Ultra montes
W obronie papiestwa i nieomylności Kościoła rzymskiego
Habentes ergo pontificem magnum, qui penetravit caelos, Iesum Filium Dei, teneamus confessionem.
 Mając tedy wielkiego arcykapłana, który przeniknął niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmyż przy wierze.
(Hebr. IV, 14)
  

"Przyszliśmy na te nieszczęśliwe, a podobno już ostateczne czasy, w których i miłość w ludziach gaśnie, i Wiara ustaje, i nieprawość im dalej, tym bardziej rozszerza się, tak dalece, iż ludzie niby w odmęcie chodzą, nie wiedząc co czynić i której nauki trzymać by się mieli. Narodziło się wiele rozmaitych a sobie przeciwnych i sprośnych błędów, namnożyło się dosyć kacerzów, z których każdy swą naukę pismem i słowem Bożym zdobi i tak wielka jest ich już liczba, że ich trudno policzyć... Przeto błąd z błędu rośnie, którym tak się ludzie zatrwożyli, że nie wiedzą gdzie się udać, kogo słuchać mają, a tak wielu ich uwikłanych błędem na wieczne potępienie idzie, z wielkim szatańskim i członków jego kochaniem". (Ks. Walenty Kuczborski, Przedmowa do pierwszego wydania Katechizmu rzymskiego)
"Pod Sztandarem Niepokalanej". Czasopismo rzymskokatolickie. Nr 38. Czerwiec 2013 (nowość)

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

NOWOŚCI. OSTATNIO DODANE TEKSTY (1 CZERWCA 2013)

O. J. V. Bainvel SI. Kult Serca Bożego. Teoria i rozwój (nowość, djvu)

O. Brunon Vercruysse SI. Przewodnik prawdziwej pobożności czyli nowe praktyczne rozmyślania na każdy dzień roku o życiu Pana Naszego Jezusa Chrystusa (uzupełniono, djvu)

Ks. Mark A. Pivarunas CMRI. Cześć do Najświętszego Sakramentu u katolików i świętokradztwa modernistów. (Gdy kapłan udziela Komunii Świętej musi mu towarzyszyć ministrant trzymający patenę poniżej ust każdego z komunikujących, aby Najświętsza Hostia nie upadła na ziemię. Wierni również mają przyjmować Komunię Świętą na kolanach w postawie pokornej adoracji Jezusa Eucharystycznego. Balaski ołtarzowe (w obrządku łacińskim) i ikonostas (w obrządku bizantyjskim) służą do oddzielenia prezbiterium od nawy kościoła. Tabernakulum, które jest Tronem Eucharystycznym Jezusa Ukrytego (jak o Najświętszym Sakramencie mówił Francisco Marto), znajduje się w centrum prezbiterium stanowiąc centralny punkt kościoła. Te rubryki (reguły liturgiczne) stanowią dla nas doskonałe przypomnienie pomagające nam utrzymać naszą uwagę na rzeczywistości prawdziwej Obecności Jezusa Chrystusa oraz przeistoczenia... Rozważania te powinny również utwierdzić nas w przekonaniu, że "Msza" Novus Ordo to nic innego jak "ohyda spustoszenia" przepowiedziana przez proroka Daniela i wspomniana przez naszego Pana w Ewangelii świętego Mateusza. Gdy ogółem rozważamy wszystkie poszczególne zmiany wprowadzone do nowej "Mszy" przez modernistów to możemy łatwo zauważyć, jak te innowacje odeszły od doktryny o przeistoczeniu (transsubstantiatio) i Realnej Obecności. W ciągu czterdziestu ostatnich lat, jakimże zgorszeniem dla naszej wiary katolickiej były bezeceństwa Kościoła soborowego dokonujące się podczas tzw. Mszy: "komunia" na rękę, "komunia" na stojąco, świeccy jako nadzwyczajni szafarze Eucharystii, "liturgiczne tańce", świecka muzyka, głośne owacje i pogańska inkulturacja. Ten brak poszanowania oraz świętokradztwa bynajmniej nie ograniczają się do postępowych "kapłanów" i "biskupów" Novus Ordo. Soborowi "papieże" już dawno dali przykład skandalami własnego autorstwa) (nowość)

Ks. Kevin Vaillancourt. Obalanie mitu. Novus Ordo to nie to samo, co Msza Trydencka. (Część I). (W kilku następnych wydaniach obnażę fałszywość tego mitu w odniesieniu do rzeczywistych różnic między dwoma rytami w trzech kluczowych obszarach: stabilności liturgii zawartej w przedsoborowej łacińskiej Mszy zestawionej z duchem zmiany występującym w nowym rycie, bogatej historii przedsoborowej łacińskiej Mszy w porównaniu z Novus Ordo i w końcu samej wewnętrznej oczywistości, która wyraźnie wskazuje, że Novus Ordo nie jest i nie może być uznany za tę samą formę kultu, która została nam przekazana przez Jezusa Chrystusa, za pośrednictwem Apostołów i jaka jest zachowywana w Kościele) (nowość)

Bp Donald J. Sanborn. Bergoglio wypowiada wojnę tradycjonalistom. (16 kwietnia, z okazji 86 urodzin Benedykta (Ratzingera), Bergoglio wygłosił kąśliwą przemowę na temat Vaticanum II, w której nazwał tradycjonalistów – a w rzeczywistości wszystkich, którzy by chcieli powrotu czegokolwiek przedsoborowego – sprzeciwiającymi się Duchowi Świętemu... Bergoglio chce zatem, abyśmy dali wiarę temu, 1) że ogólnoświatowa dewastacja Kościoła katolickiego to "piękne dzieło Ducha Świętego"; 2) że każda próba powrotu do czasów przedsoborowych bez względu na to czego miałaby dotyczyć, oznacza krnąbrność, nieposłuszeństwo i sprzeciwianie się Duchowi Świętemu, upartość, nieobrzezanie serc i uszu, podobieństwo do niewiernych Żydów, którzy ukamienowali św. Szczepana i do niedouczonych uczniów z Emaus, którzy nie zrozumieli proroków, bycie głupimi i leniwego serca oraz dążenie do ujarzmienia Ducha Świętego. Ta przemowa to nic innego jak odstręczający wybuch złości, który nie zasługuje na jakikolwiek komentarz. Bergoglio jest ewidentnie radykalnym rewolucjonistą, który żywi pogardę dla tradycji Kościoła katolickiego) (nowość)

Ks. Jacek Tylka. O cnotach heroicznych ( PDF ) (uzupełniono)

Ks. Jacek Tylka. O cnotach... IV. O Sakramencie Pokuty i Ołtarza. (Kończąc te uwagi o cnotach heroicznych, nie możemy milczeniem pominąć tych dwóch Sakramentów, do których bohater katolicki, spełniając przykazania Boże i kościelne, i obudzając intencje codziennie czynienia wszystkiego na większą chwałę Boga, jak najczęściej, winien się zbliżać. Wszakże Sakrament Pokuty powoduje spokój sumienia, które splamione było grzechem, a ze Sakramentu Ołtarza rodzą się cnoty w stopniu heroicznym. On jest bowiem tym chlebem, który przemienia człowieka w Anioła... Sakrament ten jest pamiątką wszystkich tajemnic życia Chrystusowego na ziemi, jest źródłem wszelkiego dobra, opieką, pociechą, uświęceniem naszym, zadatkiem i przedsmakiem nieba... Cóż dopiero mówić o tych darach duchownych, jakie bohater otrzymuje wśród częstych odwiedzin czyli adoracji Pana Jezusa, utajonego w Najświętszym Sakramencie... Wreszcie bohater katolicki winien mieć szczególniejsze nabożeństwo do Matki Najświętszej. Ona bowiem jest mistrzynią doskonałości, a przeto nauczy, że bohater spełni to przykazanie Boże: "Świętymi bądźcie" (Kapł. 11, 44), a powtórzone przez Chrystusa (Mt. 5, 48): "Bądźcie doskonali"; Ona pośredniczy u Syna, Ona jest Matką naszą, ale szczególnie miłuje tego, który czuwa u drzwi Jej na każdy dzień, który błaga pokornie i ustawicznie o wytrwanie w dobrem aż do śmierci) (nowość)

Ks. Józef Deharbe SI. Katechizm rzymsko-katolicki (uzupełniono)

Ks. Józef Deharbe SI. Katechizm... O szóstym artykule wiary. (. P. Czego nas uczą słowa: "Wstąpił na niebiosa"? O. Te słowa uczą nas, że Jezus Chrystus dnia 40-go po swoim zmartwychwstaniu wstąpił na niebiosa własną mocą, z duszą i z ciałem. Święto "Wniebowstąpienia Pańskiego" przypomina nam tę prawdę wiary. *2. P. Czy Jezus Chrystus sam tylko wstąpił na niebiosa? O. Jezus Chrystus wstąpił na niebiosa nie tylko sam, lecz wprowadził tamże dusze sprawiedliwych, które uwolnił z piekieł) (nowość)

Henryk Hello. Syllabus w wieku XX (uzupełniono)

Henryk Hello. Syllabus w wieku XX. Błędy nowoczesne a Papiestwo. (Papiestwo ani na chwilę nie przestało stawiać się nowoczesnym błędom, od chwili kiedy te na światło dzienne wyszły, to jest od chwili, kiedy prasa, szkolnictwo państwowe, władze publiczne spopularyzowały, wyniosły i do prawodawstwa swego je wprowadziły. Mało tego: przed Rewolucją, która miała zapewnić ich tryumf, Papieże godzili w onych zarodki, bądź przez potępienie mniemanej Reformy protestanckiej, bądź przez potępienie przewrotnych doktryn, urodzonych w ciemnicach sekretnych stowarzyszeń, propagowanych w ciągu XVIII wieku przez filozofów. Błędy nowoczesne przemogły w opinii publicznej; to przyznać należy i gdyby nie były ze strony Kościoła rzymskiego, tego stróża prawdy, sprawiedliwości i moralności, spotkały niezłomnej przeszkody, byłyby wszystko zajęły i ciemności byłyby świat ogarnęły. Grunt tych błędów, to bunt ducha i moralność niezależna. Z tych zatrutych źródeł wyszły fałszywe wolności sumienia, prasy, wyznań, które są formami różnymi emancypancji człowieka. Człowiek, zapamiętały w swej pysze, ogłosił wszechwładztwo swego rozumu; ogłosił następnie, że wola jego, będąc wszechwładną, nie ma się skłaniać przed żadną wyższą powagą. Z tego wynika, że zdeptał prawa Boże i kościelne. Taki jest prawdziwy sens zasad z 1789 roku. Ogłoszenie praw człowieka nie było niczym innym jak tylko zaprzeczeniem praw Bożych i zastąpieniem myśli i woli Bożej przez rozum ludzki i ludzkie widzimisię) (nowość)

Ks. Antoni Langer SI. Pojęcie o Bogu w chrześcijaństwie i u filozofów (uzupełniono)

Ks. Antoni Langer SI. Pojęcie o Bogu... Cz. III. Monizm materialistyczny - ogólne zbicie jego zasad o niestworzonej materii, o ruchu, o przypadkowym powstaniu świata i jego celowości. - Uwagi o teoriach kołowania i rozwoju. (Po monizmie panteistycznym zastanowimy się nad równie niebezpiecznym i od większej części uczonych wyznawanym monizmem materialistycznym. Materializm nie podnosi wprawdzie świata do godności Bóstwa, jak panteizm, ale prócz materii nie przypuszcza nic na świecie, dla niego są tylko dwie osie, około których wszystko się obraca: siła i materia. Bożyszczu Hartmanna oddaje hołd tylko szczupła garstka oświeconych, darwinistowski materializm Haeckla wyznają całe masy nieokrzesanych ludzi. Materializm więc sięga dalej, od badaczów natury rozciąga się aż do ludzi z najniższej warstwy społeczeństwa... Cały wspaniały ten świat z tysiąckrotnymi objawami porządku i piękna, to wszystko zawdzięczać ma byt mechanicznemu ruchowi żywiołów, które w najzupełniejszym zamęcie, w niezliczonych, bezładnych i sprzecznych zbiegach wpadłyby przypadkiem w tak porządny układ, jaki stanowi świat obecny. Niechby kto podziwiał wspaniały zegar i pytał się, czyim jest dziełem, czy nie wziąłby za obłąkanego, kto mówiłby jemu, że to przypadkiem tak się ułożyły odłamki kruszcu w ruchu? Podobne zdanie o początku świata w ustach starożytnych mędrców wywołało śmiech powszechny. Dzisiaj ono daje się słyszeć ogólnie. Sama matematyka, na której materialiści najwięcej polegają, przeciwko nim przemawia. Cóż mówi matematyka na pytanie, czy jest prawdopodobnym, żeby świat z drobin w ruchu powstał przypadkiem? Ile ma być tych drobin? – nieskończona ilość. A ile połączeń może powstać przypadkiem przez ruch tych drobin we wszystkich kierunkach? ile każda drobina może mieć położeń względem każdej innej przy ruchu po trzech osiach w przestrzeni? Do jakiej niezmiernej potęgi wznieść należy liczbę możliwych połączeń przy nieskończonej ilości drobin? Liczba tych połączeń jest nieskończona, matematycznie = ∞; a jakież wypada matematyczne prawdopodobieństwo, że zdarzy się przypadkiem dane połączenie drobin, jakim jest świat obecny? Matematycznie = 1/∞, względnie zero: więc matematyk widzi, jak absolutnie jest nieprawdopodobny przypadek powstania świata z ruchu drobin) (nowość)

Ks. Wawrzyniec Scupoli. Utarczka duchowa czyli nauka poznania, pokonania samego siebie, i dojścia do prawdziwej doskonałości chrześcijańskiej (uzupełniono)

Ks. Wawrzyniec Scupoli. Utarczka duchowa... Jak się umocnić mamy przeciw wrogom, którzy w godzinę śmierci nacierać na nas będą. (Jakkolwiek całe życie na ziemi, nieustanną jest walką, jednakże rzecz niezawodna, że dzień ostatni życia, będzie najbardziej niebezpieczny; jeśli bowiem wtenczas się potkniemy, zwyciężyć się damy, już nie będzie żadnej zbawienia nadziei. Abyś przeto bez powetowania w owej nie zginął chwili, usiłuj, zaprawiaj się do walki w każdej jaką ci Bóg podaje sposobności; kto bowiem w ciągu życia walczy mężnie, będzie zwycięzcą i przy śmierci; bo już nabył wprawy przy każdym spotkaniu pokonywać wrogów swoich. Myśl nadto synu, często o śmierci, oswoiwszy się bowiem z tą myślą zawczasu, zbliżająca się śmierć tak straszną ci się nie wyda; a umysł twój stanie się swobodniejszym, bardziej do walki usposobionym) (nowość)

Ks. Wawrzyniec Scupoli. Utarczka duchowa... O czterech pociskach, jakimi wróg zbawienia uderza na duszę w godzinę śmierci, a naprzód o pokusie przeciw wierze, i jak onej oprzeć się należy. (Cztery szczególniej posiada wróg zbawienia, nader niebezpieczne pokus pociski, którymi na nas w godzinę śmierci zwykł uderzać: 1. Wątpliwości przeciw wierze. 2. Wątpliwości rozpaczliwe o zbawieniu. 3. Podniety próżnej chwały i zarozumiałości. 4. Rozliczne ułudy jakimi duchy ciemności przeistaczając się w Aniołów światłości usiłują nas usidlić. Co się tyczy pierwszego pocisku, wątpliwości względem wiary; jeśli wróg twój nasuwać będzie do myśli błędne i zdradliwe rozumowania, nie zastanawiaj się nad nimi, ani rozbieraj długo, przestań na tym gdy mu powiesz z świętą pogardą: Ustąp precz szatanie, ojcze kłamu, nie słucham rozumowań twych wcale, dość mi na tym, że wierzę mocno w to wszystko, co nasza święta Matka Kościół Katolicki Rzymski wierzy) (nowość)

Ks. Wawrzyniec Scupoli. Utarczka duchowa... O drugiej pokusie, rozpaczy, i sposobie jej zwalczenia. (Drugi pocisk pokusy, którym na nas wróg zbawienia uderza, jest przestrach i trwoga; usiłuje on stawić nam przed oczy ubiegłe przewinienia i przywieść do rozpaczy. Jeśli się znajdujesz w podobnym niebezpieczeństwie, trzymaj się tego ogólnego prawidła, że myśl i bojaźń z powodu grzechów, jest skutkiem łaski i stać się może bardzo zbawienną, gdy w nas rodzi pokorę, żal prawdziwy, a zarazem ufność w miłosierdziu Boskim. Jeżeli zaś przeciwnie, powoduje trwogę i nieufność, jeśli wiedzie do zwątpienia, jeśli nas czyni obojętnymi, albo rozpaczającymi, chociażbyś nawet miał mocne zasady do wierzenia, że jesteś odrzuconym i że zbawienia nie ma dla ciebie, bądź pewnym, że to wszystko jest poduszczeniem i sprawą złego ducha. O niczym przeto nie myśl wtenczas, tylko upokarzaj się, i więcej niż kiedykolwiek składaj twą ufność w nieskończonej dobroci naszego Zbawcy; tym sposobem, wywikłasz się z wszelkich zasadzek, własną broń chytrości przeciw wrogowi zwrócisz, a Bogu hołd i chwałę oddasz) (nowość)

Ks. Wawrzyniec Scupoli. Utarczka duchowa... O trzeciej przy śmierci pokusie, próżnej chwale i środkach się jej pozbycia. (Trzecim pociskiem, którym przy śmierci wróg nam szkodzić usiłuje, jest próżna chwała. Niczego bardziej nie lękaj się synu, jak tego, abyś w sobie samym lub sprawach twoich miał jakie upodobanie. Nigdy się nie chlub, chyba w Panu naszym Jezusie Chrystusie; i zawsze wyznawaj, że wszystko winieneś zasługom życia i śmierci Jezusowej. Dopóki przy życiu zostajesz, miej siebie w nienawiści i wzgardzie; upokarzaj się coraz więcej i bezustannie składaj dzięki Bogu, jako Twórcy wszelkiego dobra, które dla ciebie uczynił) (nowość)

O. Tilmann Pesch SI. Chrześcijańska filozofia życia (uzupełniono)

O. Tilmann Pesch SI. Chrześcijańska filozofia życia. Szkoła serca. (Szkoła Ukrzyżowanego jest szkołą najszlachetniejszą wyrobienia dla serca. Wykształcenie serca jest ważniejsze, niż wykształcenie rozumu. Rozum z natury swej jest czysty i jasny, ale burze, ciągnące z serca, zdolne są go zamącić. Łatwiej rozum da się przekonać sercu, niż serce rozumowi. Wyciśnij przeto na życiu swoim Serce Zbawiciela, a wtedy umrzesz sobie, żyć będziesz Bogu na wieki. Ucz się od Chrystusa cierpiącego przyjmować cierpienia i dolegliwości nie z musu, lecz z ochoty... Ucz się od cierpiącego Chrystusa męstwa i wielkoduszności. Myśl co dzień o gorzkiej Męce Jego nie dlatego, żeby z niej czerpać słodką pociechę dla siebie, ale żeby się pobudzać do ofiarności i męstwa. Kiedy widzimy, że wyżsi od nas cierpią tak, jak my, wtedy cierpienie staje się nam znośniejsze. Ale kiedy widzimy, że Najwyższy cierpi więcej, niż my, to cierpienie staje się nam nie tylko znośne, ale miłe i pożądane. Męstwo jest to gotowość woli do podjęcia wszelkich trudów i niebezpieczeństw, o ile wola Boża je nakazuje, lub poleca. Wielkoduszność zaś jest to taki stopień męstwa, że z całą gotowością bierzemy się do praktykowania cnót wielkich i heroicznych) (nowość)

Z "Róży Duchownej". Za przyczyną Maryi. Przykłady opieki Królowej Różańca św. (uzupełniono)

Z "Róży Duchownej". Różaniec żołnierza. (Są chwile w życiu narodów i pojedynczych ludzi, kiedy to zbrodnie wywołują słuszną karę Bożą i czujemy, że Ojciec się gniewa – i wtedy na ustach zamiera niemal, słodka dziecięca modlitwa "Ojcze nasz"! Trwożymy się i oglądamy poza siebie, czy nie zjawi się ktoś i nie stanie między Zagniewanym Ojcem a nieszczęśliwymi dziećmi. I wtedy to – wtedy czujemy wymownie pomoc i opiekę Najlepszej Matki Niebiańskiej i dlatego "Zdrowaś Maryjo" nie zamilka na zbolałych ustach nigdy! Poświadczyć to mogą bracia nasi walczący w polu. Widziano, jak wśród zaciekłej walki, okręcali sobie głowy różańcem, albo trzymali różaniec w ustach) (nowość)

Bp Jan Piotr Camus. Duch świętego Franciszka Salezego, czyli wierny obraz myśli i uczuć tego Świętego (uzupełniono)

Bp Jan Piotr Camus. Duch św. Fr. Salezego... Prostota jest szczerą. (Osoby szczere nadają się bardzo do zawiązania przyjaźni; można się do nich przywiązać bez obawy zawodu lub zdrady; szczerość ich charakteru jest miłą i stanowi ozdobę życia towarzyskiego. Ludzie szczerego serca, odbierają zewsząd dowody zaufania, a sami ze swej strony udzielają go innym. Przeciwnie zaś, człowiek dwoistego serca jest niestałym i chwiejnym w swoim postępowaniu: nie wierzy on nikomu, nikt też jemu nie ufa; może się nazwać prawdziwym Izmaelem, którego ręce są przeciwko wszystkim, a wszystkich znów ręce są zwrócone przeciwko niemu (Rodz. XVI, 12). Język jego jest jako miecz obosieczny, im więcej mówi o pokoju tym bardziej rozmyśla wtedy o wojnie) (nowość)

Tomasz a Kempis. De imitatione Christi. O naśladowaniu Jezusa Chrystusa (uzupełniono)

Tomasz a Kempis. O naśladowaniu Jezusa Chrystusa. III. 27. Quod privatus amor a summo bono maxime retardat. Miłość siebie samego najbardziej nas odwodzi od najwyższego dobra. (Chrystus. Synu, potrzeba, ażebyś dał wszystko za wszystko, i żadnej cząstki siebie nie zachował dla siebie. Wiedz, że miłość siebie samego więcej ci szkodzi, niżeli jakakolwiek rzecz na świecie. Każda rzecz mniej lub więcej panuje nad tobą, podług stopnia miłości i skłonności, którą masz ku niej. Jeśli miłość twoja będzie czystą, prostą i porządną, nie staniesz się niewolnikiem żadnej rzeczy. Nie pożądaj tego, czego mieć nie godzi się; nie miej tego, co może ci zawadzać i pozbawiać wewnętrznej swobody. Dziwna to rzecz, że nie oddajesz mi się z całego serca, z tym wszystkim co mieć albo pożądać możesz) (nowość)

Thomas a Kempis. De imitatione Christi. Considerationes ad cuiusque libri singula capita (uzupełniono)

Thomas a Kempis. De imitatione Christi... III. 27. Quod privatus amor a summo bono maxime retardat. (Fili, oportet te dare totum pro toto, et nihil tui ipsius esse. Scito, quod amor tui ipsius magis nocet tibi, quam aliqua res mundi. Secundum amorem et affectum, quem geris, quaelibet res plus vel minus adhaeret. Si fuerit amor tuus purus, simplex et bene ordinatus, eris sine captivitate rerum. Noli concupiscere, quod non licet habere; noli habere, quod te potest impedire et libertate interiori privare. Mirum, quod non ex toto fundo cordis te ipsum mihi committis cum omnibus, quae desiderare potes vel habere... Quaerant alii multa et varia ad extra; tu quaere unum internum bonum, et sufficit tibi. Ecce, alius villam quaerit, alius in negotiationem suam vadit. Alius argentum et aurum multum congregat, alius voluptates ambit et honores. Pauci unum et propter unum pure et simpliciter quaerunt. Ideoque nec stabilem pacem inveniunt, nec internam gratiam sapiunt) (nowość)

Divi Thomae Aquinatis, Doctoris Angelici, totius Summae Theologicae Conclusiones (uzupełniono)

Divi Thomae Aquinatis totius Summae Theologicae Conclusiones. De motivo voluntatis. (Utrum voluntas moveat seipsam. Co. – Voluntas, finem et bonum volendo, seipsam movere potest ad volendum ea quae ad finem sunt) (nowość)

Ks. Kazimierz Buczkowski. Psalmy Dawida na język polski wierszem przełożone (uzupełniono)

Ks. Kazimierz Buczkowski. Psalmy Dawida... Psalm CXI. Beatus vir, qui timet Dominum. (W tym psalmie wychwala psalmista człowieka bogobojnego i litościwego, wyliczając błogosławieństwa Boże, jakie go zwłaszcza w tym życiu doczesnym czekają) (nowość)

Ks. Kazimierz Buczkowski. Psalmy Dawida... Psalm CXII. Laudate pueri Dominum. (Treść tego psalmu jest jasną i zrozumiałą. Wzywa w nim psalmista pod imieniem dziatek cały lud izraelski do chwalenia Pana, który w niebie mieszka i na ziemi oka swego nie spuszcza z nędznych i uciśnionych) (nowość)

*  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *
Wybrane teksty z poprzednich aktualizacji:

(1 maja 2013)
Novum Testamentum latine. Vulgatae versionis Clementinae. Textui breves capitulorum inscriptiones et locos parallelos uberiores addidit Fridericus Brandscheid
Nowy Testament. W przekładzie polskim Wielebnego Ojca Jakuba Wujka SI. (Wydanie nowe przejrzane i objaśnione)
Ks. Benedict Hughes CMRI. Nowa praktyka "dialogu". Duch apostolski zniszczony przez Vaticanum II
Ks. Benedict Hughes CMRI. Pożegnalne słowa do swoich kapłanów. O spuściźnie Benedykta XVI
Ks. Jakub Górka. Cześć Maryi. O pobudkach i środkach nabożeństwa do Najświętszej Maryi Panny

(8 kwietnia 2013)
Bp Donald J. Sanborn. Konklawe przegranych i manipulacje Ratzingera co do Vaticanum II
Bp Donald J. Sanborn. Jorge Bergoglio, liturgiczny progresista i skrajny ekumenista o marksistowskich tendencjach

(31 marca 2013)
Ks. Kevin Vaillancourt. Obchody "Roku Wiary" a destrukcja życia liturgicznego
Ks. Héctor L. Romero. Modernista Jorge Bergoglio zbezcześcił imię św. Franciszka z Asyżu
Św. Augustyn Biskup, Doktor Kościoła. Pisma katechetyczne. (Początkowe nauczanie katechizmu. Mowa o Symbolu do katechumenów. Wiara, nadzieja i miłość. Wiara i uczynki. Chrześcijańska walka)
S. Aurelius Augustinus Hipponensis Episcopus, Doctor Ecclesiae. Enchiridion ad Laurentium sive de fide, spe et caritate liber
S. Fulgentius Episcopus Ruspensis. De fide seu de regula verae fidei ad Petrum liber
Św. Fulgencjusz, Biskup w Ruspe. O wierze czyli o regule prawdziwej wiary do Piotra. ( PDF )
Ks. Antoni Langer SI. Kazanie na uroczystość Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny
Bp Michał Nowodworski. Ksiądz Karol Surowiecki
Sac. Constantinus Joannes Vidmar. Compendium repetitorium Theologiae dogmaticae tum generalis cum specialis. Editio altera 
S. Bonaventura Episcopus, Doctor Ecclesiae. Breviloquium. (Summatim ac breviter Theologiae instituta ac praecepta exponit)

(6 marca 2013)
Bp Donald J. Sanborn. Perspektywa pojednania FSSPX z modernistami

(28 lutego 2013)
Papież Leon XIII. Złota książeczka o praktyce pokory
Pius Papa XII. Enchiridion indulgentiarum. Preces et pia opera in favorem omnium christifidelium vel quorumdam coetuum personarum indulgentiis ditata et opportune recognita
Ks. Augustyn Arndt SI. Odpusty. Podręcznik dla duchowieństwa i wiernych
Ks. Antoni Langer SI. Uczestnictwo św. Józefa w Krzyżu. (Kazanie pasyjne mówione w uroczystość św. Józefa d. 19 marca)
O. Martin Stépanich OFM. Zarzut wobec sedewakantyzmu: "Wieczni Następcy" Piotra
Ks. Kevin Vaillancourt. Masoneria i "Nowa Ewangelizacja"
Ks. Jacek Tylka. Dogmatyka katolicka. O obojętności, czyli indyferentyzmie w rzeczach religii
Bp Karol Józef Fischer. Odczyty z okazji rocznicy wyboru i koronacji Jego Świątobliwości Piusa XI Papieża, miane w Przemyślu dla Sodalicji Mariańskiej Mężczyzn w r. 1923
Ks. Michał Ignacy Wichert. Nauki katechizmowe o Składzie Apostolskim, Przykazaniach Boskich i Kościelnych, o Modlitwie Pańskiej i Sakramentach
Ks. Maciej Józef Scheeben, O. Euzebiusz Nieremberg SI. Uwielbienia łaski Bożej
"Szkoła Chrystusowa". Modlitwa Pańska

(31 stycznia 2013)
Ks. Dr Alojzy Jougan. Słownik kościelny łacińsko-polski
Ks. Dr Ignacy Grabowski. Prawo kanoniczne według nowego kodeksu
P. Dominicus M. Prümmer OP. Manuale iuris canonici in usum scholarum
Ks. Benedict Hughes CMRI. Farsa Vaticanum II. Rzetelna ocena soboru po pięćdziesięciu latach
Ks. Kevin Vaillancourt. Czy Summorum Pontificum rzeczywiście jest wyrazem Tradycji katolickiej?
Bp Donald J. Sanborn. Ekumenizm - przygotowanie drogi dla Antychrysta
Św. Jan Damasceński, Doktor Kościoła. Wykład wiary prawdziwej. Antychryst
S. Joannes Damascenus, Doctor Ecclesiae. Expositio accurata fidei orthodoxae. De Antichristo
Ks. Antoni Brzeziński. Rys dziejów świętego Soboru Trydenckiego
"Szkoła Chrystusowa". Sława Sarmacji, jasnoświetna Pochodnia Kaznodziejskiego Zakonu. Żywot Księdza Wawrzyńca Owłoczymskiego (1724 - 1763)
O. Maurycy Meschler SI. Dar Zielonych Świąt. Rozmyślania o Duchu Świętym. Modlitwa

(31 grudnia 2012)
O. Brunon Vercruysse SI. Przewodnik prawdziwej pobożności czyli nowe praktyczne rozmyślania na każdy dzień roku o życiu Pana Naszego Jezusa Chrystusa
Ks. Dr Franciszek Trochu. Proboszcz z Ars. Święty Jan Maria Vianney (1786 - 1859). Na podstawie aktów procesu kanonizacyjnego i niewydanych dokumentów
Ks. Kevin Vaillancourt. Świętowanie błędu w "Roku Wiary"
John Kenneth Weiskittel. Wolnomularze a kościół soborowy
Ks. Włodzimierz Ledóchowski SI. Wewnętrzna pewność aktu wiary
Karmelita bosy. Za Boskiego Króla
"Głos Karmelu". Iskry
Ks. Antoni Langer SI. Kazanie na uroczystość Imienia Jezus
Ks. Piotr Ximenes. Krótki wykład świętych Ewangelii na niedziele i święta całego roku

(30 listopada 2012)
P. Nicolaus Avancinus SI. Vita et doctrina Jesu Christi ex quatuor Evangelistis collecta et in meditationum materiam ad singulos  totius anni dies distributa
O. Mikołaj Avancini SI. Rok Chrystusowy czyli Rozmyślania na każdy dzień roku o życiu i nauce Pana naszego Jezusa Chrystusa
Bp Donald J. Sanborn. "Sobór Watykański II" - największa katastrofa w historii świata
Ks. [Bp] Robert L. Neville. Błędy i sprzeczności FSSPX. Powody dla których opuściłem Bractwo Św. Piusa X. List do biskupa Bernarda Fellaya
O. Maurycy Meschler SI. Dar Zielonych Świąt. Rozmyślania o Duchu Świętym. Urząd nauczycielski w Kościele
Św. Atanazy Aleksandryjski, Biskup i Doktor Kościoła. Żywot świętego Antoniego. Św. Antoni a heretycy i schizmatycy
Ks. Antoni Langer SI. Kazanie na I. Niedzielę Adwentu. O miłości Pana Jezusa
O. Brunon Vercruysse SI. Przewodnik prawdziwej pobożności. Dzień zaduszny
O. Brunon Vercruysse SI. Nowe praktyczne rozmyślania. O śmierci

KSIĄŻKI W FORMACIE DJVU

ARTYKUŁY I KSIĄŻKI W FORMACIE PDF

F. J. Holzwarth. Historia powszechna. Jezus Chrystus, Zbawiciel świata ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. Św. Pius X, Papież. Encyklika Pascendi dominici gregis o zasadach modernistów ( PDF )

Ecclesiae Magisterium. Papież Pius XI. Encyklika Mortalium animos. O popieraniu prawdziwej jedności religii ( PDF )

Ks. Paweł Smolikowski CR. Katechizm sporny. (Rozprawa z sceptykami, z racjonalistami, z indyferentnymi i z heretykami)

O. Jan Jakub Scheffmacher SI. Katechizm polemiczny czyli Wykład nauk wiary chrześcijańskiej przez zwolenników Lutra, Kalwina i innych z nimi spokrewnionych, zaprzeczanych lub przekształcanych ( PDF )

Ks. Zygmunt Chełmicki. Ojców naszych Wiara Święta (mały katechizm)

Św. Robert kard. Bellarmin SI, Biskup, Doktor Kościoła. Katechizm mniejszy czyli Nauka Chrześcijańska krótko zebrana ( PDF )

Św. Robert kard. Bellarmin SI, Biskup, Doktor Kościoła. Wykład Nauki Chrześcijańskiej. (Katechizm większy)

O. Marian Morawski SI. Dogmat łaski. 19 wykładów o porządku nadprzyrodzonym

Potępienie herezji liberalizmu. Mały katechizm o Syllabusie ( PDF )

Ks. Jacek Tylka. Dogmatyka katolicka. Traktat o Kościele Chrystusowym

Ks. Piotr Semenenko CR. O nieomylności Kościoła

Ks. Franciszek Hettinger. Nieomylność Papieża

Z "Rycerza Niepokalanej". Dlaczego wierzę (47 artykułów apologetycznych)

Henryk Hello. Nowoczesne wolności w oświetleniu encyklik. Wolność sumienia - wolność wyznania - wolność prasy - wolność nauczania

O. Mikołaj Jamin OSB. Myśli Teologiczne odnoszące się do błędów współczesnych. O jedności prawdziwej religii

Ks. Andrzej Dobroniewski. Modernizm i moderniści

Ks. Maciej Sieniatycki. Modernistyczny Neokościół

Stanowisko teologiczne Zgromadzenia Maryi Niepokalanej Królowej (CMRI)

Ks. Józef Stagraczyński. Historia biblijna. Męka, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa

O. Paweł Segneri SI. O Bóstwie Chrystusowym

O. Jan Tauler OP. Ustawy duchowe. Dzieło z XIV wieku

Św. Piotr Alkantary. Pokój duszy

O. Fryderyk William Faber. Postęp duszy, czyli wzrost w świętości

O. Mikołaj Łęczycki SI. Pobudki do unikania grzechu śmiertelnego i kilka innych rozważań pobożnych

O. Gabriel Paláu SI. Katolik uczynkiem i prawdą (73 artykuły formacyjne)

Bp Michał Nowodworski. Kilka słów Ojców i Nauczycieli Kościoła dla tych, którzy szemrzą w przeciwnościach i cierpieniach

Abp Józef Bilczewski. List pasterski o czci Najświętszej Maryi Panny

Ks. Zygmunt Golian. Konferencje majowe. Rozmyślania na każdy dzień maja

F. J. Holzwarth. Historia powszechna. Odrodzenie ludzkości

Ks. Adam Gerstmann. Święty Augustyn jako teolog, duszpasterz, człowiek

Ks. Jakub Balmes. Fanatyzm i indyferentyzm, ich źródła i następstwa

T. W. "Człowiek" Ernesta Hello

Ks. Władysław Michał Dębicki. Wielkie bankructwo umysłowe. Rzecz o nowoczesnym skrajnym sceptycyzmie naukowo-filozoficznym
(15 artykułów o filozofii nowożytnej)

Ks. Antoni Langer SI. Św. Tomasz z Akwinu i dzisiejsza filozofia

Ks. Jan Badeni SI. Życie św. Ignacego Loyoli, założyciela zakonu Towarzystwa Jezusowego

Kardynał M. Wiseman. Fabiola. Powieść z czasów prześladowania chrześcijan w roku 302

Ultra montes (www.ultramontes.pl)
Redaguje kolegium:
Mariusz Gruszeczka, Michał A.Nowak, Mirosław Salawa.
Współpraca:
Iwona Olszewska.
Kontakt: poczta@ultramontes.pl
© Wszelkie prawa zastrzeżone.
Kraków 2004-2013

Omnia ad honorem Omnipotentis Dei et Ecclesiae Romanae!

Wszystko na cześć Boga Wszechmogącego i Kościoła rzymskiego!