Wyrzeczenie się błędów Bractwa Św. Piusa X
przez włoskich księży z "Sodalitium" (1987 r.)

W grudniu 1985 grupa pochodzących z Włoch kapłanów wiernych tradycyjnej Nauce Kościoła zerwała z Bractwem Św. Piusa X odrzucając doktrynalne aberracje Konfraterni abp. M. Lefebvre'a. Następstwem tego aktu stało się powołanie do życia Instytutu Matki Bożej Dobrej Rady (Institutum Mater Boni Consilii) z siedzibą w Verrua Savoia koło Turynu. Przywołana poniżej deklaracja ukazała się w maju 1987 w organie prasowym Instytutu "Sodalitium".

PUBLICZNE WYZNANIE WIN

Niżej podpisani ks. Franco Munari, ks. Francesco Ricossa, ks. Curzio Nitoglia, ks. Giuseppe Murro posłuszni katolickiej nauce moralnej, która poucza o konieczności publicznego odwołania jako skutku głoszonych uprzednio błędnych zapatrywań w kwestii wiary lub moralności, wyznają

- - - publicznie swoją winę - - -

polegającą na tym, że w okresie od 1982 do 1985, czyli w czasie ich przynależności do Bractwa Św. Piusa X, nauczali oni lub chociażby, w sposób dorozumiany, dopuszczali do wierzenia, iż zgodne z prawdą są następujące błędy:

  1. Biskup Rzymski cieszy się przymiotem nieomylności jedynie wtedy, gdy naucza "ex cathedra" (to znaczy ogłasza dogmaty).
  2. Zwyczajnemu i powszechnemu Magisterium Kościoła nie przysługuje przymiot nieomylności.
  3. Sobór Watykański II jako sobór pasterski, a nie dogmatyczny, nie może być nieomylny.
  4. Jest dozwoloną, a nawet należytą praktyką odmawiać posłuszeństwa zwyczajnemu nauczaniu prawowitego autorytetu (Papieża i [pozostającym w łączności z nim] biskupom) w dziedzinie doktryny, moralności i liturgii; uznając jednocześnie, iż ten sam autorytet wyposażony jest we wszelką władzę, zgodnie z boską konstytucją Kościoła.
  5. Jest możliwym, że prawowita Władza (tj. Rzymski Papież) promulguje i wciela w życie obowiązujące dla całego Kościoła powszechnego prawa (ryty Mszy i Sakramentów, Kodeks prawa kanonicznego), które zawierają błędy i herezje, jakkolwiek szkodliwe dla dobra dusz.
  6. Możliwe jest, że prawdziwy Biskup Rzymski, prawowity Namiestnik Chrystusa, byłby równocześnie schizmatykiem, apostatą, który zerwał z Tradycją, a wydane przez niego akty należałoby traktować jako niebyłe.
Przedmiotowe błędne twierdzenia ranią śmiertelnie katolicki dogmat o boskiej konstytucji Kościoła, o Jego Magisterium, o nieomylności Kościoła i Rzymskiego Biskupa.

Sygnatariusze niniejszego publicznego wyznania win proszą o przebaczenie i modlitwę każdego, który został zgorszony głoszonymi błędami, zapewniając, że z Bożą pomocą, nigdy więcej nie powtórzą podobnych błędów.

Oddani w wierze

Ks. Franco Munari

Ks. Franceso Ricossa

Ks. Curzio Nitoglia

Ks. Giuseppe Murro

Opr. i tłum. T. Niecikowski

na podst.: "Ammenda Publica", "Sodalitium" Anno IV, nr 13, Maggio 1987.

© Ultra montes (www.ultramontes.pl)
Cracovia MMV, Kraków 2005

POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ: