Wartość Katechizmu

Jeden z pisarzy kościelnych tak mówi o katechizmie: Katechizm w zwięzłych zdaniach obejmuje prawdy wiary i przepisy obyczajowe i jako taki jest rozszerzeniem symbolu i dekalogu. Jeżeli używa do tego pytania i odpowiedzi, posługuje się starożytną formą dydaktyczną, znaną ludom na Wschodzie i pitagorejczykom. Pewność i zwartość treści wyróżnia go pomiędzy podobnymi naukami niechrześcijańskimi; poganizm nie ma katechizmu, ponieważ jego przeczucie bóstwa jest nieodłączne od elementu poetyckiego, sprzeciwia się wykładowi prostemu i zrozumiałemu; nie ma go również nauka deistyczna,bo nieuchwytne i pozbawione istoty wyobrażenia za wiarę podaje.

Wielkie rozpowszechnienie znajomości katechizmu, jego mała objętość i cena, użycie od najmłodszych lat człowieka przydają mu coś swojskiego i powszedniego, co znowu nie idzie w parze z zacnością treści... Przypuśćmy, że ten mało szanowany katechizm wpada w ręce Sokratesa, Platona, Arystotelesa. Podziw i zdumienie ogarnęłoby ich i napełniło szczęściem zaspokojonej żądzy wiedzy wobec światła, które im nagle wzeszło, wobec nauki, która rozwiązuje zagadnienia, odpowiada na wątpliwości, trudności usuwa, – tworzy cudowną łączność między ludźmi i Bogiem, ziemią i niebem, rzeczami doczesnymi i wiecznymi, i to wszystko bez wielkiego nakładu wyrazów, bez rozwlekłych objaśnień a z taką jasnością i rozumieniem mowy, że potrzeba tylko uszu do słuchania i niezepsutego serca do uwierzenia i umiłowania.

Artykuł z czasopisma: Homiletyka. Pismo miesięczne poświęcone kaznodziejstwu i życiu duchownemu pod kierunkiem literackim Ks. Mariana Nassalskiego Magistra Teologii. Rok ósmy. – Tom XIV. Włocławek 1905, ss. 563-564.
(Pisownię nieznacznie uwspółcześniono).

Pozwolenie Władzy Duchownej:

© Ultra montes (www.ultramontes.pl)
Kraków 2005