Alpy
Św. Pius X, PapieżBeatissima Virgo Maria. Dominare nostri Tu et Filius.Ultra montesHerb zakonu Kartuzów. Stat Crux dum volvitur orbisPapież Pius XII

W obronie papiestwa i nieomylności Kościoła rzymskiego


LATINITAS | MARIOLOGIA | MSZA ŚW. I KAZANIA | KSIĄŻKI W DJVU | ARTYKUŁY I KSIĄŻKI W PDF | CYTATY ULTRA MONTES | "Pod sztandarem Niepokalanej"
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
MODLITWY I MEDYTACJE  |  PISMO ŚWIĘTE  |  OJCOWIE KOŚCIOŁA  |  ŚW. TOMASZ Z AKWINU  |  KATECHIZMY KATOLICKIE  |  HERETYCY I APOSTACI
WYZNANIE WIARY  |  DLA KATOLIKÓW RZYMSKICH  |  DEKLARACJA DOKTRYNALNA

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
Habentes ergo pontificem magnum, qui penetravit caelos, Iesum Filium Dei, teneamus confessionem.
Mając tedy wielkiego arcykapłana, który przeniknął niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmyż przy wierze.
(Hebr. IV, 14)
 


"Veri Dei ignorantia est summa omnium rerum publicarum pestis; omnis humanae societatis fundamentum convellit, qui religionem convellit".

(Plato, De legibus, lib. 10)

-------------------

"Nieznajomość prawdziwego Boga jest największą klęską dla narodu; kto psuje religię, ten niszczy fundament wszelkiej ludzkiej społeczności".
(Platon, O prawach, księga 10)

"Pod sztandarem Niepokalanej". Czasopismo rzymskokatolickie. Nr 120. Kwiecień 2020 (nowość)

"The Reign of Mary". No. 174. Fall 2019 (nowość)

"Beiträge". Nr. 150. Februar-März 2020 (nowość)

"Adsum". March 2020 (nowość)

Ks. Jakub Wujek SI, Biskup Władysław Krynicki. Krótka nauka homiletyczna na Niedzielę Palmową ( PDF )

Wielki i Święty Tydzień, według obrządku świętego rzymsko-katolickiego Kościoła. Z dołączeniem niektórych szczegółów o ceremoniach, w te dni święte sprawowanych

Św. Cyprian, Biskup Kartagiński i Męczennik. 1. O śmiertelności PDF ) 2. Liber de mortalitate PDF )

Ks. Józef Stanisław Adamski SI. Kilka uwag o sumieniu i wykład psalmu "Miserere" ( PDF )

Ks. Franciszek Bączkowicz CM. Posty obowiązujące ( PDF )

Abp Romuald Jałbrzykowski. Rozważania o Męce Pańskiej

O. Paweł Segneri SI. Kazania wielkopostne


NOWE ARTYKUŁY I KSIĄŻKI W FORMACIE PDF:

Ks. Kevin Vaillancourt. Abyśmy nie zapomnieli: Głos sprzeciwu wobec "kanonizacji" Jana Pawła II HTM ) (nowość)

Ks. Benedict Hughes CMRI. Największa ozdoba katolickiego kapłaństwa HTM ) (nowość)

Ks. Kevin Vaillancourt. Wirus fałszywego ekumenizmu HTM ) (nowość)

Ks. Józef Stanisław Adamski SI. Doktor Anielski HTM ) (nowość)

Bp Jakub Benignus Bossuet. Kazanie o śmierci HTM ) (nowość)

F. J. Holzwarth. Historia powszechna. Czasy Wojen Krzyżowych. Zwycięstwo Chrześcijan pod Naves de Tolosa HTM ) (nowość)

"Przegląd Katolicki". K. T. Złe zwyczajne i złe nadzwyczajne HTM ) (nowość)

Bp Karol Ludwik Gay, Sufragan Diecezji Poitiers. Wykład tajemnic Różańca św. Część druga (bolesna). Konanie w Ogrójcu HTM ) (nowość)

Ks. Dr Fryderyk Klimke SI. Hasła etyczno-religijne monizmu. (Odczyt publiczny, miany 12 marca w Krakowie) HTM ) (nowość)

"Antimodernist". Bożonarodzeniowy koncert w Watykanie HTM ) (nowość)

O. Marin de Boylesve SI. Papieże pod cezarami rzymskimi HTM ) (nowość)

S. Maria Celestyna, benedyktynka od nieustającej adoracji. Najlepsza cząstka. (Życie kontemplacyjne) HTM ) (nowość)

Ks. Anthony Cekada. Wyznanie modernistycznej herezji pseudopapieża bałwochwalcy ("Papa Pachamama") HTM ) (nowość)

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

NOWOŚCI. OSTATNIO DODANE TEKSTY (27, 23, 12, 3 MARCA; 29, 22, 15 LUTEGO; 31, 12, 3 STYCZNIA; 28, 14, 3 GRUDNIA; 30, 27 i 14 LISTOPADA 2019)

Ks. Benedict Hughes CMRI. Największa ozdoba katolickiego kapłaństwa. PDF ) ("Święte dziewictwo i doskonała czystość, poświęcone służbie Bożej zaliczają się bez wątpienia do najcenniejszych skarbów, które Założyciel Kościoła dziedzictwem zostawił dla utworzonej przez siebie społeczności". Tymi słowami, Jego Świątobliwości, Papieża Piusa XII, rozpoczyna się jego encyklika z 1954 roku Sacra Virginitas. Stan całkowitego i dożywotniego dziewictwa, albo celibat, był nieznany przed Chrystusem, nawet wśród narodu wybranego Starego Testamentu. Jak zwraca na to uwagę Papież, nawet u pogan, którzy go praktykowali – jak np. u Rzymian z ich Westalkami – był to tylko stan tymczasowy. Ale ten piękny kwiat, zaszczepiony przez Chrystusa jako rada ewangeliczna ["Kto może pojąć, niech pojmuje" (Mt. 19, 12)] zaczął rozkwitać i szybko się rozprzestrzeniać wraz z głoszeniem Ewangelii. Stał się on tak wyróżniającym znakiem, że Kościół katolicki jest uznany i szanowany przez niekatolików ze względu na celibat swojego duchowieństwa i zakonników. Nawet wiele amerykańskich plemion indiańskich odrzuciło protestanckich misjonarzy, ponieważ mieli żony, woląc zamiast tego bezżenne "czarne suknie") (nowość)

Ks. Maciej Józef Scheeben, O. Euzebiusz Nieremberg SI. Uwielbienia łaski Bożej (uzupełniono)

Ks. Maciej Józef Scheeben, O. Euzebiusz Nieremberg SI. Uwielbienia... IV. 8. Z łaską otrzymujemy siedem darów Ducha Świętego, które wprowadzają ze sobą osiem błogosławieństw Chrystusowych i owoce Ducha Świętego. (Dar mądrości odpowiada miłości nadprzyrodzonej; albowiem mądrość według nauki Teologów, jest owym przyjemnym poznaniem dobra najwyższego, dozwalającym nam kosztować jego rozkoszy i słodkości Boskiej, a wskutek tego rozpalającym i rozniecającym w nas miłość Bożą. Dar rozumu objaśnia wiarę i rozszerza w niej tak jasne światło, iż już w tym życiu odczuwamy przedsmak przyszłego oglądania Boga twarzą w twarz; ten dar naucza nas zrozumienia tajemnic, w które wierzymy i dozwala nam się tak zagłębiać w ich przepaściach, jakbyśmy je oczyma doskonale widzieli, dar ten ukazuje nam Boską prawdę w coraz jaśniejszym świetle i doprowadza nas do tego, iż się z nią łączymy coraz mocniej i silniej. Dar rady wspiera cnotę nadziei. Duch Święty przez ten dar zbliża się do nas jako Doradca, i Pocieszyciel najlepszy i najprawdziwszy, jak to już sam Zbawiciel zapowiedział; Duch Święty doradza nam, abyśmy pożądali i pragnęli dóbr wiecznych i niebieskich i według słów Apostola św. "prosi za nami wzdychaniem niewymownym" (Rzym. VIII, 26). On doradza nam dalej, jak mamy zaufać Bogu niezmiennie i stale i Jego samego jako zadatek i rękojmię nadziei naszej silnie objąć i zachować na zawsze. Dar mocy wspomaga i ożywia cnotę męstwa i cierpliwości, aby nie upadła nawet wśród niebezpieczeństw największych. Dar ten dodaje nam odwagi, abyśmy podejmowali z miłości ku Bogu dzieła coraz większe i trudniejsze, następnie, abyśmy się nie opuszczali w szlachetnych dążeniach, a wreszcie abyśmy nie popadli w małoduszność. Dar umiejętności łączy się z cnotą roztropności i użycza jej większej jasności i pewności w sądach odnośnie do tego, co mamy czynić, a czego mamy zaniechać. Dar ten jest instynktem Ducha Świętego dziwnie pewnym i świętym, przez który On sam stanowczo i niewątpliwie nam oznajmia, gdzie wszystkie inne środki zwykłej roztropności już się wyczerpały, czego Bóg domaga się od nas. Dar pobożności wydoskonala w nas cnotę sprawiedliwości tak względem Boga jak i względem bliźniego. Dar ten czyni wolę naszą łagodną, pobożną, powolną na wszelkie wymagania sprawiedliwości, abyśmy im odpowiadali nie tylko tak, jak tego surowość prawa żąda, ale także abyśmy oddawali z poddaniem się najzupełniejszym i z miłością szczerą Bogu i bliźniemu to, co im się należy. Dar bojaźni wreszcie wzmacnia cnotę wstrzemięźliwości. Dar ten wlewa do serca naszego bojaźń świętą przed nieskończonym majestatem Bożym, i głębokie przeświadczenie o nędzy i nicości naszej i sprawia, iż nie wynosimy się dumnie ponad miarę nam zakreśloną; ten dar poskramia i uśmierza w nas bodziec pożądliwości, jeżeli tylko bojaźń Pańska, według słów Psalmisty, przenika nasze ciało i nie dozwala mu przekraczać granic karności i skromności świętej przez cnotę nam wytkniętych) (nowość)

Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, totius Summae Theologicae Conclusiones (uzupełniono)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De subjecto originalis peccati. (Utrum peccatum originale per prius inficiat voluntatem quam alias potentias. Co. – Peccatum originale, secundum eam quam ad actum habet inclinationem consideratum, immediate post essentiam animae, quae primum ejus est subjectum, voluntatem respicit) (nowość)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De causa peccati, secundum quod unum peccatum alterius peccati causa est. (Utrum superbia sit initium omnis peccati. Co. – Quoniam inordinate se homo ad temporalia convertens, semper singularem quamdam perfectionem et excellentiam tanquam finem desiderat, recte ex hac parte superbia, qua inordinatus est propriae excellentiae appetitus, initium omnis peccati ponitur) (nowość)

Ks. Józef Stanisław Adamski SI. Doktor Anielski. PDF ) (Walczący nasz Anioł, św. Tomasz, wykonywa jeszcze funkcje Anioła Stróża w dziedzinie umiejętności. Marcin Bucer mawiał: "Znieście Tomasza, a ja się podejmuję obalić Kościół". Jest to przesada. Kościół wszystkimi się posługuje, ale ostatecznie nikogo nie potrzebuje, by istniał. Wszelako przyznać musimy, że Doktor Anielski swą powagą chroni teologię od błędu, zatem Kościołowi oszczędza zaburzeń rewolucji, jakie błędy wywołują. Jego geniusz, to jak ta latarnia morska, co ostrzega przed szkopułami żeglujących po rozległym umiejętności oceanie. Wiemy, jakim dziełem zdobył sobie to najwyższe władztwo. W epoce św. Tomasza był pęd do stawiania wielkich katedr i pisania summ dzieł teologicznych. Była to ta sama idea pod dwiema odmiennymi postaciami; boć słusznie powiedziano: nasze katedry to dzieła teologiczne, napisane marmurem; dzieła teologiczne to katedry, dźwignięte pojęciami. Przeszłość wyjaśnia nam tę dążność współczesnych św. Tomaszowi do rozległej syntezy. Od dwunastu wieków byli na świecie doktorowie, co bronili prawd z dnia na dzień, wedle potrzeb chwili, nie troszcząc się o całokształt. Były to ułomki wzniosłe, ale nie wykończone budowle. Materiały leżały gotowe; potrzeba było tylko architekta. Był nim Doktor Anielski. Św. Tomasz zabiera się więc do ujęcia i streszczenia całej pracy i wysiłku pojęć chrześcijańskich od św. Pawła do św. Augustyna i od św. Augustyna do swego czasu. Bierze on wszystko, co znajduje pod ręką, co chrześcijańska tradycja przekazała z faktów i pojęć; – wszystko to kombinuje, podporządkowuje i w harmonijną związuje całość. Za punkt wyjścia obiera rozum, który analizuje, zgłębia; prawdy naturalne wyrównywa i ustawia w majestatyczną kolumnadę, mającą otaczać świątynię; następnie, wnikając do jej wnętrza, ustawia w porządku prawdy objawione, niby tyleż kolumn, opartych o ziemię, by się wznosić ku niebu; w nawy rozumu wprowadza wiew Boży i sprawia, że on krąży i ożywia je i przenika; dźwiga wspaniałą kopułę prawdy, którą podtrzymuje wiara, którą upiększa miłość, którą uwieńcza nadzieja; a tak z rąk tego genialnego architekta wychodzi świątynia, podobna do tych olbrzymich pomników, które budziły i po dziś dzień budzą podziw i zachwyt widzów. Świątynią tą to jego Summa teologiczna. Jego Summa theologiae, zbiór wszelkiej wiedzy, jest po dziś dzień niewyczerpaną mistrzynią nowożytnego świata; ona wytworzyła mistrzów wszystkich następnych wieków. Ustnie Tomasz św. nauczał tylko przez lat dwadzieścia; atoli cały świat katolicki we wszystkich swych wiekach i pokoleniach nie przestaje uznawać się jego uczniem. I po zgonie swoim Doktor Anielski na każdym soborze przemawiać nie przestanie. Na Soborze Trydenckim jego Summa theologiae leżeć będzie otwarta obok Pisma św. jako najpoważniejszy i największy katechizm wiary po Księgach natchnionych. A iluż niewiernych, iluż wrogów Kościoła, czytając tę "Summę", powróciło do prawdy; że tylko jednego wspomnę: kalwinistę Davy, który po przeczytaniu tych kart powrócił na łono Kościoła i stał się słynnym kardynałem Dupperon. Słusznie można do św. Tomasza zastosować słowa, wyrzeczone o Izajaszu: Dałem cię na światłość narodów, byś był zbawieniem aż do kończyn ziemi (Iz. 49, 6)) (nowość)

Bp Karol Ludwik Gay, Sufragan Diecezji Poitiers. Wykład tajemnic Różańca świętego (uzupełniono)

Bp Karol Ludwik Gay, Sufragan Diecezji Poitiers. Wykład tajemnic Różańca św. Część druga (bolesna). Konanie w Ogrójcu. PDF ) (Powody, dla których Jezus tęskni, są w gruncie też same co i powody strachu Jego; tym tylko różne, że tu z innego względu na nie się zapatruje, zaczem i inne na Nim robią wrażenie, i nowego rodzaju katusze Mu sprawują. Czuje w sobie wstręt jakoby nieskończony do przyjęcia tego żywego i ścisłego związku ze złem, na który Go skazuje prawo naszego odkupienia. Wszelkie postacie i kształty złego i nieprawości: bezbożność, i świętokradzkie obrządki, i bałwochwalstwo, i kult szatana; krzywoprzysięstwo, i kłamstwo, i szpetna obłuda, i nienawiści, i okrucieństwa, i mężobójstwa, i wojny niesprawiedliwe, i chciwość nienasycona, i krzywdy wszelkiego rodzaju, i brudne skąpstwo, i nieczystość we wszelkich jej odmianach, i zbytki, i wytworności, i obrzydłości rozpusty ludzkiej, i orgie pijaństwa, i orgie rzezi krwiożerczych, i przeniewierstwa wszelkie, domowe, społeczne, religijne, i wykrzywiania prawa, i nadużycia władzy, i knowania na zgubę dusz, i piekielne roboty herezji i związków tajnych; słowem, wszystko cokolwiek da się wypowiedzieć grzechów człowieczeństwa, i co się wypowiedzieć nie da, wszystko cokolwiek o nich oznajmia historia, i wszystko co się objawi dopiero w dzień sądny: – wszystko to, całe to, rzec by można, piekło świata moralnego, razem, ogromną falą przypada na Jezusa, zewsząd Go zalewa, i ściska, i przenika, i zanurza, i topi. "Ulgnąłem w błocie głębokości" (Ps. 68, 3), mówi w osobie Jego Psalmista. Każda z osobna z tych zbrodni niezliczonych obrzydzeniem Go wstrząsa i przewraca Mu wnętrzności. O Boże, co czuje w sobie Syn Twój, przywalony taką górą zgnilizny i nieczystości, przesiąkły zewnątrz i wewnątrz taką powodzią błota? Takie Go od tych szkaradzieństw porywają nudności, że ludzka natura Jego rada by je zrzucić, jak żołądek zrzuca materie jadowite lub zepsute, które mimowolnie połknął. Ta Męka, której przed chwilą jeszcze łaknął i pragnął, teraz cała się zamieniła Jezusowi w jedną ogromną ckliwość... Lecz poddając się temu tęsknieniu, Jezus potępia i zarazem naprawia grzeszne nasze upojenia, i tyle sromotnych rozkoszy, w jakie nas rzuca na chwilę zaspokojenie pożądliwości naszych. Naprawia niezdrowe upodobania nasze do świata i do odurzających uciech jego; czyni zadość za te zbyt częste w nas uprzykrzenia i wstręty do cnoty, do Ewangelii, do Sakramentów, do obowiązku, do służby Bożej, do samegoż nawet nieba i świętej szczęśliwości jego. Przez zasługi tego tęsknienia swego, zjednywa nam także, nie tylko pociechę i siłę w chwilach gdy ciężkość i zniechęcenie nas nachodzą, ale i szlachetne pożądliwości tego co dobre, zamiłowanie i zapał do przykazań Pańskich, i pragnienie sprawiedliwości, i swobodny wzlot duszy do Boga, i namiętną żądzę spodobania się Jemu, i gorliwość o chwałę Jego, i słodkie uniesienia modlitwy, i ochotną gotowość do poświęcenia siebie, i on skarb niezgłębiony wesela i pociech duchownych, które ile są hołdem drogim i przyjemnym Bogu, tyle też dla nas są skutecznym bodźcem do pracy wewnętrznej) (nowość)

Ks. Dr Fryderyk Klimke SI. Hasła etyczno-religijne monizmu. (Odczyt publiczny, miany 12 marca w Krakowie). PDF ) (Otóż religia jest według monizmu niczym innym jak afirmacją życia. Jest ona wyrazem przekonania, że człowiek ma prawo do bytu, że posiada wartość wewnętrzną, rokującą mu szczęśliwą przyszłość tu na ziemi. W tej religii według monizmu nasza siła, nasza pociecha, nasza potęga, zadatek lepszej przyszłości. I dlatego należy odłączyć tę prawdziwą i właściwą religię od jakiejkolwiek formy wyznania religijnego, od jakiegokolwiek Kościoła, od jakiejkolwiek wiary. Wiara chrześcijańska w życie przyszłe i pozagrobowe, wiara w Boga, wiara w nagrodę lub karę po śmierci jest czczą i pustą łupiną, którą odrzucić należy jako niezgodną już z dzisiejszym postępem naukowym. Jedyną treścią religii, treścią żywotną i prawdziwą jest tylko afirmacja życia. Życie: to najwyższe bóstwo; religia: to kult tego nowego bóstwa, to kult życia i postępu. Grzech: to nie przekroczenie przykazań Bożych lub kościelnych; grzechem jest wszystko to i tylko to, co tej afirmacji życia się sprzeciwia. Oto religia w najszlachetniejszym tego słowa znaczeniu; tak twierdzi monizm. W tej religii prawdziwym i jedynym objawieniem jest to jasne i świadome przekonanie o swoim postępie, przekonanie, do którego człowiek dochodzi na podstawie nowożytnej nauki. Jedyną ewangelią jest ewangelia rozwoju i postępu. Królestwem bożym jest urzeczywistnienie tego rozwoju i postępu w naszym życiu... Kto by się otwarcie do tych zasad przyznał, tym samym zrzekłby się wszelkiej przynależności do Kościoła katolickiego. Cały ten ruch antykościelny i antyreligijny jest tylko smutnym dowodem na to, że świat dzisiejszy w bardzo wielu jednostkach zatracił zupełnie zdrowe zrozumienie tego, czym jest religia chrześcijańska tak dla każdej jednostki z osobna, jak dla narodów i społeczeństw. Bez religii chrześcijańskiej, Chrystusowej nie mielibyśmy ani dzisiejszej nauki, ani dzisiejszej kultury. Paweł Deussen, jeden z najwybitniejszych dzisiejszych znawców ludzkiej kultury, który się jednak wcale nie przyznaje do pozytywnego chrześcijaństwa, powiada słusznie na jednym miejscu, że dzisiejszej kultury nie można rozumieć bez Chrystusa i św. Pawła, tak samo jak bez Arystotelesa i Platona. A zatem walka nowożytnego monizmu naturalistycznego przeciwko religii chrześcijańskiej jest walką przeciwko najistotniejszym czynnikom naszej kultury. Lecz jak w ubiegłych stuleciach, tak i w wieku dwudziestym walka ta nie będzie uwieńczona skutkiem. Piętrzące się fale nowożytnego pogaństwa zdołają wprawdzie niejeden kamyczek, chwiejny i luźny, oderwać od skały Piotrowej, lecz skała pozostanie nienaruszona. Toteż najlepszą i najskuteczniejszą bronią, z jaką przeciwko nadciągającemu monizmowi i naturalizmowi walczyć możemy, to pogłębienie znajomości Chrystusowej w sobie i innych, to pełne i konsekwentne życie naprawdę chrześcijańskie. "Jam jest prawdą, drogą i żywotem", powiada Boski Mistrz. Te słowa sprawdzają się nie tylko w życiu prywatnym i chrześcijańskiej pobożności, one się również sprawdzają w życiu społecznym i publicznym, w nauce i sztuce, we wychowaniu i w polityce. Tutaj fundament prawdziwej, trwałej kultury. Kultura monizmu: to pałac wystawowy, który po kilku miesiącach lub latach rozpada się w gruzy) (nowość)

Ks. Dr Alojzy Jougan. Ku czci św. Józefa. PDF ) (Św. Józef jest obok Najświętszej Panny i Bogarodzicy Maryi najbardziej rodzimym i najpowszechniej czczonym Świętym; był bowiem Oblubieńcem Maryi i Żywicielem Chrystusa Pana. W tych obu powołaniach i tytułach zawiera się jego cała chwała. Jak inni Święci w Nowym Zakonie, tak osobliwie św. Józef obierany był w chrześcijaństwie dość często Patronem; jest on patronem stanu rękodzielniczego, umierających, rodziny chrześcijańskiej i Kościoła św. Dla swego wybranego stanowiska i uprzywilejowanego stosunku do Najświętszej Rodziny uchodzi on za wzór i obrońcę rodziny chrześcijańskiej, jako też za Patrona Kościoła św. tj. wielkiej rodziny Bożej zjednoczonego na ziemi chrześcijaństwa. Od dziatwy odbiera on cześć jako żywiciel i opiekun Boskiego Dzieciątka, dla młodzieży jest wzorem dla swej czystości i dziewiczości, dla małżonków ozdobą i przykładem pożycia małżeńskiego. Jako opiekuna i patrona sierót przedstawiają go z Dzieciątkiem Jezus na rękach otoczonego dziatwą, zwracającą ku niemu z ufnością swe oblicza. W skromnym rzemieślniku św. Józefie, niepozornym wobec świata, ale tak wielce uzacnionym wobec Boga, czuje się stan rękodzielniczy wywyższonym i uszlachetnionym. Stąd poszło, że rozliczne zawody pracownicze zdają się ze sobą współubiegać, by oddać się w opiekę tego św. Patrona i wyjednać sobie jego potężne orędownictwo u Boga) (nowość)

"Antimodernist". Bożonarodzeniowy koncert w Watykanie. PDF ) (Aula "Pawła VI" dysponuje miejscami siedzącymi dla 6327 osób, stojących może pomieścić do 25 000, a świąteczny koncert w Watykanie jest znaczącym wydarzeniem w kalendarzu watykańskim. W koncertach występują międzynarodowi muzycy i gwiazdy, a od 1993 roku emitowany jest przez wiele stacji z całego świata. Jest więc coroczną, doniosłą mega imprezą medialną! Wprawdzie Bergoglio osobiście trzymał się z dala od koncertu, ale był przynajmniej na krótko obecny, przy powitaniu. Podczas koncertu – ku zaskoczeniu wszystkich artystów i gości – na scenie pojawiła się amazońska Indianka i wygłosiła zupełnie nie-bożonarodzeniową katechezę na temat naturalistycznej religii Pachamamy, którą natychmiast połączyła z praktycznym zastosowaniem... Na filmiku można faktycznie zobaczyć, jak wszyscy obecni – "prałaci", "biskupi", dziennikarze i cała publiczność – na polecenie kobiety krzyżują ręce na piersi i wykonują wraz z nią opisany, pogański rytuał! Nie do wiary – chciałoby się powiedzieć. Zastanówmy się co by na to powiedziano 70 lub 80 lat temu! Gdyby taki teatr miał miejsce podczas świątecznego koncertu w Watykanie, co by pomyślał przeciętny katolik? Pomyślałby: co za stek bzdur! Czy oni wszyscy poszaleli? Jestem katolikiem i czczę trójjedynego Boga, Stwórcę nieba i ziemi, nie czczę Matki Ziemi... Łatwo sobie wyobrazić, jak się czuli goście, słuchając świątecznego koncertu w wielkiej sali, bez ani jednego krzyża i bez żadnego chrześcijańskiego znaku, za to pod wejrzeniem węża i Bafometa, samego szatana – po tym, jak czule związali się z pogańską boginią i matką kosmosu, ponieważ, jak słyszeliśmy: nasz związek z nią jest stały, tak jak czuje tętno, jak czuje serce. Mimowolnie pojawia się pytanie, dlaczego żaden z gości nie wstał i nie wyszedł? To bardzo proste, ponieważ wszyscy są neopoganami i już nie są katolikami!) (nowość)

O. Marin de Boylesve SI. Papieże pod cezarami rzymskimi. PDF ) (Apostołowie poszli w świat. Piotr im przewodził, on ich rozsyłał, on rozdzielał pomiędzy nich narody; dla siebie zachował stolicę świata. Gdy obok szeregu cezarów rzymskich, książąt państwa pogańskiego, postawimy szereg Papieży, książąt państwa chrześcijańskiego, łatwo i tym sposobem okazać możemy, że założenie królestwa Chrystusowego nie jest faktem czysto ludzkim i postępem tylko naturalnym wytłumaczyć się nie da. Ale wykazując udział Boży w tym wielkim fakcie, nie możemy w nim zaprzeczyć udziału ludzkiego. W Bogu nie ma zazdrości, Bóg jest wielki w stopniu najwyższym. Bogu należy się chwała za Jego dzieło, ale Bóg chce aby każdy miał w niej cząstkę podług swojej miary. Bóg założył Kościół, ale założył go przez ludzi; Bóg zwyciężył świat, ale zwyciężył złych przez dobrych; Bóg przełamał bramy piekielne i pokonał ludzkie sługi szatana, ale do zwycięstwa tego użył ludzi. Jak tedy głównymi instrumentami piekła przeciwko Kościołowi Jezusa Chrystusa byli cezarowie rzymscy, tak znowu głównymi działaczami wpływu Bożego w założeniu tego Kościoła byli Papieże rzymscy) (nowość)

S. Maria Celestyna, benedyktynka od nieustającej adoracji. Najlepsza cząstka. (Życie kontemplacyjne). PDF ) (Gdy dusza zatapiając się w kontemplacji uprzytomni sobie, że miłość Boża bywa wzgardzona przez ludzi i znieważana – wówczas powstają w niej nowe pragnienia. Boleśnie odczuwając wzgardę swego Stwórcy, chce ją niejako unicestwić przez świadome i dobrowolne przyjęcie jej skutków na siebie, czyli przez ekspiację. Ofiaruje się tedy Bogu w łączności z Chrystusem-Ofiarą na wszystkie cierpienia fizyczne i duchowe, by nimi równoważyć niejako ogrom wyrządzonej Mu zniewagi. Uznanie w cierpieniu zadośćuczynienia za obrazę świętości i miłości Bożej – to zasadniczy i istotny akt miłości wynagradzającej. Nic dziwnego, że na wyższych szczeblach mistycznych budzi się w duszy nienasycony głód cierpienia. Znały go dobrze święte kontemplatyczki wszystkich wieków i czasów. "Cierpieć albo umrzeć" – woła św. Teresa z Avila. "Cierpienie jest mym pokarmem na ziemi" mówi św. Joanna de Chantal, a jej córka duchowna, św. Małgorzata Maria pragnie "cierpieć w milczeniu, bez najmniejszej ulgi, pociechy i współczucia". Powszechnie znane zdanie św. Teresy z Lisieux: "Nad wszelkie zachwyty przekładam ofiarę" – zda się mówić to samo. Cierpienia wynagradzające dusz kontemplacyjnych, których pierwszym celem jest zawsze naprawa chwały Bożej, wywierają również swój zbawczy wpływ na świat i ludzi. Wspomnijmy na niezrównany dogmat świętych obcowania – zasługi jednych odbijają się echem łask i błogosławieństw na innych. Wiemy, iż "jeden akt miłości duszy kontemplacyjnej jest cenniejszy w oczach Bożych i więcej przynosi pożytku Kościołowi i duszom niż wszystkie inne dzieła" (św. Jan od Krzyża). Stąd wielka, choć przeważnie zapoznana, użyteczność zakonów kontemplacyjnych dla społeczeństwa) (nowość)

Z "Róży Duchownej". Za przyczyną Maryi. Przykłady opieki Królowej Różańca św. (uzupełniono)

Z "Róży Duchownej". Widzenie. (Pośród legend z czasów św. Dominika znajduje się jedna, która wykazuje moc modlitwy różańcowej. Jeden ze zakonników kartuzów, gorliwy czciciel Królowej Różańca św., zatopiony w modlitwie ujrzał jakby przed sobą wyniosły wspaniały tron, na którym siedział Zbawiciel świata, Pan nasz Jezus Chrystus. Oblicze Jego było gniewne, w podniesionej prawicy widać było ogniste strzały, które zamierzał rzucić na ziemię. Wtem przy tronie staje Najświętsza Panna Marja i powstrzymuje słusznie zagniewaną prawicę Syna, błagalnie mówiąc do Niego: "Synu mój jedyny, miej litość nad grzesznymi ludźmi, daj im jeszcze czas do czynienia godnej pokuty". Lecz Pan odrzekł: "Czyż nie jestem samą sprawiedliwością, dlaczegoż więc mam ustawicznie powstrzymywać bieg jej naturalny? Nieprawość, występek wszędzie wszechwładnie panuje, każda niemal ich chwila, przepełniona li tylko złem". Na to Orędowniczka nasza: "Tak, Tyś Boże mój i Synu mój samą sprawiedliwością, ale i też samym miłosierdziem. A czyż Twoje miłosierdzie nie przewyższa niebios? Nie odmówisz mi łaski dla biednych synów ziemi, bo napisanym jest: Gdy będziesz zagniewanym wspomnisz na miłosierdzie") (nowość)

Ks. Marian Morawski SI. Filozofia i jej zadanie. (Wydanie czwarte) (uzupełniono)

Ks. Marian Morawski SI. Filozofia... Skutki filozofii transcendentalnej w umiejętności, religii, moralności i polityce. (Owoce filozofii transcendentalnej. – W dziedzinie umiejętności: następstwa zasad Kanta, Hegla itp. – W dziedzinie religii: Racjonalizm transcendentalny – panteizm i ateizm. – W dziedzinie moralności: Kantowska autonomia i jej następstwa – egoizm transcendentalny Fichtego – własna apoteoza Hegla. – W dziedzinie polityki: ugoda społeczna Fichtego – Staatsomnipotenzlehre Hegla – Hegel i książę Bismarck – Hegelianizm we Włoszech. – Domówienie: czy można ochrzcić Hegla?) (nowość)

Ks. Jan Rosiak SI. "Poza Kościołem nie ma zbawienia". PDF ) (Do tych, którym powierzał rządy w Kościele swoim, powiedział Syn Boży: "Jako mię Ojciec posłał, i ja was posyłam" (Jan. 20, 21). I władze swe własne w ich dłonie złożył, i mocy swoich im udzielił, szafarzami swej łaski ich uczynił, naukę swoją w umysłach ich wypisał, ich usta nieomylnością naznaczył, przedstawicielami swymi ich postanowił i własne swe dzieło zbawienia świata im polecił. Nikomu więcej... "Dana mi jest – mówił – wszystka władza na niebie i na ziemi. Idąc tedy na cały świat, nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je... ucząc je chować wszystko, comkolwiek wam przykazał. A oto ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata" (Mt. 28, 18-20). Tylko z wami... Na tych i na innych oświadczeniach Bożych się opierając, rozumiał Kościół Boży zawsze i rozumieć nie przestaje, że jest, w rzeczy samej, przedstawicielem Boga na ziemi, dopełnieniem Jezusa Chrystusa w czasie i w przestrzeni. Jego ciałem mistycznym – Mistycznym Chrystusem. W poczuciu też tego nadprzyrodzonego dostojeństwa, boskich swych uprawnień i zbawczej swej misji – wypełniając rozkazy swego Boga i Założyciela – działał Kościół i przemawiał w imię Boga. Głosił jasno i otwarcie – jako władzę mający – że tylko on jeden (podobnie jak Chrystus) jest bramą Chrystusowej owczarni. Jakżeż mógł inaczej, skoro w głębinach swej świadomości nosi niezłomne i przez Boga zaszczepione przekonanie, że jak jeden jest tylko Chrystus, Syn Boży, tak jeden jest tylko Chrystus Mistyczny; jedna jest Głowa ciała mistycznego, więc jedno ciało mistyczne. Jak Chrystus jest jedyną zbawczą prawdą, drogą, żywotem i światłem, tak "alter Christus" – Kościół – jedynym jest żywotem w Bogu, poza którym nie masz życia; jedynym światłem ewangelicznym, poza którym nie masz światła; jedyną prawdą nadprzyrodzoną i drogą jedyną do Boga i Chrystusa, poza którą są jeno bezdroża. "Bo – tak powtarza za Apostołem – jeden Bóg, jeden Pośrednik Boga, który samego siebie dał na odkupienie za wszystkich... Dla którego ja zostałem ustanowiony kaznodzieją i Apostołem (prawdę mówię, nie kłamię) i nauczycielem... w wierze i prawdzie" (I Tym. 2, 5-7). "Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest" (Efez. 4, 5) i jeden Kościół Chrystusowy. Takie jest prawo wyłączności, prawo, które jest dogmatem wiary, sformułowanym od początku chrześcijaństwa w postaci znanego aksjomatu: "Extra Ecclesiam nulla salus – Poza Kościołem nie ma zbawienia"... Chodzi jedynie i wyłącznie o tolerancję dogmatyczną (indyferentyzm religijny), wyznającą zasadę, że wszystkie religie jednakową posiadają wartość, jednakowo są prawdziwe (względnie fałszywe) i jednakowo prowadzą do ostatecznego celu. Na tym stanowisku ani Kościół, ani zresztą żaden rozumny człowiek stać nie może. Tolerancja bowiem w dziedzinie prawdy jest nonsensem wobec rozumu, zdradą wobec prawdy i przestępstwem wobec dobra. Nie ma przecież i być nie może równości między prawdą i fałszem, światłem i ciemnością, drogą i bezdrożami, cnotą i występkiem, między życiem i śmiercią duchową) (nowość)

Johann Peter SilbertŻywot Pana naszego Jezusa Chrystusa Syna Bożego (uzupełniono)

Johann Peter SilbertŻywot Pana naszego... §. XXXVII. Mowy Jezusa do faryzeuszów. (Przy okazji pierwszych tych cudownych uzdrowień w Jeruzalem a mianowicie nad sadzawką owczą, miał Jezus w kościele odezwę do kapłanów, nauczycielów zakonu i faryzeuszów, w której im swoje Bóstwo nader jaśnie wykazał. Albowiem gdy Go prześladowali, że trzydziestoletniego chorego w dzień sobotni uzdrowił, rzekł był tak do nich: "Ojciec Mój aż dotąd działa, i Ja działam. Zaprawdę, zaprawdę mówię wam, nie może Syn sam od siebie nic czynić, jedno co ujrzy Ojca czyniącego: albowiem cokolwiek On czyni, to i Syn także czyni. Bo Ojciec miłuje Syna i wszystko Mu ukazuje, co sam czyni, i większe Mu nad te uczynki ukaże, abyście się wy dziwowali. Albowiem jako Ojciec wzbudza umarłych i ożywia, tak i Syn, których chce, ożywia. Bo Ojciec nikogo nie sądzi, lecz wszystek sąd dał Synowi; aby wszyscy czcili Syna, jako czczą Ojca. Kto nie czci Syna, nie czci Ojca, który Go posłał. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, iż kto słowa Mego słucha, a wierzy Onemu, który Mię posłał, ma żywot wieczny, i nie przyjdzie na sąd, ale przeszedł z śmierci do żywota" (Jan. 5, 17-24)) (nowość)

Ks. Jakub Górka. Cześć Maryi. O pobudkach i środkach nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny (uzupełniono)

Ks. Jakub Górka. Cześć Maryi... Nauki na święta Matki Najświętszej. Na ofiarowanie Pana Jezusa w kościele. Wesele z oddania się zupełnego Bogu. (W dzisiejszą uroczystość Msza św. zaczyna się od słów Psalmu: "Przyjęliśmy, Boże, miłosierdzie Twoje wpośród kościoła Twego" (Ps. 47, 10). Dziękuje Kościół Bogu tymi słowy, że dnia tego posłał Jednorodzonego Syna do świątyni. Dziś Jezus Chrystus, Pan świątyni, stanął w kościele, niesiony na rękach innej prawdziwej świątyni, tj. swej dziewiczej Matki Maryi) (nowość)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot Pana naszego Jezusa Chrystusa w pobożnych rozmyślaniach zawarty (uzupełniono)

Św. Bonawentura Biskup, Doktor Kościoła. Żywot... Rozmyślanie dalszych szczegółów Męki Pańskiej, od wyroku na śmierć do zajścia na Kalwarię. (Wskutek tedy domagania się całego motłochu Żydowskiego żeby Jezusa ukrzyżować, skazał Go na śmierć Piłat. Nie tylko więc zapomnieli dobrodziejstw Jego i cudów czynionych; nie tylko nie mieli względu na Jego niewinność, lecz co jeszcze większego dowodziło w nich barbarzyństwa, nie rozbraja ich złości widok nawet Zbawiciela tak ciężkimi mękami już skatowanego. Owszem, starsi Synagogi i przewodnicy ludu, radują się że niegodziwych zamiarów swoich dopięli. Śmieją się i naśmiewają z Tego który jest Bogiem prawdziwym i przedwiecznym, i przyspieszają Jego zamordowanie) (nowość)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes Vitae Christi (uzupełniono)

S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Meditationes... Meditatio passionis Christi hora tertia. (Petit ergo tota multitudo Judaeorum ut crucifigatur, et sic condemnatur a misero judice Pilato. Non recordantur beneficiorum et operum ejus, nec moventur propter innocentiam ejus; et quod crudele videtur, non retractantur propter afflictionem, quam ei prius intulerunt; sed gaudent principes et majores, quod intentionem pravam perfecerunt. Rident et derident eum, qui est verus Deus et aeternus, et mortem accelerant) (nowość)

Lucjan Siemieński. Dzieje narodu polskiego (Wieczory pod lipą) (uzupełniono)

Lucjan Siemieński. Wieczory pod lipą. Wieczór XXVI. (Jacy to byli Jagiellonowie? Byli królami prawdziwie chrześcijańskimi. Cośmy zyskali na połączeniu się z Litwą? Zygmunt I dwa razy chybił; raz nadając Prusy hołdownym prawem Albertowi; drugi raz pozwalając szlachcie swawoli. – Handel bardzo się podnosi i cały kraj opływa w dostatki. Dużo uczonych ludzi. Z wynalazkiem prochu inny sposób wojowania. Co zdobyto na wrogu ofiarowano Panu Bogu) (nowość)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis per omnes anni liturgici dies distributa seu Meditationes ex operibus S. Thomae depromptae (uzupełniono)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... Jesus ad ostium. (Ego sto, expectans ad poenitentiam. Isa. 30, 18: Expectat Dominus ut misereatur. Cant. 2, 9: En ipse stat post parietem nostrum. Ad ostium cordis, quod est liberum arbitrium. Exod. 12, 22: Nullus egrediatur ostium domus suae usque mane. Illud ostium clausum tenetur, quamdiu homo habet voluntatem peccandi, ita quod Dominus intrare non potest. Sap. 1, 4: In malevolam animam non introibit sapientia. Et pulso, inspirando, verberando, praedicando, beneficia conferendo. Cant. 5, 2: Vox dilecti mei pulsantis: aperi mihi soror mea, amica mea, columba mea, immaculata mea. Si quis audierit, una aure scilicet cordis quae est intelligentia, et alia, quae est obedientia, vocem meam id est inspirationem seu flagellationem seu praedicationem, seu beneficiorum collationem quae dicuntur vox Domini, quia per haec vocat nos Dominus ad se et tamen pauci audiunt. Et aperuerit mihi januam cordis sui, id est voluntatem per quam intrat Christus ad animam, quae dicitur aperiri Christo per consensum bonum et diabolo per consensum malum. Introibo ad illum infundendo ei gratiam, sicut sol intrat in domum per fenestram apertam, radios intromittendo, nec aliter intrat sol nisi fenestra aperiatur, et ea aperta statim intrat sol. Et coenabo cum illo, id est in fide ejus et operibus delectabor. Et ipse mecum, quia laetabitur de auxilio meo. Vel coenabo cum ipso et ipse mecum, id est reconciliabor illi et ipse mihi. Nam mutua coenatio est signum mutuae reconciliationis, ac mutuae dilectionis) (nowość)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... De Purificatione B. Virginis. (Postquam impleti sunt dies purgationis Mariae, secundum legem Moysi tulerunt puerum in Jerusalem, ut sisterent eum Domino. Luc. 2, 22. In isto evangelio possunt notari septem virtutes in Beata Virgine: Prima humilitas in purgatione, cum non indigeret; secunda, amor puritatis in superabundanti purgatione; tertia amor obedientiae: secundum legem; quarta, reverentia ad Filium in portatione: tulerunt; quinta, devotio in locorum visitatione: in Jerusalem; sexta, gratiarum actio in Filii oblatione: ut sisterent eum Domino, quia tibi Domine, quem dedisti, offerimus; septima, paupertas in oblatione: duos turtures, quae erat oblatio pauperum) (nowość)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... De Christi praesentatione in templo. (Christi humanitas semper quidem fuit Deo maxime praesens, et tamen debuit propter nos praesentari. Sicut enim Filius Dei non propter seipsum factus est homo et circumcisus in carne, sed ut nos per gratiam faceret deos et ut spiritualiter circumcidamur; sic propter nos sistitur Domino, ut discamus Deo praesentare nosmetipsos. Et hoc post circumcisionem ejus factum est, ut ostendat neminem, nisi circumcisum vitiis, dignum esse divinis conspectibus) (nowość)

P. D. Mézard OP. Medulla S. Thomae Aquinatis... De modo nosmetipsos Deo praesentandi. (Quatuor sunt necessaria, quae circa oblationem Christi mystice designantur, mentis puritas, cordis humilitas, animi tranquillitas, bonorum operum fecunditas. Primum designatur per oblationis tempus, quod completis diebus purgationis, per quod mystice innuitur, quod Deo offerre non possumus, nisi purgati prius ab omni immunditia mentis et corporis. Eccl. 23, 28: Oculi Domini multo plus lucidiores sunt super solem, et ad iniquitatem respicere non possunt. Matth. 18, 3: Nisi conversi fueritis et efficiamini sicut parvuli, ubi dicit Beda: Nisi talem habueritis innocentiam et animi puritatem, sicut parvuli, non intrabitis in regnum coelorum. Apoc. 21, 27: Nihil coinquinatum intrabit in eam. Duo autem sunt in nobis purganda, intellectus, ut noverit; affectus, ut velit) (nowość)

Bp Donald J. Sanborn. Dobre postanowienia noworoczne na 2020 r. Kazanie na Nowy Rok. PDF ) (Koniec jednego roku i początek drugiego jest naturalnie czasem na rozrachunek i poprawę. Jest to czas na reorganizację naszego życia, odnowienie celów i przeanalizowanie środków jakimi chcemy je osiągnąć. Czy mamy do czynienia z drobnym handlem czy wielką korporacją, zawsze dokonuje się analizy zysków i strat i na jej podstawie podejmowane są decyzje o przyszłości firmy. Najważniejsze, jednak, są cele duchowe. Większość postanowień na nowy rok dotyczy diety i odchudzania, większej aktywności fizycznej, spędzania czasu wolnego i spraw zawodowych. Choć te postanowienia same w sobie nie są złe, niemniej jednak odzwierciedlają podejście większości społeczeństwa, dla którego najważniejszą rzeczą jest dobre życie tutaj na tej ziemi realizowane głównie na czterech płaszczyznach: po pierwsze – dobry wygląd, stąd odpowiednia dieta, po drugie – dobre zdrowie, więc dlatego aktywność fizyczna, po trzecie – rozrywka, więc czas wolny i w końcu pieniądze, a więc aktywność zawodowa. Jednak katolicy wiedzą, że najważniejszą rzeczą w życiu jest dobra śmierć i choć nie ma nic złego w tych wcześniej wymienionych rzeczach, nigdy nie możemy ich postrzegać jako najważniejszego celu życia. Dobra śmierć to taka, gdy idziemy do Boga w stanie łaski uświęcającej, wolni na ile to możliwe od grzechów powszednich i kar doczesnych za grzechy. W związku z tym, pierwszy dzień nowego roku jest czymś zupełnie innym dla gorliwego katolika niż dla człowieka światowego) (nowość)

Bp Mark A. Pivarunas CMRI. Cnoty świętych Trzech Króli. PDF ) (Wszyscy znamy ewangeliczne opowiadanie o Trzech Świętych Mędrcach (Kacprze, Baltazarze i Melchiorze), którzy rozpoznali narodziny naszego Boskiego Zbawiciela poprzez pojawienie się gwiazdy i podążali za tym ciałem niebieskim aż do Betlejem. Może również wiemy, że ich relikwie znajdują się w niemieckiej katedrze w Kolonii. Jednak ilu z nas nigdy nie bierze pod uwagę wspaniałych cnót, jakie Święci Mędrcy – nie zaliczając się do Ludu Wybranego Starego Testamentu – ukazali nam przez swoją współpracę z łaską Bożą. Zwróćmy przede wszystkim uwagę na poddanie się Mędrców Woli Bożej. Kiedy zobaczyli pojawienie się gwiazdy, rozpoznali w tym objawienie od Boga. Przez modlitwę i rozważanie zrozumieli, że narodził się długo oczekiwany Mesjasz i zareagowali na to, odkładając na bok wszystkie swoje doczesne dążenia, aby znaleźć Mesjasza i ofiarować Mu cenne dary) (nowość)

Ks. Anthony Cekada. Wyznanie modernistycznej herezji pseudopapieża bałwochwalcy ("Papa Pachamama"). PDF ) ("WSZYSCY bogowie pogańscy – to czarci" mówi Psalm 95 – ale nie powstrzymało to Jorge Mario Bergoglio przed firmowaniem kultu pogańskiej bogini amazońskiej – Pachamamy, w ogrodach watykańskich 4 października. Nie powstrzymało go to również dwa tygodnie później, gdy podczas procesji ofiarowania w czasie "mszy", z uśmiechem przyjął tradycyjną ofiarę dla Pachamamy z kwiatów ozdobionych czerwoną wstążką – instruując swojego mistrza ceremonii, aby umieścił ją na ołtarzu głównym Bazyliki św. Piotra, który stoi bezpośrednio nad grobem samego św. Piotra. Herezji i apostazji – jak nauczają nas kanoniści i teologowie moralni – można dopuścić się dictis vel factis – nie tylko słowami, ale także czynami. A jeśli ostatnie czyny Bergoglio nie są dowodem na to, że całkowicie wyparł się objawionej przez Boga religii, to znaczy, że już same słowa herezja i apostazja – a tak naprawdę to całe Pierwsze Przykazanie – zupełnie straciły swoje znaczenie. Jak mogło stać się możliwym usprawiedliwianie takich czynów – czynów, których wykonania, nawet pod groźbą tortur i pewnej śmierci, odmawiali męczennicy – i to jeszcze w miejscu, gdzie umarł sam św. Piotr? Odpowiedzią jest oczywiście Vaticanum II, który naucza, że pogańskie religie są "środkami zbawienia" używanymi przez Ducha Świętego. A ta herezja jest z kolei produktem innej: modernistycznej meta-herezji o ewolucji dogmatów) (nowość)

"Traditio". Paglia - arcybiskup neokościoła i przewodniczący firmowanej przez Franciszka-Bergoglio Akademii Życia [Śmierci] nazywa wiernych katolików "heretykami", ponieważ uważają, że Judasz jest w piekle. PDF ) (Arcybiskup neokościoła Vincenzo Paglia, przewodniczący firmowanej przez Franciszka-Bergoglio Akademii Życia [Śmierci], zdemaskował się jako antykatolik, nazywając wiernych katolików "heretykami", gdyż trzymają się katolickiej nauki, że Judasz Iskariota trafił do piekła ze względu na nieodpokutowaną zdradę i samobójstwo. Marksizm/modernizm, w którego uścisku znajdują się przywódcy neokościoła od czasu anty-soboru Vaticanum II (1962 – 1965) powoduje, iż zaprzeczają, że sami głoszą herezje i zamiast tego wiernych katolików próbują przedstawiać jako "heretyków". To jednak nie zadziała. Biblia, Tradycja oraz wielcy Doktorzy i Teologowie Kościoła sprzeciwiają się takim niewyświęconym hochsztaplerom neokościoła jakim jest Paglia) (nowość)

Bp Donald J. Sanborn. Jawna herezja dotycząca ewolucji dogmatów. PDF ) (Podczas gdy za "panowania" Jana Pawła II i Benedykta XVI można było dostrzec pewne obawy przed "pójściem zbyt daleko" w heretyckich wypowiedziach i praktykach – choć zdarzały się pewne rażące przypadki heterodoksji i heteropraksji (działań świadczących o herezji) – to za "panowania" Franciszka widzimy już jawną zuchwałość. Franciszek, na przykład, niedawno zanegował Boskość Chrystusa i Transsubstancjację (mówiąc: "Chrystus staje się chlebem"). Wcześniej zaprzeczył istnieniu piekła, twierdząc, że po śmierci złe dusze zostają po prostu unicestwione, zaparł się jedności Boga (nazywając jedną Boską istotę zaledwie "Bogiem w sprayu"), nazwał misję Kościoła głoszenia Ewangelii "uroczystą bzdurą", stwierdził, że ateiści mogą dostać się do nieba... To tylko niektóre z jego skandalicznych wypowiedzi. Dodajcie do tego wprowadzenie do Watykanu bałwochwalstwa Pachamamy) (nowość)

Sac. Petrus Ludovicus Danes. Institutiones Doctrinae Christianae, sive Catechismus ad usum seminariorum (uzupełniono)

Sac. Petrus Ludovicus Danes. Institutiones Doctrinae Christianae... Pars I. Sectio II. Caput IX. De Sacramento Poenitentiae, illiusque prima parte Contritione. (QUAESTIO. 1. Quid nomen poenitentiae generatim hoc loco indicat? R. Dolorem animi de Deo offenso, peccatorumque detestationem quamdam cum vitae melioris proposito. Q. 2. Fuitne quovis tempore iis, qui in mortale crimen lapsi essent, poenitentia ad salutem necessaria? R. Fuit prorsus: etenim fieri nequit, ut animus a Deo Opt. Max. per peccatum aversus, criminum suorum veniam consequatur, nisi sincero dolore ad illum misericordiae fontem convertatur. Quapropter iis etiam, qui in adulta aetate sacramento baptismi ablui postulant, indispensabilis necessitas incumbit ut perversitate abjecta et emendata, praeteritam Dei offensionem, cum peccati odio et pio animi dolore detestentur) (nowość)

"Traditio". Franciszek-Bergoglio wyznaje, iż został prezbiterem Novus Ordo w dużej mierze dlatego, że chciał być komunistycznym "modernistycznym rewolucjonistą" w Neokościele. PDF ) (Franciszek-Bergoglio wyznał w wywiadzie z 24 września 2019 r. (wkrótce ukaże się w formie książkowej), że był pod wielkim wpływem marksistowskiego terroryzmu Esther Ballestrino de Careaga, która dała mu teksty komunistyczne do przeczytania na uniwersytecie. Zabrał je ze sobą do Seminarium Neojezuitów i ukrył przed urzędnikami Neoseminarium. Bergoglio został prawdopodobnie ekskomunikowany mocą zatwierdzonego przez Papieża Piusa XII w 1949 r. Dekretu przeciw komunizmowi) (nowość)

Ks. Michał Ignacy Wichert. Nauki katechizmowe o Składzie Apostolskim, Przykazaniach Boskich i Kościelnych, o Modlitwie Pańskiej i Sakramentach (uzupełniono)

Ks. Michał Ignacy Wichert. Nauki katechizmowe... O Przykazaniu piątym. W szczególności o pijaństwie i obżarstwie. (Pan Bóg stworzywszy człowieka na tak wysoki koniec, aby Go chwalił, Jemu służył, a potem z Nim w Niebie królował; między innymi środkami do dostąpienia tak wysokiego końca, pokarm też i napój postanowił, aby człowiek pomiernie onego używając, mógł zachować w czerstwości siły swoje na służbę Stwórcy swego, i z Ojcowskiej ręki Jego hojnie biorąc codziennie pożywienie, ustawicznie pamiętał na Dobrodzieja swego i stąd do większej coraz ku Niemu pobudzał się miłości. Tak tedy wysoki koniec wyznaczył Bóg wszystkim stworzonym rzeczom, i tym o których tu mowa, służącym nam do pokarmu i napoju, ażeby człowiek z używania onych do większej pobudzał się znajomości i miłości Twórcy swego. Jak tedy obrzydłe być musi obżarstwo Bogu, kiedy człowiek przez nie z gruntu wywraca porządek woli Pana Boga, gdy przez używanie zbyteczne pokarmu i napoju nie tylko nie przychodzi do znajomości i miłości Twórcy swego, lecz owszem z tak wielkiego dobrodziejstwa bierze pochop do cięższej obrazy i zapomnienia Twórcy swego, więcej poważając uciechę brzucha i gardła, niż samego Boga. Jakoż tak Paweł święty o obżarstwie mówi, iż niewstrzemięźliwi brzuch swój za Boga mają. Quorum Deus venter est. Kiedy kto pieniądze i broń wziąwszy od króla jakiego, aby za nie wojsko zaciągnął i one uzbroiwszy na obronę użył Pana swego, na zgubę samegoż monarchy swego obrócił: jakąż niewdzięczność takowy popełniłby! Otóż wiedzcie wszyscy do obżarstwa poczuwający się, iż wy na sobie żywy obraz takowych niewdzięczników wyrażacie. Bóg wam daje pokarm i napój, abyście onym pokrzepiając siły swoje, onych lepiej zażywali na usługę Panu swemu, a wy go na obrazę i na pogardę większą Boga obracacie! przez onego niepomiarkowane używanie, a tak więcej ukontentowanie brzucha waszego nad wolę Boską i Boga samego szacujecie) (nowość)

Bp Mark A. Pivarunas CMRI. Święto Boskiego Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny w Seminarium Mater Dei. PDF ) (Święto Boskiego Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny zostało ustanowione przez papieża Piusa XI w 1931 roku dla uczczenia tysiąc pięćsetnej rocznicy Soboru Efeskiego z 431 roku zwołanego za pontyfikatu papieża św. Celestyna I. Ten znamienity sobór odbył się w celu potępienia błędów Nestoriusza, który bluźnierczo nauczał, że w Jezusie Chrystusie były dwie osoby – jedna to Syn Boży, a druga to zwykły człowiek. Jak wiemy z boskiego objawienia Jezus Chrystus jest jedną Osobą Boską mającą dwie natury, Boga i człowieka, co jasno wyraził św. Jan Ewangelista w pierwszym rozdziale swojej Ewangelii: "Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo… a Słowo stało się Ciałem!". Co więcej, po upadku człowieka z powodu grzechu Adama dzieło naszego odkupienia wymagało dokonania nieskończonego zadośćuczynienia, którego żaden człowiek nie byłby w stanie sam dokonać. Można to osiągnąć jedynie poprzez ofiarę i śmierć Boga-Człowieka, Jezusa Chrystusa. Błędy Nestoriusza miały dalsze konsekwencje, ponieważ zanegował on, że Najświętsza Maryja Panna była naprawdę Matką Boga. Sobór w Efezie pięknie wyraził Boskie Macierzyństwo i nazwał ją "Theotokos", Matką Boga) (nowość)

Johann Peter SilbertŻywot Najświętszej Maryi Panny Bogarodzicy (uzupełniono)

Johann Peter SilbertŻywot Najświętszej Maryi... Księga druga. §. VI. Domowe pożycie Najświętszej Panny i Jej świętego oblubieńca w Nazarecie. (Wnet potem zajęła święta córka Joachima dom i grunta przyległe, co Jej święci rodzice byli zostawili. Dom ten był zwyczajnym pomieszkaniem tej świętej rodziny, resztę zaś dziedzictwa podzieliła na wzór swoich rodziców na trzy części: jedną część poświęciła za zezwoleniem swego świętego małżonka kościołowi, drugą część rozdała szczodrze w ręce ubogich, trzecią zaś oddała pod zarząd świętemu Józefowi, który wziął na się kupno i sprzedaż, jako też potrzebne z ludźmi poza domem obcowanie; gdy tymczasem Najświętsza Panna w miłej spokojności robót domowych pilnowała. Przedziwny spokój panował pod ich szczupłym dachem. Wszystek Jej czas był podzielony na modlitwę i pracę; a sama nawet robota przez modlitwę była poświęconą i osłodzoną. – Józef pilnował swego rzemiosła w warsztacie, który około trzysta kroków odległym był od pomieszkania, a którego miejsce jeszcze po dziś dzień pod imieniem warsztatu świętego Józefa ukazują. Na tym miejscu, które później Syn Boski sam pracą rąk swoich poświęcał, robił Jego święty opiekun jarzma, pługi i inne narzędzia rolnicze, albo też oprawiał drzewo na budowlę, i stawiał z niego wiązania dachowe. Często także ścinał sam drzewa, które mu były potrzebne do jego robót) (nowość)


*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
Wybrane teksty z poprzednich aktualizacji:

(31, 22, 17 i 9 października 2019)
Ks. Franciszek de Salazar SI, doktor Uniwersytetu w Alcala. 
Zasady mądrości
O. Franciszek de Salazar SI. 
Zasady mądrości. O sądzie szczegółowym
O. Atanazy Bierbaum OFM
.
 
Z Bogiem. Rozmyślania dla ludzi świeckich w duchu Akcji Katolickiej. - Tydzień w oktawie Chrystusa-Króla PDF )
P. Joannes Berthier MS
. 
Compendium Theologiae dogmaticae et moralis. Introductio philosophica PDF )
Ks. Paweł Rubon SI
. 
Nauka o zwycięstwie Różańca świętego PDF )
Joseph Paul Hau Pham
. 
List do duchowieństwa diecezji Bac Ninh w Wietnamie. (List otwarty byłego kapłana Novus Ordo) PDF )
Ernest Hello
. 
Indyferentyzm (obojętność) PDF )
"Traditio"
. 
Franciszek-Bergoglio w Ogrodach Watykańskich przewodniczy pogańskiej ceremonii ku czci "Matki Ziemi" PDF )
Ks. Antoni Langer SI
O objawieniu PDF )
"Niedziela"
.
 Modlitwa Pańska
"Niedziela"
.
 Szlachetna wdowa
"Niedziela"
.
 Piesek Wiktusi

(30, 26 i 4 września 2019)

Bp Henryk Przeździecki.
 Monizm PDF )
Ks. Benedict Hughes CMRI.
 Przemyślenia na temat pożaru Notre Dame PDF )
"Przegląd Katolicki".
 Cudowne nawrócenie 200 muzułmanów w Damaszku do Kościoła katolickiego PDF )
Biskup Orleanu.
 Życie wewnętrzne Kościoła PDF )

(11 sierpnia 2019)

Godfryd Kurth, Profesor Uniwersytetu w Liège.
 Co to są średnie wieki? PDF )
Ks. Dr Juliusz Didiot.
 Filozofia PDF )

(27, 16 i 5 lipca 2019)

Ks. J. V. Bainvel SI.
 Dogmat i myśl katolicka PDF )
Ks. René-Marie de la Broise SI.
 Religia i religie PDF )
Ks. Antoni Langer SI.
 Człowiek w stosunku do religii i wiary PDF )
"Traditio". Czytelnik pyta: "Popełniłem grzech tatuując swe ciało; żałowałem za niego na spowiedzi, ale co mogę teraz z tym zrobić?" PDF )

(30, 27 i 16 czerwca 2019)

Ks. Leon Gąsiorowski, Proboszcz w Biskupicach. Droga do poznania Boga i zjednoczenia się z Jezusem Chrystusem. Rozmyślania na każdy dzień roku
Sac. J.-B. Raulx (ed.). Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, Sermones et Opuscula concionatoria
Konrad von Bolanden. Luter w drodze do narzeczonej PDF )
Konrad von Bolanden.
 Luter w drodze do narzeczonej. Zalotnik PDF )
Konrad von Bolanden.
 Luter w drodze do narzeczonej. Hilchen i Gizela PDF )
Konrad von Bolanden.
 Luter w drodze do narzeczonej. Uczta PDF )

(31, 13 i 6 maja 2019)

Bp Donald J. Sanborn
. Heretyckie bluzgi Bergoglio w Maroko PDF )
Ks. Aleksander Lakszyński.
 Masoneria i karbonaryzm wobec zdrowego rozumu i społeczeństwa podług własnych słów masonów, oraz w pracy niniejszej cytowanych a na jej końcu przytoczonych źródeł niewątpliwych PDF )
"Traditio"
. 
Prominentni działacze Neokościoła Franciszka-Bergoglio potępiają go jako "heretyka" i wzywają do jego obalenia PDF )
Bp Donald J. Sanborn
. 
Poza Kościołem nie ma zbawienia. Kazanie na drugą niedzielę po Wielkanocy, wygłoszone 5 maja 2019 r. w krakowskim Oratorium Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski PDF )
Dr Franciscus Egger, Episcopus Brixinensis et Princeps
. 
Papa et Episcopi. An duo vel unum subiectum infallibilitatis et supremae potestatis sit in Ecclesia PDF )

(29, 20 i 11 kwietnia 2019)

Ks. Dr Antoni Słomkowski, Rektor Katolickiego Uniwersytetu w Lublinie. 
Ku doskonałości
Z "Rycerza Niepokalanej". 
Z Niepokalaną przez życie
Jérôme Bourbon.
"Rivarol".
 
Pięćdziesiąt lat "nowej mszy": półwiecze kataklizmu PDF )
Ks. Piotr Semenenko CR
. 
Credo. Chrześcijańskie prawdy wiary. O Kościele PDF )
Ks. Jan Galicz SI
. 
Kazanie na uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego. Pomniki chwały i królestwa Jezusa Chrystusa po Jego chwalebnym Zmartwychwstaniu PDF )
Abp Romuald Jałbrzykowski. 
Rozważania o Męce Pańskiej
Bp Donald J. Sanborn
.
 
Judaizm przeciw chrześcijaństwu PDF )