas, nie dopuszczać się żadnych złych i szpetnych myśli, słów albo czynów) (nowość)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes Vitae Christi (uzupełniono)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes... De Chananaea. - Quomodo angeli nostri nobis fideliter serviunt, notabilis discursus. (Cum Dominus Jesus laborans circuiret praedicando, et infirmos curando, accessit ad eum mulier Chananaea, id est, de terra Chanaan, quae erat gentilium et non Judaeorum, rogans eum ut liberaret filiam suam, quae a daemonio vexabatur: erat enim fidens in eo, quod hoc facere posset. Et Domino non respondente, nihilominus instabat, et perseverabat clamans, et petens ab eo misericordiam in tantum, ut discipuli pro ea rogarent... Unde valde se humiliavit, et ideo, quod postulavit, obtinuit. Sic et tu si corde integro, fideli et puro in oratione perseverans coram Deo tuo te humiliaveris, indignam te reputans omni bono suo, certissime credas, quod quidquid petieris, obtinebis. Et sicut apostoli rogaverunt pro Chananaea, sic et angelus tuus pro te rogabit, et offeret orationem tuam Domino... Vides quam fideliter angeli nostri serviunt nobis. Ex quo autem occurrit de ipsis aliqua loquendi materia, scire te volo, quod magnam erga eos reverentiam habere debemus, et eos quotidie laudare, honorare, ac eis gratiarum actiones referre tenemur, et in eorum praesentia, qui semper nobiscum adsunt, nihil illicitum, nihil turpe cogitare, dicere, vel operari debemus) (nowość)

Ks. Józef Deharbe SI. Katechizm rzymsko-katolicki (uzupełniono)

Ks. Józef Deharbe SI.
Katechizm... O pierwszym przykazaniu kościelnym.
 (1. P. Co nakazuje nam pierwsze przykazanie kościelne? O. Pierwsze przykazanie kościelne nakazuje nam święta, które ustanowił Kościół ku czci Jezusa Chrystusa, Najświętszej Maryi Panny i Świętych Pańskich, święcić podobnie jak niedzielę. *2. P. Na co ustanowione są święta ku czci Jezusa Chrystusa? O. Święta ku czci Jezusa Chrystusa są ustanowione, abyśmy: 1) rozważali tajemnice naszego odkupienia; 2) dziękowali Bogu za Jego łaski; 3) pobudzali się do gorliwości w Jego służbie) (nowość)

Ks. Wawrzyniec Scupoli. O spokoju duszy i o szczęściu serca umierającego sobie samemu, aby żyło Bogu (uzupełniono)

Ks. Wawrzyniec Scupoli. O spokoju duszy... Odpusty nadane osobom, odprawującym modlitwę wnętrzną. (Papież Benedykt XIV, chcąc rozpłomienić ducha modlitwy, użyczył, przez Brewe z dnia 16 grudnia 1746, tym, którzy na jakimkolwiek miejscu, publicznie albo prywatnie, nauczają innych modlitwy albo rozmyślania; jako też i owym, którzy się znajdują na naukach w tym przedmiocie: 7 lat i tyleż kwadragen Odpustu, któren pozyskują w tymże dniu nauczania, aby tylko prawdziwie pokutujący, przystąpili do Stołu Pańskiego) (nowość)

Tomasz a Kempis.
De imitatione Christi. O naśladowaniu Jezusa Chrystusa (uzupełniono)

Tomasz a Kempis.
O naśladowaniu Jezusa Chrystusa. III. 47. Quod omnia gravia pro aeterna vita sunt toleranda. Dla żywota wiecznego wszystkie uciski chętnie znosić należy. (Czyń pilnie to, coś czynić winien: wiernie pracuj w winnicy mojej, a ja będę zapłatą twoją. Pisz, czytaj, śpiewaj, jęcz, milcz, módl się, znoś mężnie przeciwności: żywot wieczny godny jest tych wszystkich i większych jeszcze bojów i znojów. Przyjdzie pokój w godzinie, która wiadoma jest Panu: i w tym czasie nie będzie już dnia i nocy, ale będzie światłość wiekuista, jasność nieskończona, pokój trwały i odpoczynek bezpieczny. Nie powiesz wtenczas: Kto mię wybawi od ciała tej śmierci? Ani wołać będziesz: Biada mnie, że się przedłużyło mieszkanie moje! Albowiem śmierć na wieki strąconą będzie, zniknie wszelka troska, a nastanie zbawienie wieczne, obcowanie w chwale i szczęściu, radość błogosławiona) (nowość)

Thomas a Kempis. De imitatione Christi. Considerationes ad cuiusque libri singula capita (uzupełniono)

Thomas a Kempis. De imitatione Christi... III. 47. Quod omnia gravia pro aeterna vita sunt toleranda. (Age, quod agis; fideliter labora in vinea mea, ego ero merces tua. Scribe, lege, canta, geme, tace, ora, sustine viriliter contraria: digna est his omnibus et maioribus proeliis vita aeterna. Veniet pax in die una, quae nota est Domino; et erit non dies neque nox huius scilicet temporis, sed lux perpetua, claritas infinita, pax firma, et requies secura. Non dices tunc: Quis me liberabit de corpore mortis huius? Neque clamabis: Heu mihi, quia incolatus meus prolongatus est! quoniam praecipitabitur mors, et salus erit indefectiva, anxietas nulla, iucunditas beata, societas dulcis et decora... Certa fortiter, ora ferventer, labora diligenter, stude frequenter, tace libenter, sustine patienter. Esto fidelis in modico, et lucraberis decem milia talenta in regno superno) (nowość)

Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, totius Summae Theologicae Conclusiones (uzupełniono)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De effectibus amoris. (Utrum zelus sit effectus amoris. Co. – Zelus, cum sit vehemens motus amantis in rem amatam, amoris effectus necesse est) (nowość)

Ks. Kazimierz Buczkowski. Psalmy Dawida na język polski wierszem przełożone. (Wydanie drugie) (uzupełniono)

Ks. Kazimierz Buczkowski. Psalmy wierszem... Psalm CXLVII. Lauda Jerusalem Dominum. (Psalm ten łączą Żydzi w jeden z poprzedzającym. Treść też jego bardzo jest podobną do treści poprzedniego psalmu. Jest też tak zrozumiały, iż nie potrzebuje wyjaśnienia) (nowość)

Ks. Kazimierz Buczkowski. Psalmy wierszem... Psalm CXLVIII. Laudate Dominum de coelis. (W psalmie tym wzywa autor niebiosa i wszystkich duchów anielskich, dalej wszystkie stworzenia na niebie i na ziemi, na koniec ludzi wszelkiego stanu i wieku, aby chwalili Pana nad pany; kończy zaś pochwałą tych, którzy Panu wiernie służą) (nowość)


*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
Wybrane teksty z poprzednich aktualizacji:

(15 stycznia 2015)
Ks. Antoni Chmielowski. 
Kwiateczki duchowne O. Ludwika Blozjusza OSB, czyli nauki i rady do pobożnego życia chrześcijan wyjęte z różnych jego dzieł wraz z niektórymi dodatkami z nauk św. Jana Marii Vianney'a
Ks. Franciszek Perriot. 
Poza Kościołem nie ma zbawienia ( PDF )
Dr Anna Danuta Drużbacka.
 Moralne oblicze kwestii żydowskiej w świetle nauki św. Tomasza z Akwinu ( PDF )
O. Florian Jaroszewicz OFM.
 Matka Świętych Polska. Męczeństwa niektórych dziatek zamordowanych od żydów
Bp Oliver Oravec. Prawda o Kościele
Bp Oliver Oravec. Prawda o Kościele. Najczęściej stawiane nam zarzuty
Sac. Iosephus Papp-Szilágyi de IllyésfalvaDe electione Romani Pontificis
Msgr. Giovanni Volpi, Biskup Arezzo. 
Posłuszeństwo Papieżowi i katolicy integralni.

(27 grudnia 2014)
Sanctus Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes Vitae Christi. (Parisiis 1868)
Święty Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła.
Żywot Pana naszego Jezusa Chrystusa w pobożnych rozmyślaniach zawarty. (Kraków 1879)
O. Artur Vermeersch SI, Profesor Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego.
 Katechizm małżeństwa chrześcijańskiego według encykliki "Casti connubii"
Abp Antoni Julian Nowowiejski, Biskup Płocki. 
O liberalizmie, czyli fałszywej wolności
Bp Donald J. Sanborn. Amoralny synod modernistycznych biskupów (2014) - produkt doktrynalnego liberalizmu Vaticanum II (PDF)
Bp Mark A. Pivarunas CMRI. 
Życie sakramentalne Kościoła w dobie modernistycznej apostazji ( PDF )
Ks. Jan Badeni SI.
 Św. Cyryl Biskup Aleksandryjski i walka o Bóstwo Chrystusowe w V wieku ( PDF
Ks. Zygmunt Łoziński, Biskup Piński. Królowa Korony Polskiej
Św. Franciszek z Asyżu. De vera et perfecta laetitia. O prawdziwej i doskonałej radości.

(30 listopada 2014)
Ks. Dr Aleksander Żychliński. Tajemnica katolicyzmu
Ks. Antoni Nojszewski, Profesor liturgii w Seminarium lubelskim. Liturgia rzymska
P. Christianus Pesch SI. Compendium Theologiae dogmaticae
Biblia Łacińsko-Polska, czyli Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, podług tekstu łacińskiego Wulgaty i przekładu polskiego ks. Jakuba Wujka SI z komentarzem Menochiusza SI przełożonym na język polski
Ks. Kevin Vaillancourt. 
Obalanie mitu. Novus Ordo to nie to samo, co Msza Trydencka. (Część II)
Ks. A. Kraetzig SI. Janssen i historia reformacji

(31 października 2014)
Ks. Profesor Franciszek Spirago. Nauka o Sakramencie Małżeństwa
Ecclesiae Magisterium. Papież Urban VIII, Papież Benedykt XIV. Wyznanie Wiary dla chrześcijan wschodnich ( PDF )
Ecclesiae Magisterium. Urbanus Papa VIII, Benedictus Papa XIV.
 Professio Fidei Orientalibus praescripta ( PDF )
Bp Donald J. Sanborn.
 Bergoglio o (nie)istnieniu Boga ( PDF )
Ks. Benedict Hughes.
 Franciszek okazuje względy dla ruchu charyzmatycznego
Synod Zamojski (1720). Forma profesji Wiary
Księża poznańscy. Rusin, Moskal i Polak, czyli Kościół unicki a Schizma ( PDF )
René Bazin. 
Papież Pius X. Modernizm
Ks. Piotr Ximenes. 
Krótki wykład świętych Ewangelii na niedziele i święta całego roku

(30 września 2014)
Ks. Władysław Szczepański SI. Nowy Indeks książek zakazanych oraz jego uzasadnienie, dzieje i nowe prawo
Bp Mark A. Pivarunas CMRI. Cześć ku Najświętszej Maryi Pannie katolicką odpowiedzią na niepokoje współczesnego świata (PDF)
Bp Donald J. Sanborn.
 Nasz katolicki apostolat, Dziesięć rad Bergoglio i "Requiem" dla protestanckiego heretyka
Bp Donald J. Sanborn. Cnoty nadprzyrodzone. Kazanie wygłoszone 31. 08. 2014 r. w Krakowie ( PDF )
Ks. Andrzej Macko. 
Znaczenie encykliki o modernizmie ( PDF )

(28 sierpnia 2014)
Pisma mężów Apostolskich, Klemensa Rzymskiego, Ignacego i Polikarpa biskupów, przy tym Dzieje męczeństwa dwóch ostatnich i List do Diogneta. Z oryginału greckiego przełożył i uwagi przydał biskup Kacper Borowski
Ks. Rama P. Coomaraswamy. Ruch zielonoświątkowy: przejawem i uzewnętrznieniem "nowego kościoła"
Henryk Hello. 
Syllabus w wieku XX
Ks. Jakub Balmes.
Katolicyzm i protestantyzm w stosunku do cywilizacji europejskiej

(27 lipca 2014)
P. Vitus a Bussum OFMCap. De spiritualitate franciscana. Aliqua capita fundamentalia
Ks. Maciej Józef Scheeben, O. Euzebiusz Nieremberg SI. Uwielbienia łaski Bożej. (Wydanie pierwsze)
O. Maria Augustinus Bellouard OP.
 Odpowiedzi Chrystusa na pytania ludzi
Ks. Franciszek Radecki CMRI.
 Inspiratorzy, architekci Vaticanum II. Część III: Wilki gotowe do ataku
Bp Oliver Oravec.
Prawda o Kościele. Żydzi
Ks. Antoni Langer SI. 
Pojęcie o Bogu w chrześcijaństwie i u filozofów


KSIĄŻKI W FORMACIE DJVU

ARTYKUŁY I KSIĄŻKI W FORMACIE PDF

KATECHIZMY KATOLICKIE I NAUKI KATECHIZMOWE

F. J. Holzwarth. Historia powszechna. Jezus Chrystus, Zbawiciel świata ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. Papież Urban VIII, Papież Benedykt XIV. Wyznanie Wiary dla chrześcijan wschodnich ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. Św. Pius X, Papież. Encyklika Pascendi dominici gregis o zasadach modernistów ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. Papież Pius XI. Encyklika Mortalium animos. O popieraniu prawdziwej jedności religii ( PDF )

Ks. Paweł Smolikowski CR. Katechizm sporny. (Rozprawa z sceptykami, z racjonalistami, z indyferentnymi i z heretykami)

O. Jan Jakub Scheffmacher SI. Katechizm polemiczny czyli Wykład nauk wiary chrześcijańskiej przez zwolenników Lutra, Kalwina i innych z nimi spokrewnionych, zaprzeczanych lub przekształcanych ( PDF )

Ks. Zygmunt Chełmicki. Ojców naszych Wiara Święta (mały katechizm) ( PDF )

Św. Robert kard. Bellarmin SI, Biskup, Doktor Kościoła. Katechizm mniejszy czyli Nauka Chrześcijańska krótko zebrana ( PDF )

Św. Robert kard. Bellarmin SI, Biskup, Doktor Kościoła. Wykład Nauki Chrześcijańskiej. (Katechizm większy)

O. Marian Morawski SI. Dogmat łaski. 19 wykładów o porządku nadprzyrodzonym ( PDF )

O. Marian Morawski SI. Dziewięć nauk o Sercu Jezusowym, jako Sercu Kościoła ( PDF )

Potępienie herezji liberalizmu. Mały katechizm o Syllabusie ( PDF )

Ks. Jacek Tylka. Dogmatyka katolicka. Traktat o Kościele Chrystusowym

Ks. Piotr Semenenko CR. O nieomylności Kościoła

Ks. Franciszek Hettinger. Nieomylność Papieża

Z "Rycerza Niepokalanej". Dlaczego wierzę (47 artykułów apologetycznych)

Henryk Hello. Nowoczesne wolności w oświetleniu encyklik. Wolność sumienia - wolność wyznania - wolność prasy - wolność nauczania

O. Mikołaj Jamin OSB. Myśli Teologiczne odnoszące się do błędów współczesnych. O jedności prawdziwej religii

Ks. Andrzej Dobroniewski. Modernizm i moderniści

Ks. Maciej Sieniatycki. Modernistyczny Neokościół

Ks. Anthony Cekada. Tradycjonaliści, nieomylność i Papież ( PDF )

Bp Mark A. Pivarunas CMRI. Sedewakantyzm ( PDF )

"The Reign of Mary". Stanowisko Teologiczne Zgromadzenia Maryi Niepokalanej Królowej (CMRI) ( PDF )

Ks. Józef Stagraczyński. Historia biblijna. Męka, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa

O. Paweł Segneri SI. Kazanie o Bóstwie Chrystusowym ( PDF )

O. Jan Tauler OP. Ustawy duchowe. Dzieło z XIV wieku

Św. Piotr Alkantary. Pokój duszy

Bp Jan Piotr Camus. Duch świętego Franciszka Salezego, czyli wierny obraz myśli i uczuć tego Świętego

O. Fryderyk William Faber. Postęp duszy, czyli wzrost w świętości

O. Mikołaj Łęczycki SI. Pobudki do unikania grzechu śmiertelnego i kilka innych rozważań pobożnych

O. Gabriel Paláu SI. Katolik uczynkiem i prawdą (73 artykuły formacyjne)

Bp Michał Nowodworski. Kilka słów Ojców i Nauczycieli Kościoła dla tych, którzy szemrzą w przeciwnościach i cierpieniach

Abp Józef Bilczewski. List pasterski o czci Najświętszej Maryi Panny

Ks. Zygmunt Golian. Konferencje majowe. Rozmyślania na każdy dzień maja

F. J. Holzwarth. Historia powszechna. Odrodzenie ludzkości

Ks. Adam Gerstmann. Święty Augustyn jako teolog, duszpasterz, człowiek  ( PDF )

Ks. Jakub Balmes. Fanatyzm i indyferentyzm, ich źródła i następstwa

T. W. "Człowiek" Ernesta Hello

Ks. Władysław Michał Dębicki. Wielkie bankructwo umysłowe. Rzecz o nowoczesnym skrajnym sceptycyzmie naukowo-filozoficznym
(15 artykułów o filozofii nowożytnej)

Ks. Antoni Langer SI. Św. Tomasz z Akwinu i dzisiejsza filozofia

Ks. Jan Badeni SI. Życie św. Ignacego Loyoli, założyciela zakonu Towarzystwa Jezusowego

Kardynał M. Wiseman. Fabiola. Powieść z czasów prześladowania chrześcijan w roku 302

Ultra montes (www.ultramontes.pl)
Redaguje kolegium:
Mariusz Gruszeczka, Michał A.Nowak, Mirosław Salawa.
Współpraca:
Iwona Olszewska.
Kontakt: poczta@ultramontes.pl
Strona uaktualniana zazwyczaj co dwa tygodnie.
© Wszelkie prawa zastrzeżone.
Kraków 2004-2015

Omnia ad honorem Omnipotentis Dei et Ecclesiae Romanae!

Wszystko na cześć Boga Wszechmogącego i Kościoła rzymskiego!